Od początku do teraźniejszości — druk

Witam Was, czytelników mojego bloga, w moim pierwszym wpisie z serii "Od początku do teraźniejszości". Na dobry początek opiszemy - jak już pewno sami wiecie - historię druku.

To, co było przed drukiem

Na początku, gdy jeszcze pisma nie było, obrazy tworzone były przez naszych przodków na ścianach jaskiń jako prosty zamiennik do pisma. Wiele wieków po tym zaczął się okres szybkiego rozwoju. Wtedy powstało pismo. Najpierw pisano na papirusie, potem na pergaminie i na papierze czerpanym, aż w końcu pojawił się papier na którym pisało się piórem, które maczało się w kałamarzu. Kiedy popełniło się błąd, trzeba było zaczynać pisanie całej strony od nowa.Potem jednak zaczął rodzić się w głowawch różnych mądrych ludzi pomysł, który odmienił sposób, w który ludzie pisali. Tym pomysłem był właśnie druk.

Pierwsze prototypy

Sumer, Egipt, ok. 2400 p.n.e - to wtedy pojawiły się stemple, których używano do wytłaczania wzorów w glinianą tabliczkę przed jej wypaleniem. Potem wynaleziono papirus, a stemple trafiły z Bliskiego Wschodu do Chin, gdzie mogły liczyć nawet kilkaset znaków. Po dłuższym czasie w Chinach, w dynastii Zhou, ok. VII w p.n.e. do odlewania brązów, na których umieszczano napisy, używano już pojedynczych "ruchomych" czcionek.
II w. p.n.e., Bliski Wschód - wynaleziono pergamin. Później, w Chinach, w 105 r. Cai Lun wynajduje papier czerpany.VIII wiek, Daleki Wschód - właśnie wtedy powstał najstarszy drukowany tekst na świecie - buddyjski zwój z zaklęciami, datowany na 704–751 rok. Odkryto go w 1966 roku (czyli nie tak dawno temu!) w świątynki w Bulguksa w Gyeongju w Korei. Druk dotarł również do Japonii, gdzie pewną buddyjską sutrę z koreańskiego zwoju wydrukowano w 764 r. w milionie egzemplarzy. Mimo tego dopiero potem, w IX wieku pojawiła się pierwsza "oficjalna" wydrukowana książka - Sutra Diamentowa z 868 r. Jest to chińskie tłumaczenie sanskryckiego tekstu. Zwój ma 17,5 stopy długości i 10 cali szerokości. Odkrył go w 1907 roku Aurel Stein, brytyjski podróżnik i archeolog oraz badacz Azji Środkowej. Jest przechowywany w British Museum. Zwykłe książki osiągały już wówczas ogromne nakłady. W latach od 847 do 851 wydrukowano kilkaset tysięcy egzemplarzy biografii alchemika Liu Honga. Masowo drukowano również kalendarze. Swoje wiersze drukowali też poeci. Potem, w X wieku, w Korei, za dynastii Goryeo powstała pierwsza instytucja państwowa zajmująca się sprawami drukowania. Był to duży krok do rozwoju drukarstwa. W tym czasie w Korei panowały drewniane czcionki, lecz były też nieudane próby stworzenia czcionek kamiennych i miedzianych. Później też w roku 1041 chiński kowal Bi Sheng wynalazł czcionkę ruchomą dla pojedynczych znaków. Wykonał ją z wypalanej gliny. Wydarzenie to odnotowal w 1086 r. uczony Shen Kuo, chiński urzędnik z okresu dynastii Song i uczony, który zajmował się m.in. astronomią, matematyką, kartografią, filozofią, ekonomią, botaniką, poezją i muzyką, pisząc, że wynalazca wyciął w glinie znaki cienkie jak krawędź monety. [...] Osobne czcionki wypalił w ogniu, żeby stały się twarde. Był to wielki krok w historii druku. XIII wiek - w Chinach zaczęto wtedy używać czcionek drewnianych; uważa się, że druk wędrował do Europy przez Sinciang i Persję. Obecność papieru w Europie przyśpieszyła rozwój druku ksylograficznego, w kolejnych wiekach powielano tą metodą inicjały i ornamenty, zaś najstarsze odbitki ksylograficzne całych stron zachowane do dzisiaj pochodzą z 1418 r. (tzw. Madonna Brukselska), oraz 1423 (wizerunek św. Krzysztofa z krótkim opisem). Wtedy zaczął się druk maszynowy.

