r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a

Cześć 5 - CorelDRAW 12 w praktyce

Strona główna Aktualności

Corel DRAW 12 to potężne narzędzie do edycji grafiki wektorowej, które może z powodzeniem służyć zarówno profesjonalnym grafikom, jak i amatorom pragnącym spędzić czas przy kreatywnym zajęciu. Oto ostatnia już część cyklu jemu poświęcona, opisująca sposoby rozwiązywania problemów z transportem grafiki na inne komputery oraz zawierająca rady dotyczące składu i wydruku prostych dokumentów.

Wprowadzenie


Na koniec cyklu chciałbym przekazać Państwu kilka praktycznych porad, które pozwolą uniknąć najczęściej popełnianych błędów oraz odsłonią kilka funkcjonalności, które nie dotyczą samego procesu malowania wektorami, ale są równie istotne z punktu widzenia wykorzystania własnej pracy.

Zapis i eksport


Od pojawienia się pierwszej wersji Corel DRAW minęło tak wiele lat, że niemożliwe było zachowanie zgodności formatu zapisywanego przez program pliku. Nie ulega wątpliwości, że każdy z nas chciałby zobaczyć efekty swojej pracy na papierze. Często też naszą twórczość będziemy pokazywać w formie elektronicznej znajomym, współpracownikom, rodzinie. Przy przenoszeniu pliku na inny komputer (który oczywiście powinien być również wyposażony w pakiet Corel DRAW) możemy napotkać kilka trudności.
Pierwszą podstawową trudnością jest brak kompatybilności wstecz plików zapisanych w różnych wersjach programu. Oznacza to dokładnie tyle, że zapisany z domyślnymi ustawieniami w Corel DRAW 12 plik nie będzie mógł być otworzony w Corel DRAW 9 (oczywiście najnowszy produkt radzi sobie ze starszymi plikami bez najmniejszych problemów). Aby obejść tą trudność możemy przy zapisie pliku wybrać wersję docelową.

r   e   k   l   a   m   a


Oczywiście warto przechowywać naszą pracę w wersji pliku zgodnej z wersją programu i jedynie w razie potrzeby wykonywać kopię np. w formacie Corel DRAW 9. Część danych bowiem może ulec nieodwracalnym zmianom (np. specjalne obiekty dostępne w wersji 12 ulegną zamianie w krzywe i nie będzie możliwa ich dalsza specjalna edycja, jeśli nie zachowamy pliku w formacie Corel DRAW 12). Aby takich degradacji było jak najmniej, warto przed przeniesieniem pliku na inny komputer dowiedzieć się jaka wersja pakietu Corel DRAW znajduje się na nim.
Drugim problemem jaki możemy napotkać jest brak plików towarzyszących naszej twórczości, głównie czcionek. W Internecie istnieje potężny zbiór darmowych krojów czcionek, które mogą stać się podstawą naszej grafiki. Niestety osoba która będzie otwierała nasz plik wcale nie musi posiadać odpowiedniej czcionki zainstalowanej w komputerze. Dlatego w każdym przypadku przenoszenia danych należy pamiętać, by zamienić wszelkie obiekty tekstowe na krzywe.



Podobnie jak miało to miejsce w przypadku różnych wersji dokumentów i tu warto nie pozbywać się oryginału dokumentu, co pozwoli man na późniejszą edycję tekstu.

Nie możemy nigdy wykluczyć sytuacji, w której będziemy chcieli (bądź musieli) pokazać naszą twórczość osobie korzystającej z komputera pozbawionego pakietu Corel DRAW. W takiej sytuacji najwierniejszym odwzorowaniem naszych wysiłków będzie eksport obrazu do postaci rastrowej. Należy jednak pamiętać, że obraz rastrowy nie będzie już mógł podlegać żadnej znanej obróbce w programie Corel DRAW, a ewentualnie drobnym retuszom w Corel PHOTO-PAINT. Grafika rastrowa nie daje się też dobrze skalować, więc poza charakterem poglądowym nie zaleca się przekazywania w takiej postaci obrazów wektorowych do druku.



Corel DRAW 12 pozwala na eksport do kilkudziesięciu, często bardzo egzotycznych formatów. Ważne jest by, podobnie jak w wypadku zapisu do starych formatów Corel DRAW, upewnić się co do możliwości pracy z danym formatem na docelowej maszynie. Formaty WI, JPG2000 czy SCT mogą się wydawać kuszące, ale bardzo wątpliwe jest, by znajomy sobie poradził z plikami w tym formacie. Jeśli zmuszeni jesteśmy przenosić w postaci rastrowej grafiki do druku, warto wybrać format możliwie wiernie oddający użyte przez nas barwy (przy czym nie wolno zapominać, że zakres barw możliwych do wyświetlenia na ekranie i tych, które można uzyskać na papierze jest różny). Osobiście polecam jeden z ugruntowanych już formatów spośród PNG, TIFF czy JPG, przy czym ten ostatni wyłącznie w przypadku, gdy zależy nam na możliwie najmniejszym wynikowym pliku (w sensie ilości zajmowanego miejsca). Przy zapisie do postaci rastrowej Corel DRAW poprosi nas o podanie parametrów konwersji.



