C++ dla każdego, cz. 2

Witam!

Jak obiecałem, piszę teraz drugi odcinek kursu. Poznasz w nim


  • sposoby wypisywania tekstu na ekran i wczytywania z klawiatury
  • ogólne pojęcie zmiennych

Twój pierwszy program


#include <iostream>                                  // 1
int main()                                                    // 2
{                                                                  // 3
std::cout << "Witam na blogu.";                // 4
}

Wyjście (to co program pisze):

Witam na blogu.

Omówmy teraz wszystkie elementy składowe programu:

1. Na razie nie będę tłumaczyć, co oznacza tekst "#include <iostream>". Powiem o tym za n lekcji. Na razie umieszczaj to po prostu na początku każdego programu.

2. Każda aplikacja w języku C++ musi zawierać "int main()". Niestety musisz traktować to na razie jako aksjomat i umieszczać w każdej aplikacji.

3. Po "int main()" musisz otworzyć nawias klamrowy '{'. Nie zapomnij go zamknąć pod koniec - w przeciwnym razie kompilator zasygnalizuje błąd. Niezamykanie nawiasów - jest to częsty błąd pośród początkujących programistów. Nie wiem jak Code::Blocks, ale pozostałe środowiska programistyczne, które omawiałem (Qt Creator, Visual Studio 2013) automatycznie zamykają za nas nawiasy.
4. Teraz główna część programu. Piszemy tutaj instrukcję, która wypisze na ekran tekst w cudzysłowie. Służy do tego "std::cout" (na razie nie powiem co oznacza to std). Jak widzimy, następują po tym dwa znaki mniejszości - <<. Pamiętajmy, aby skończyć linijkę znakiem ; (średnik).

Każdą instrukcję kończymy średnikiem!

W zasadzie nie ma to znaczenia, czy napiszemy to w jednej linijce, czy w dwóch. Ważne, aby białe znaki (spacja, enter, tabulator) zastępować innymi białymi znakami. W takim razie ten sam kod mogę zastąpić równoważnym:


#include <iostream>
int main()
{
std::cout
 << 
"Witam na blogu."
;
}

Zmienne

Teraz czas na zmienne. Zmienna to takie "coś" w którym możemy przechowywać różne informacje. Są różne typy zmiennych. Każda może przechowywać inny typ danych. Dla przykładu typ "int" przechowuje liczby całkowite (po angielsku "integer" oznacza całkowitą).
Ważna jest jeszcze jedna rzecz: każda zmienna musi mieć nazwę. Gdy chcemy zarezerwować jakąś nazwę dla danej zmiennej robimy to według schematu:


typ_zmiennej nazwa_zmiennej;

Na przykład:


int liczba;

Wczytywanie z klawiatury

Teraz czas na wczytywanie z klawiatury:


#include <iostream>
int main()
{
std::cout << "Podaj liczbe calkowita: ";         // 1
int liczba;                                                      // 2
std::cin >> liczba;                                         // 3 
std::cout << "Twoja liczba calkowita to: ";
std::cout << liczba;                                       // 4
}

Przykładowe wyjście programu:

Podaj liczbe calkowita: 8
Twoja liczba calkowita to: 8

1. To już znamy.

2. To też - przypomnijmy - zarezerwujemy nazwę dla jakiejś liczby całkowitej.

3. Funkcja std::cin służy do wprowadzania danych ze standardowego wejścia (domyślnie klawiatury). Zauważ, że w przeciwieństwie do std::cout ostre nawiasy są w drugą stronę. Po nawiasach widzimy wyraz "liczba". Nie ma tam cudzysłowia, więc odnosi się do jakiejś zmiennej. Przedtem utworzyliśmy już zmienną o nazwie "liczba". Zatem to, co komputer zczyta z klawiatury jest wkładane do zmiennej liczba.

4. Wypisujemy zawartość liczby - zauważ, że nie ma tutaj cudzysłowia.

Spis treści