Strona używa cookies (ciasteczek). Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianach ustawień. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.    X

Python, proste GUI oraz wprowadzenie do obiektów. Część 1

Błyskawiczne GUI

W zdaniu tytułowym nie byłoby prawie nic dziwnego gdybym nie dodał, że chodzi o graficzny interfejs. No... podstawy owego.
Do rzeczy, mowa o module easygui. Pozwala na szybkie tworzenie najprostszego interfejsu graficznego. Nie musimy znać pojęć takich jak Frame, PushButton, ListView, Layout itd.
Instalacja

Dla Archlinuksa oczywiście dostępny jest pakiet w AUR. Użytkownicy innych dystrybucji też pewnie mają ją w swoich repozytoriach.
Jeśli nie, wystarczy pobrać Archiwum, rozpakować i w rozpakowanym folderze wydać polecenie python setup.py install jako root lub sudo python setup.py install w dystrybucjach typu Ubuntu.

Kiedy EasyGui nam się przyda?

Odpowiedź jest prosta, kiedy chcemy coś wyświetlić, przyjąć od użytkownika. Mamy możliwość wyświetlania całych akapitów tekstu, wyświetlania obrazków, wyświetlania przycisków, wyświetlania menu wyboru, pobierania położenia pliku, pobierania napisu, pobierania hasła i wiele innych, jeśli mamy program działający w trybie tekstowym, wykonujący jedną z podanych czynności, śmiało możemy zastosować w nim EasyGui.

Konkretny przypadek

Jako przedstawienie możliwości EasyGui za pomocą kodu (to jest najlepsza metoda nauki, zaraz po samodzielnym pisaniu oczywiście (: ) napiszmy programik, który rzeczywiście może się komuś przydać.

Jesteś w liceum, pierwsza lub druga klasa. Poznajesz trójmian kwadratowy, wiesz jak liczyć takie przykłady, ale gdy masz bardzo dużo takich zadane do domu, a większość z nich sprowadza się do mozolnego liczenia delty i pierwiastków, po prostu Ci się nie chce. Zróbmy więc program, który na podstawie parametrów a, b i c, sam wyliczy deltę i poda nam czy podany trójmian ma rozwiązania, jeśli tak to jakie.

Analiza problemu, co nam będzie potrzebne

Mamy dane współczynniki, a chcemy wyliczyć rozwiązanie. Tak naprawdę to tylko 2 działania algebraiczne i co najwyżej kilka instrukcji warunkowych.
Warto jednak pomyśleć trójmianie kwadratowym jako o obiekcie.
Zacznijmy więc opisywać nasz obiekt.
Primo: Co posiada?
Posiada oczywiście współczynniki: a, b i c.
Posiada oczywiście także deltę.
Jakie operacje możemy przeprowadzać na naszym obiekcie?
Możemy oczywiście wyliczyć rozwiązanie.
Nasza klasa posiadać więc będzie takie pola (zmienne wewnątrz klasy):
* a
* b
* c
* delta
Oraz takie metody (funkcje wewnątrz klasy):
(no w zasadzie to metodę, nie metody (: )
* licz_rozwiazania

Szkic

Implementacją metod (metody), zajmiemy sie na samym końcu, sporządźmy sobie jak na razie szkic: class Trojmian: _a = _b = _c = int() _delta = int() def licz_rozwiazania(self): pass Umownie pola i metody, których nazwy rozpoczynają się od '_' są prywatne.

Mamy więc szkic. Wiemy, że aby znać deltę trzeba znać a,b i c, przyda nam się więc konstruktor który się tym zajmie. Dla porządku przyda się także prywatna metoda licząca deltę, którą uruchom konstruktor. Napiszmy to więc: _a = _b = _c = int() _delta = int() # Brak podawanych parametrów, po prostu ustawia zmienną _delta def _licz_delte(self): self._delta = (self._b*self._b) - (4*self._a * self._c) # Konstruktor przyjmuje wszystkie 3 parametry, self to wymagany argument, nie będę się tu rozpisywał czym jest i do czego służy. # Konstruktor przypisuje odpowiednie zmienne oraz wylicza deltę def __init__(self,a, b, c): self._a = a self._b = b self._c = c self._licz_delte() def licz_rozwiazania(self): pass

Ok, powinno być wszystko jasne i przejrzyste (: Aby nasza klasa była w pełni gotowa brakuje tylko implementacji metody licz_rozwiazania().
Jako, że wpis zrobił się trochę przydługi jak na jeden raz, postanowiłem podzielić go na 2.

W tym miejscu, możecie się zastanowić jak powinna wyglądać implementacje licz_rozwiazania i czekać do następnej części w której:

* Reszta programu liczącego rozwiązania trójmianu
* Obsługa naszej klasy przy pomocy graficznego interfejsu użytkownika (EasyGui)
 

Komentarze

0 nowych
przemo_li   11 #1 03.07.2010 21:06

DB Blog nie jest tolerancyjny wobec Pythona. Zjada wciecia tekstu wiec, ten kod generuje bledy typu
IndentationError: expected an indented block

I tak po kazdym def cos():
powinny byc w nowej linijce spacje np:

def funkcja(self):
[spacja][spacja]pass

przemo_li   11 #2 03.07.2010 21:07

sorki za brak ogonkow ale pl_PL.Utf8 sie zbuntowalo

matiit   7 #3 04.07.2010 00:25

Rzeczywiście, a te spacje dawałem (:
no ale mam nadzieje że jak ktoś będzie chciał to sobie przepisze

Razi   5 #4 04.07.2010 19:06

Ja nawet nie wiem jak znak "" dać (jakby zakodował: > i &lt)
A pisanie w pythonie mnie męczyło.

dragonn   10 #5 05.07.2010 20:38

@matiit to easygui to coś w stylu zenity dla basha?

matiit   7 #6 05.07.2010 20:50

@dragonn
Tak

Pigmej   5 #7 05.07.2010 20:50

Tylko ten no... _a, _b, _c na poczatku sa 'zbedne'.

@przemo_li
Zgodnie z PEP8 zaleca sie 4 spacje.

Pigmej   5 #8 05.07.2010 20:52

A no i podawanie "typow" w pythonie tez jest kompletnie 'zbedne'. Chyba ze przygotowujesz sie do uzycia shedskina.

Zulowski   8 #9 05.07.2010 23:35

Czy _a,_b,_c na pewno powinny być typu "int"?
Wybacz, na Pythonie akurat się nie znam w ogolę ;p

Pigmej   5 #10 06.07.2010 01:37

@Zulowski

Python to jezyk dynamicznie typowany... wiec nie ma znaczenia jaki 'nadasz typ' "zmiennej" w kazdej chwili mozesz do niej przypisac cokolwiek innego :)

matiit   7 #11 10.07.2010 11:04

@Pigmej
_a = _b = _c = int()
Wiem że tego nie musi być, ale widać dzięki temu co będzie składowymi klasy.

  #12 10.04.2013 21:32

i gdzie jest druga część?