Budowanie i udoskonalanie

XV wiek. To w tym czasie, w Korei zaczęły powstawać pierwsze czcionki metalowe. To wydarzenie zostało uznane za prawdziwy początek ery drukowania. XV wiek, Europa - duch reformacji gwałtownie zwiększył tam zapotrzebowanie na słowo pisane, równolegle w kilku krajach europejskich doszło do wynalezienia ruchomej (a raczej wymiennej) czcionki, największy sukces odniósł Jan Gutenberg drukując Biblię, był też wynalazcą aparatu do odlewania czcionek z wymiennych matryc oraz prasy drukarskiej. Jego pierwszy drukowany krój pisma zaskakuje nawet dziś dojrzałością typograficzną. Za wynalazcę europejskiej wersji czcionki, wpierw drewnianej, potem metalowej, uchodzi Holender Laurens Janszoon Coster prowadzący swoją działalność w holenderskim mieście Haarlem w początkach XV w., a więc około 20 lat wcześniej niż Gutenberg w Moguncji. Jako wynalazcy czcionki w Europie wymieniani są również: Jan Brito (Brugia, Belgia), Pamphilo Castaldi (Feltre, Włochy) oraz Prokop Waldfogel – czeski złotnik działający w Awinion (Francja). Rok 1473 – najstarszy druk na ziemiach polskich - Kalendarz astronomiczny na 1474. Kalendarz został wydrukowany w Krakowie przez wędrownego drukarza Kaspera Straubego. 1475 – w Krakowie wydrukowana zostaje wtedy pierwsza w Polsce książka drukowana: " Explanatio in psalterium" Jana Turrekrema. W tym samym roku Kasper Elyan wydrukował we Wrocławiu pierwszy druk w języku polskim w "Statuta Synodalia Episcoporum Wratislaviensium. Potem, rok 1892 – Adolf Scheufelen wynalazł wtedy papier powlekany. W latach 80 XX wieku zaczęła się nareszcie technika stosowana dziś.

Technoologia dziś

Jest rok 1988. To wtedy wynaleziono pierwszą współczesną drukarkę atramentową - wyprodukowaną przez znaną już z innych urządzeń cyfrowych korporację Hewlett-Packard. Była to drukarka z linii DeskJet. Pierwsza drukarka laserowa - czyli Xerox 9700 została zbudowana w roku 1977 przez firmę Xerox. Te dwa typy drukarek są używane i rozwijane do dziś. Niedawno powstały też drukarki 3D które potrafią drukować gotowe trójwymiarowe obiekty wymodelowane na komputerze w jakimkolwiek programie do tworzenia grafiki 3D. W domowych drukarkach przestrzennych używa się przed wszystkim tworzyw sztucznych takich jak: PLA, ABS, PVA, nylon, Laywood (materiał drewnopodobny, kompozyt plastiku i drewna), Laybrick (kompozyt plastiku i gipsu). To tyle jeśli chodzi na teraźniejszość.

Zakończenie i podsumowanie

Podsumowując: druk zaczął się bez urządzeń, które powstały na przestrzeni wieków. Dziś technologia pozwala nam na druk bez pracy ludzi z jeszcze bardziej wcześniej niemożliwymi efektami. Dzięki temu mamy takie cuda jak wydruki 3D.

Na koniec

Dziękuję Wam za przeczytanie tego artykułu! Jego pisanie zajęło mi ok. 3 godziny. Mam nadzieję, że doszliście tu czytając cały artykuł do końca. Przy okazji: wszystkie teksty (z wyjątkiem tych w rozdziale 1, 2, 6 i trochę o drukarkach 3D w rozdziale 5) to trochę zmodyfikowane teksty z Wikipedii. Linki do stron z których "zgapiałem" znajdują się poniżej. Wracając do tematu zakończenia: kolejna część będzie o rozwoju komputera, czyli od stacjonarki do laptopa i notebooka. A więc jeszcze raz Wam dziękuję i mam nadzieję, że polubicie też mój następny temat! (Wow, ależ ja się rozpisałem!)

Linki do Wikipedii

Drukarka laserowa
Drukarka atramentowa
Drukarka 3D
Historia druku ("rzeczy" z rozdziałów 3 i 4)
Aurel Stein (dodatkowe informacje)
Shen Kuo (dodatkowe informacje)
To wszystko. Zapraszam też do oglądnięcia innych moich blogów. 

Komentarze