r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a

Część 3 - Okna dokowane

Strona główna Aktualności

Corel DRAW 12 to potężne narzędzie do edycji grafiki wektorowej, które może z powodzeniem służyć zarówno profesjonalnym grafikom, jak i amatorom pragnącym spędzić czas przy kreatywnym zajęciu. Przed Państwem trzeci artykuł z cyklu poświęconego Corel DRAW 12. Tym razem przedstawię cztery podstawowe okna dokowane, korzystanie z których uprości i przyspieszy pracę z grafiką.

Wprowadzenie


Oknom dokowanym postanowiłem poświęcić osobny artykuł, jako że stanowią olbrzymi zestaw funkcjonalności programu. Ponadto są one wygodnym i intuicyjnym sposobem grupowania specyficznych funkcji Corel DRAW. Okna te, zwane też roletami, stanowią w istocie zwijane panele udostępniające głównie opcje edycji i modyfikacji obiektów. Corel DRAW 12 udostępnia 23 rolety, z których wybrałem cztery moim zdaniem najbardziej przydatne w początkach pracy z Corel DRAW. Wszystkie rolety można aktywować (domyślnie "przyklejają się" do prawej krawędzi obszaru roboczego) w menu Okno | Okno dokowane (Windows | Dockers). Nazwy wybranych rolet widoczne są na poniższej ilustracji.



Właściwości obiektu


Pierwszą omawianą roletą są Właściwości obiektu (Object Properties). Jest to okno dokowane, na które składa się kilka zakładek zależnych od aktualnie wybranego obiektu. Dwie pierwsze, najbardziej standardowe zakładki to Wypełnienie (Fill) i Kontur (Outline).

r   e   k   l   a   m   a


Zakładka wypełnienia pozwala na bardzo kompleksowe (znacznie bardziej rozbudowane niż z wykorzystaniem samej palety) wypełnianie obiektów. Domyślnie obiekty nie są wypełnione, co reprezentuje ostatni z przycisków. Wybierając pozostałe uzyskujemy odpowiednio dostęp do:


  • jednolitego wypełnienia kolorem (Uniform Fill)


  • wypełnienia tonalnego (Gradient Fill)


  • wypełnienia gradientem (Pattern Fill)


  • wypełnienia teksturą (Texture Fill)


  • wypełnienia wzorem postscript (Postscript Fill)


  • wspomnianego wcześniej braku wypełnienia (No Fill)



Przykładowe efekty działania każdego z wypełnień widać na poniższej ilustracji.


Kliknij na jednym z typów wypełnień na ilustracji powyżej



Zakładka konturu pozwala na zdefiniowanie właściwości krawędzi obiektu. Dostępne są na niej następujące pola edycyjne:


  • szerokość (określa grubość krawędzi lub jej brak; grubość włosowa reprezentowana jest jako kontur o minimalnej grubości, bez względu na powiększenie obrazu)


  • kolor


  • styl (linia ciągła, przerywana, etc.)


  • zakończenia (dla krzywych otwartych czasem warto wybrać strzałki lub kropki na zakończeniach, jeśli tylko wymaga tego ilustracja)


  • modyfikatory: krawędzie pod obiektem oraz skalowanie krawędzi wraz z obiektem.



Przykłady różnych kombinacji stylu, koloru i szerokości prezentuje poniższa ilustracja. Zwracam uwagę na różnice między drugim i czwartym jabłkiem uzyskane przez manipulację zaznaczeniem "Krawędzie pod obiektem" (Behind fill).



Dzięki powyższym opcjom możliwe jest dokładne zdefiniowanie konturu oraz co jest tu dobrze wyeksponowane - umożliwia włączenie dynamicznej zmiany grubości konturu przy skalowaniu obiektu. Ilustruje to poniższy schemat.



Jak już wspomniałem pozostałe zakładki są całkowicie zależne od zaznaczonego obiektu. I tak zaznaczenie prostokąta pozwoli na wybór stopnia zaokrąglenia narożników (zakładka Prostokąt), wybór elipsy pozwoli na sterowanie jej wycinkiem (zakładka Elipsa) a brak zaznaczenia (czy też raczej zaznaczenie strony) pozwoli na określenie informacji charakterystycznych strony (nazwiska autora i opisu treści).

Menedżer obiektów


Drugim niezwykle istotnym oknem dokującym jest Menedżer obiektów. Przy jego pomocy mamy bezpośredni wgląd w strukturę i wzajemne zależności obiektów na ekranie. Część dostępnych tutaj opcji wymaga zrozumienia idei warstw, umiejętności wykorzystania prowadnic i innych nie opisanych dotąd przeze mnie funkcjonalności, dlatego ograniczę się do wybiórczego opisu tej rolety.



Podstawową funkcjonalnością tego okna jest wgląd w zależności i grupy obiektów na poszczególnych stronach edytowanego dokumentu. Dla uproszczenia nie będziemy wnikać w ideę warstw i założymy istnienie jednej warstwy na każdą stronę dokumentu. Podrzędne do tejże warstwy są wszystkie obiekty znajdujące się na stronie. Każdy z nich reprezentowany jest ikoną oraz nazwą i opcjonalnym opisem. Ten opis to właściwości obiektu - w większości przypadków wypełnienie i kontur. Włączyć i wyłączyć tą funkcję można znajdującym się ponad drzewem reprezentującym strukturę dokumentu przyciskiem Pokaż właściwości obiektów (Show Object Properties).

© dobreprogramy
r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a

Komentarze

r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a
Czy wiesz, że używamy cookies (ciasteczek)? Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianach ustawień.
Korzystając ze strony i asystenta pobierania wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.