Przyznam Wam bez bicia, tytuł jest przydługi. Pierwsza jego część to tytuł nowej serii na moim blogu (blagu? :P) opisującej moje zmagania z różnymi firmami. Druga część - o co konkretnie chodziło.

Słowem więc wstępu odnośnie tychże zmagań. Mam pecha, i to sporego. 90% sprzętu, który zakupię, jest fabrycznie uszkodzony lub wadliwy. Praktycznie w ciągu pierwszego miesiąca od zakupu, sporo spośród tych 90% ląduje na reklamacji. Pozostałe 10% to zbyt malutkie badziewia, żeby się o to martwić.

Co kreuje taki los? Nie mam bladego pojęcia. Po prostu tak jest i tyle. Możliwe, że ja uznaję za wady coś, co inni uznają za zwykłe zużycie lub po prostu umieją przeboleć. U mnie jest zasada: jak coś kupuję, to działa to co najmniej 2 lata bez "uszczerbku na zdrowiu". No i to by było na tyle, nic więcej.

Niniejszy wpis poświęcony jest krótkiemu opisowi moich przygód z laptopem Acer Aspire 5562 WXMi. Był to bowiem mój pierwszy laptop, a zarazem "desktop replacement". Wart swego czasu ponad 5 tysięcy zł, dziś nie chce zostać sprzedany nawet za 550 zł (10% ceny...).

Niedawno panowała ogromna moda na zamieszczanie zdjęć swoich biurek / pokojów / miejsc pracy. Pomyślałem sobie: czemu by nie?. Jak widać po fakcie istnienia tego wpisu, odpowiedzi na to (retoryczne) pytanie nie było ;)

Ok, zaczynamy. Aparat w dłoń, i... hmm... może by tu jakoś posprzątać? Albo nie, bardziej naturalnie... w końcu tak właśnie się uczę, tak pracuję, tak gram... Taki wewnętrzny monolog doprowadził do powstania zestawu zdjęć, przedstawiających kurz, okruchy, lekko tylko przetartą klawiaturę, 30 zakładek w Operze, tyle samo ikonek na pulpicie, ogólny chaos, rozgardiasz, bałagan i... co ciekawe... całkiem niezły porządek. Przyznam Wam szczerze, że bałagan, który zaraz ujrzycie, jest jednym z najmniejszych w ostatnim czasie. Brak wolnego czasu (pomijając te 3-4 godzinki tygodniowo na rozrywkę) daje się ostro we znaki zarówno komputerom, jak i porządkowi. Ale nie ma tego złego. Co się znajdzie wolny czas - porządek jest robiony. Jak akurat mnie najdzie wena, zrobię zdjęcie takiego stanu rzeczy.

Przyznam Wam bez bicia, tytuł jest przydługi. Pierwsza jego część to tytuł nowej serii na moim blogu (blagu? :P) opisującej moje zmagania z różnymi firmami. Druga część - o co konkretnie chodziło.

Słowem więc wstępu odnośnie tychże zmagań. Mam pecha, i to sporego. 90% sprzętu, który zakupię, jest fabrycznie uszkodzony lub wadliwy. Praktycznie w ciągu pierwszego miesiąca od zakupu, sporo spośród tych 90% ląduje na reklamacji. Pozostałe 10% to zbyt malutkie badziewia, żeby się o to martwić.

Co kreuje taki los? Nie mam bladego pojęcia. Po prostu tak jest i tyle. Możliwe, że ja uznaję za wady coś, co inni uznają za zwykłe zużycie lub po prostu umieją przeboleć. U mnie jest zasada: jak coś kupuję, to działa to co najmniej 2 lata bez "uszczerbku na zdrowiu". No i to by było na tyle, nic więcej.

Niniejszy wpis poświęcony jest części trzeciej moich zmagań ze sklepem ProLine.pl odnośnie zestawu Logitech diNovo Media Desktop Laser

Przyznam Wam bez bicia, tytuł jest przydługi. Pierwsza jego część to tytuł nowej serii na moim blogu (blagu? :P) opisującej moje zmagania z różnymi firmami. Druga część - o co konkretnie chodziło.

Słowem więc wstępu odnośnie tychże zmagań. Mam pecha, i to sporego. 90% sprzętu, który zakupię, jest fabrycznie uszkodzony lub wadliwy. Praktycznie w ciągu pierwszego miesiąca od zakupu, sporo spośród tych 90% ląduje na reklamacji. Pozostałe 10% to zbyt malutkie badziewia, żeby się o to martwić.