Kluczowymi elementami tego okna dialogowego są pola skali rysunku (druga kolumna wartości u samej góry zakończona znakiem procenta), rozdzielczość (Resolution), głębia kolorów (Color mode) oraz pole wyboru zachowania oryginalnych proporcji (Maintain aspect ratio). Różnica między skalowaniem obrazka i zmianą jego rozdzielczości uwidacznia się wyłącznie przy drukowaniu i ma znaczenie przy wyborze formatu, które rozdzielczość zapamiętują. Zarówno przy zmniejszeniu o połowę rozdzielczości jak i przy przeskalowaniu obrazka do 50% oryginału wynikowy plik będzie miał o połowę mniejszy rozmiar w pikselach. Na wydruku jednak obraz przeskalowany będzie miał zmniejszoną wielkość przy zachowaniu tego samego poziomu szczegółów co obraz w oryginalnym rozmiarze. Przy zmianie rozdzielczości obraz pozostanie tej samej wielkości utracimy jednak jego szczegółowość.

Jeśli zależy nam (a zakładam, że tak jest) na zachowaniu oryginalnego wyglądu pracy, nie powinniśmy manipulować suwakami w kolejnym podczas eksportu grafiki oknie dialogowym (poniżej). Służą one wymuszeniu przezroczystości na obrazie, przeważnie jednak "przezroczyste" pozostaje pole nie zamalowanej kartki i to sanowi oczekiwane zachowanie przy eksporcie.



Drukowanie


Drukowanie ilustracji z Corel DRAW 12 nieznacznie tylko odbiega od schematu znanego z aplikacji Windows. Różnice polegają wyłącznie na rozbudowanych opcjach druku przeznaczonego do profesjonalnych zastosowań (skład i poligrafia), których omówienie znacznie wybiega poza ten cykl.



Interesującą nas unikalną funkcjonalnością jest ostatnia zakładka okna dialogowego drukowania. Zakładka ta bowiem pozwala nam na zapoznanie się z listą potencjalnych trudności przy drukowaniu.



Widoczny na ilustracji błąd wynika z faktu wysunięcia jednego z obiektów poza obszar strony. Sprawdzanie każdego z typów błędów można włączyć i wyłączyć w oknie ustawień (przycisk Settings w prawym górnym rogu okna). Można tam np. włączyć sprawdzanie, czy wykorzystano w dokumencie czcionki True Type (kwestia przenoszenia pliku na inny komputer omówiona w poprzedniej sekcji).

Praca z formatem innym niż A4


Na sam koniec cyklu chciałbym przedstawić praktyczną i często wykorzystywaną opcję pozwalającą na tworzenie niewymiarowych (czy może raczej: innych niż format docelowy wydruku) obrazów. Jako przykład posłużą nam wizytówki.

Standardowy format wizytówki to 50x90mm. Wizytówka taka zmieści się w każdym typowym wizytowniku. Już na tym etapie jasne jest, że nie będziemy drukować jednej wizytówki na stronie papieru (oczywiście papieru wizytówkowego, który jest grubszy niż zwykły papier na którym na codzień drukujemy i który przeważnie posiada specjalną fakturę). Dawno już minęły czasy "składania" wizytówki w edytorze tekstu i kopiowania wzorca kilka razy na stronie. Dzięki funkcji etykiet dostępnej w Corel DRAW możemy w prosty sposób automatycznie powielić nasz twór na stronie.

Zacznijmy od utworzenia nowego dokumentu. Najszybszą metodą uzyskania opcji Strony jest dwukrotne kliknięcie na cieniu pod kartką widoczną w centrum okna programu. Można też oczywiście ręcznie nawigować w opcjach programu (Tools | Options).



Aby przygotować wizytówki konieczne jest przełączenie się w tryb edycji etykiet (Labels) i utworzenie nowego formatu etykiety w tymże oknie (przycisk Customize Label...).



Spośród szeregu dostępnych parametrów nowotworzonej etykiety interesuje nas

  • rozmiar etykiety: szerokość (Width) 90mm, wysokość (Height) 50mm

  • brak zaokrąglonych narożników (odznaczone pole Rounded corners

  • marginesy: zależne od drukarki; ustawienie lewego (Left) i górnego (Top) marginesu na 10mm oraz wyzerowanie pozostałych powinno współdziałać z większością drukarek

  • obstępy (Gutters): zasadniczo zbędne, ustawione na 3mm każdy nie zaszkodzą

  • układ na stronie (Layout): kartka formatu A3 pomieści maksymalnie 5 wizytówek w pionie i 2 w poziomie





Nasz układ należy zapisać pod łatwą do rozpoznania nazwą poprzez kliknięcie w przycisk z plusem u góry okna i wpisanie tejże nazwy (np. Wizytówka standard). Po zamknięciu przyciskiem OK tego okna oraz okna ustawień strony naszym oczom ukaże się obszar edycji strony w wybranym przez nas formacie wizytówki. Od tej pory możemy dowolnie edytować układ naszej wizytówki, mając pewność co do równomiernego i prawidłowego rozmieszczenia jej kopii na stronie. Należy pamiętać by nie przesadzić z ilością informacji na wizytówce. Przeładowana treścią będzie nieczytelna i w żadnym wypadku nie spełni swojej roli reprezentacyjnej. Poniżej widnieją trzy przykładowe formaty wizytówek (istnieje możliwość pobrania plików CDR).

© dobreprogramy
r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a

Komentarze

r   e   k   l   a   m   a
r   e   k   l   a   m   a
Czy wiesz, że używamy cookies (ciasteczek)? Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianach ustawień.
Korzystając ze strony i asystenta pobierania wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.