Jeżeli chcemy stworzyć prostą aplikację webową w Ruby, w której nie potrzebujemy frameworka, to Sinatra będzie dla nas idealnym rozwiązaniem.

Zaczynamy

RubyGems

Zacznijmy najpierw od instalacji RubyGems.
RubyGems to menedżer pakietów dla języka Ruby. Pakiety (gemy) zawierają programy i biblioteki, które wykorzystamy w naszych aplikacjach.
sudo apt-get install rubygems # apt-get zastąp swoim ulubionym menedżerem pakietów :)

Polecenie zainstaluje nam RubyGems wraz z zależnościami (m. in. interpreter Ruby).
Teraz możemy doinstalować Sinatrę.
<sudo> gem install sinatra

Pierwsza aplikacja

Utwórzmy plik app.rb z następującym kodem:
vim app.rb

#!/usr/bin/env ruby require 'sinatra' get '/' do 'Hello World!' end

W powyższym kodzie możemy wyróżnić 2 linijki:
require 'sinatra' - spowoduje załadowanie tej biblioteki.
get '/' do

Sposobów na utworzenie lokalnego serwera służącego do celów deweloperskich jest wiele. Moglibyśmy męczyć się z Apache i VirtualHost, ale gdy mamy wiele aplikacji, to zaczyna to być niewygodne. Mi jednak spodobał się sposób, który występuje w Ruby on Rails - wpisujemy 'rails server' i bez żadnej konfiguracji możemy działać. Później tylko naciskamy Ctrl-C i serwer znika.
Postanowiłem uruchomić podobny serwer dla aplikacji PHP - i tutaj z pomocą przyszedł mi lighttpd.

Instalacja serwera

Przykład instalacji w Debianie:
aptitude install lighttpd php5 php5-cgi

Nazwy pakietów mogą się różnić w zależności od danej dystrybucji

Konfiguracja serwera

Najpierw przejdźmy do katalogu, w którym znajduje się kod naszej aplikacji:
cd <folder_z_kodem_aplikacji>

Utwórzmy katalog, w którym będą się znajdować pliki konfiguracyjne i logi:
mkdir server

Do uruchomienia lighttpd potrzebny nam będzie plik konfiguracyjny:

Jeżeli lubisz Vim-a lub chcesz wygodniej przeglądać sieć, to rozszerzenie Vimium jest dla Ciebie. Vimium dodaje najważniejsze skróty znane z Vim-a, dzięki którym wiele czynności będzie można wykonać szybciej i bez użycia myszki. Dzięki skrótom możemy np. skopiować link, przewinąć szybko do góry lub cofnąć się do poprzedniej strony.

Skróty

Nawigacja

• h, j, k, l - nawigacja
  
• gg - przewiń do góry strony
  
• G - przewiń na dół strony
  
• yy - skopiuj URL do schowka
  
• /tekst - wyszukaj na stronie
  
• f - otwórz link
  
• b - otwórz zakładkę
  
• H - wstecz
  
• gs - pokaż źródło strony
  
• d - Page Down
  
• u - Page Up
  

Karty

• t - utwórz kartę
• x - zamknij kartę
• J - wybierz kartę po lewej
• K - wybierz kartę po prawej

Inne skróty

• r - odśwież stronę

Po przeczytaniu wpisu użytkownika SunriSebi postanowiłem napisać podobną aplikację dla systemu iOS. Pokażę tutaj podstawy tworzenia aplikacji na tą platformę. Aby zacząć programować dla iOS, musimy pobrać środowisko programistyczne Xcode ze strony http://developer.apple.com/ lub z Mac App Store.

Start

Na początku tworzymy nowy projekt (File -> New -> New project...) i wybieramy Master-Detail Application (z iOS -> Application). Później wpisujemy nazwę projektu oraz wybieramy typ urządzenia i potrzebne nam funkcje.

Jeżeli wybraliśmy takie opcje, jak te widoczne na obrazku, powinny nam się utworzyć dwa widoki. Pierwszy widok MasterViewController.xib zawiera już tabelę, w której będą znajdować się dane. Drugi widok DetailViewController.xib będzie wyświetlał dane dotyczące wybranego elementu.

Widok tabeli

Oh-my-zsh jest narzędziem umożliwiającym konfigurację powłoki zsh. Dzięki niemu mamy łatwy dostęp do wielu motywów oraz wtyczek. Temat samego zsh był zresztą na blogu już poruszany.

Zalety

Narzędzie oh-my-zsh dodaje nam do zsh kilka ciekawych funkcji:

• autokorekta poleceń - gdy wpiszemy złe polecenie powłoka sama podpowie nam właściwe
• prostsze przechodzenie między katalogami - np. zamiast 'cd /usr' wystarczy '/usr'
• wygodniejsze podpowiadanie użytych już poleceń - gdy wpiszemy 'ls'+góra, terminal podpowie nam tylko te komendy, które zaczynają się na 'ls'

Pluginy

Dzięki oh-my-zsh możemy skorzystać z kilkudziesięciu pluginów - gotowych skryptów i aliasów, które uproszczą nam pracę w terminalu.
Przykładowe wtyczki:

• git, svn - ułatwiają pracę z systemami kontroli wersji
• debian, yum, archlinux, macports - tu znajdziemy aliasy dla menedżera pakietów

Mac OS X Lion to najbardziej oczekiwany przeze mnie produkt Apple w tym roku. Został zaprezentowany 20 października 2010 i od tego czasu zebrał wiele pochwał i głosów krytyki. Czy warto było czekać na następcę Snow Leoparda?

Instalacja i konfiguracja

Aby zdobyć OS X Lion, musimy kupić go przez Mac App Store. Dzięki temu dostajemy produkt natychmiast, oraz w niższej cenie (23.99 €). Po pobraniu instalatora wystarczy tylko wybrać partycję, a system zaaktualizuje się automatycznie. Oczywiście możemy także zainstalować system "na czysto".

Po ustawieniu nazwy użytkownika i hasła, przywitał mnie nowy ekran logowania. Dodano także animację przejścia z ekranu logowania do biurka.

Konfiguracja systemu zajęła mi kilka minut. Dzięki opcji "Poczta, kontakty, inne" w Preferencjach Systemowych, mogłem szybko skonfigurować programy takie jak Mail, iCal, iChat. Brakujące aplikacje doinstalowałem z Mac App Store.

Przegląd nowości

Według mnie najlepszymi nowościami są aplikacje pełnoekranowe, Mission Control i gesty Multi-Touch. Gdy przejdziemy do trybu pełnoekranowego, aplikacja staje się osobnym biurkiem.