Strona używa cookies (ciasteczek). Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianach ustawień. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.    X

Audio z YouTube i Yamaha NX N500

W pierwszym komentarzu pod poprzednim wpisem pojawił się dobry przykład, jak funkcjonuje Internet cywilizowanych ludzi. Ktoś poczuł potrzebę uzupełnienia informacji, więc przekazał to czytelnikom. Inaczej jest z grasującym w sieci hejtem, który służy jedynie frustratom i jest to jedna z wielu chorób globalnej wioski. Dobrą receptą na odpoczynek od tego jest domowy serwer muzyki na bazie PC bez dostępu do Internetu. Szukanie płyt na półkach wymaga czasu i wygodniej jest odtwarzać sobie ich kopie na komputerze podłączonym do klasycznego zestawu audio. Kiedyś chwilkę relaksu z muzyką dawało także radio, ale to medium zdominowane zostało przez ogłupiające reklamy, które nie są miłe dla uszu, szczególnie przy odtwarzaniu z dobrym zestawem audio. Alternatywą dla radia stały się transmisje z Internetu, które oferowane są w atrakcyjnej cenie z ograniczoną jakością odtwarzania muzyki. Nie ma jednak gwarancji, że to się nie zmieni.

Audiohakerstwo na potrzeby PC dla melomana

Haker to osoba, która „wydziobuje” coś ekstra w systemie informatycznym. Większości ludzi kojarzy się jednak z wandalami, którzy zyskali dostęp do jakiegoś kodu informatycznego i robią szkody, jak alkoholicy na potrzeby swojego nałogu, gdy kradną szynę z torów, czym powodują zagrożenie życia innych i straty finansowe wielokrotnie przekraczające wartość kilku kilogramów złomu. Wandale obrodzili w tym temacie z powodu „bańki mydlanej IT” z krążącą legendą, że to skuteczny sposób na zatrudnienie, jako dobrze opłacany informatyk. Podobne mechanizmy dla poprawy bytu spowodowały wcześniej w historii, że prymitywne hordy wtargnęły w struktury stworzone z wyższym zaawansowaniem cywilizacyjnym. Branża IT wypracowała już efektywne systemy weryfikacji potencjalnych kandydatów na dobre stanowiska informatyczne, więc hordy skierowały się na nowe obszary marketingu internetowego i świat zalewany jest hejtem. Badacze tego fenomenu tłumaczą to kompleksami itd, co ma oczywiście sens, ale cierpiący na takie ułomności normalnie to ukrywają, a w Internecie eksponują, bo ich naturalny odruch samoobrony musiała w jakimś momencie przełamać złuda zysków ze świata wielkiego biznesu.

Autopsja ze sklepu muzycznego i refleksje z Internetu

Miło było przeczytać w serwisie o oprogramowaniu tekst pt. Klikbajty przestają być zachętą do konsumpcji „treści”. Chodzi o temat ogólnie i podejście emocjonalne. Nie wczytywałem się zbytnio w szczegóły techniczne, bo dokładniejsze zgłębianie wiedzy o mechanizmach portali nie jest mi potrzebne i nie planuję opierać na tym jakieś działalności. Z innymi tekstami publikowanymi w serwisie bywa całkiem odwrotnie. Uważniej zgłębiam jakieś szczegóły techniczne o np. układach graficznych, a główny temat o poprawie wydajności w grach nie pozostaje zupełnie w mojej pamięci. Najuważniej czytam z pewnością teksty o oprogramowaniu, które pozwala odtwarzać muzykę i to nie tylko z plików dźwiękowych.

Zakładałem od samego początku, że inni będą podobnie selektywnie czytać moje wpisy i z tą myślą je pisałem, by zachęcić do samodzielniego szukania właściwej informacji. Muzyka interesuje wielu, ale tylko garstka z nich chce wiedzieć więcej na temat jej odtwarzania z optymalną jakością. Zgrabnie zostało to ujęte w pierwszym komentarzu do