Co kreuje taki los? Nie mam bladego pojęcia. Po prostu tak jest i tyle. Możliwe, że ja uznaję za wady coś, co inni uznają za zwykłe zużycie lub po prostu umieją przeboleć. U mnie jest zasada: jak coś kupuję, to działa to co najmniej 2 lata bez "uszczerbku na zdrowiu". No i to by było na tyle, nic więcej.

Niniejszy wpis poświęcony jest części drugiej moich zmagań ze sklepem ProLine.pl odnośnie zestawu Logitech diNovo Media Desktop Laser

Przyznam Wam bez bicia, tytuł jest przydługi. Pierwsza jego część to tytuł nowej serii na moim blogu (blagu? :P) opisującej moje zmagania z różnymi firmami. Druga część - o co konkretnie chodziło.

Słowem więc wstępu odnośnie tychże zmagań. Mam pecha, i to sporego. 90% sprzętu, który zakupię, jest fabrycznie uszkodzony lub wadliwy. Praktycznie w ciągu pierwszego miesiąca od zakupu, sporo spośród tych 90% ląduje na reklamacji. Pozostałe 10% to zbyt malutkie badziewia, żeby się o to martwić.

Co kreuje taki los? Nie mam bladego pojęcia. Po prostu tak jest i tyle. Możliwe, że ja uznaję za wady coś, co inni uznają za zwykłe zużycie lub po prostu umieją przeboleć. U mnie jest zasada: jak coś kupuję, to działa to co najmniej 2 lata bez "uszczerbku na zdrowiu". No i to by było na tyle, nic więcej.

Niniejszy wpis poświęcony jest części pierwszej moich zmagań ze sklepem ProLine.pl odnośnie zestawu Logitech DiNovo Media Desktop Laser (link do strony Support and Downloads - produkt wycofany z rynku)

Jakiś czas temu, w DP-labie znalazła się recenzja, można by rzec, niekonwencjonalna, - dotyczyła bowiem ładowarki Technoline BC-900. Wśród konkurencyjnych produktów znalazło się urządzenie Powerex Wizard-One MH-C9000. Tak się składa, że posiadam tę ładowarkę, więc czemu by jej nie zrecenzować?

Słowem wstępu - cena.
Zanim przejdę do właściwej recenzji, postaram się Wam przybliżyć nieco historię mojej ładowarki. Po raz pierwszy, model ten ujrzałem w reklamie znajdującej się w jednym z czasopism branżowych (nazwy nie podam, szczególnie, że sam miesięcznik to dziś typowy "szmatławiec" :( ), gdzie w sumie znajdowała się jedynie nazwa i strona producenta. Żadnej ceny, żadnego opisu parametrów. Tylko zapis: "najnowsza, procesorowa ładowarka firmy Powerex". Jako, że zajeździłem już sporo akumulatorów i kilka ładowarek (3 sztuki od GP w tym jedną klasy "Rapid", jedną "noname"), uznałem, że warto będzie wydać na tę ładowarkę nieco więcej grosza.

Logo Potyczek Algorytmicznych. Za: Potyczki Algorytmiczne 2011

Nie jestem pewien, czy wszyscy zainteresowani programowaniem już tę informację otrzymali, jednak 4. maja rozpoczęły się zapisy na Potyczki Algorytmiczne 2011. Organizatorami są oczywiście: Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego oraz firma Advanced Digital Broadcast.

Ważną kwestią jest fakt, że strona nie znajduje się już w domenie firmy ADB, lecz pod adresem: potyczki.mumiw.edu.pl, a więc domenie Uniwersyteckiej.

Po długiej przerwie, nadszedł czas na nową notkę. Tym razem w roli głównej występują: Social Networks, czyli portale społecznościowe, oraz Instant Messengers, czyli komunikatory sieciowe. Zapraszam do lektury :)

Za: Journalismes.info (znalezione z pomocą Google i TinEye, artykuł macierzysty nieznany)

Dość już mam tych wszystkich artykułów o groźności lub niegroźności Facebooka, Tweetera, NK, GG, Skype'a, MSN i innych tego typu porali / programów / systemów (niepotrzebne skreślić). Zawsze było wiadomo, że każda kwestia dzieli społeczeństwo na trzy grupy: zwolenników, przeciwników i krytykantów obu pozostałych. W tym momencie, na chwilkę utworzę jednoosobową grupę czwartą: opierających się na doświadczeniach z życia codziennego krytykantów wszystkich pozostałych trzech grup.

Jak nietrudno zgadnąć, pisze w tej chwili o sobie.