Strona używa cookies (ciasteczek). Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianach ustawień. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.    X

Przygotowanie instalatora Windows 8/10 na pendrive pod Linuksem.

Wiele osób poszukuje sposobu na przygotowanie pendrive z instalatorem Windows czy to w celu instalacji systemu, do którego posiada się licencję, czy to w celu przetestowania nowych wydań Windows 10. O ile pod Windowsem nie ma z tym raczej problemu, o tyle pod Linuksem niekoniecznie musi być tak łatwo. Sam instalator można przygotować chociażby z wykorzystaniem Unetbootin, jednak wersja linuksowa nie posiada opcji dostępu do systemu plików NTFS i można to zrobić tylko pod Windowsem. Wbrew pozorom, przygotowanie instalatora Windows pod Linuksem jest proste. Niestety opis dotyczy tylko systemów od Windows 8 wzwyż, tak więc w przypadku Windows 7 i starszych systemów ten sposób nie zadziała.

W celu przygotowania instalatora potrzebny będzie pendrive sformatowany na system plików NTFS, bo inaczej instalator nie ruszy oraz obraz systemu Windows 8, 8.1 lub 10.

Opis wszystkich operacji będzie w oparciu o środowisko tekstowe, ale spokojnie można użyć narzędzie graficznych.

Formatowanie pendrajwa.

Jak wspomniałem wcześniej, aby instalacja mogła się rozpocząć, pendrive musi być sformatowany systemem plików NTFS.

Standardowa metoda próby wyłudzenia danych osobowych klientów banków.

Dziś taki szybki wpis, dotyczący popularnego problemu, jakim jest wyłudzanie danych osobych klientów banków.

Niedawno otrzymałem dwie wiadomości na swój dobroprogramowy e-mail.

Jedną w środę (26.03.2014), drugą dzień później. Pierwsza przyszła rzekomo od Credit Agricole z tytułem wiadomości Konto zablokowane, a w treści napisano, że moje konto zostało zablokowane i należy potwierdzić tożsamość. W pierwszej chwili myślałem, że to reklama, bo zdarzały mi się takie przypadki, ale gdy zobaczyłem treść, wiedziałem że coś jest nie tak, bo przecież nie posiadam żadnego konta w rzeczonym banku. Wiadomość jako nadawcę pokazuje Credit Agricole, jednak przyszła ona z adresu, notif@agricolescredit.pl natomiast odnośnik kieruje do strony http://www.rarecourt.info/images/artforms/pl/, na której to nakłaniają nieświadomego użytkownika do podania swoich danych.

Druga wiadomość przyszła niby od CITI Handlowy z tytułem Czujny i przyszła z adresu. sms@alertcitisecurity.pl O ile pierwsza wiadomość była jeszcze napisana w sposób nie wzbudzający podejrzeń nieświadomego użytkownia, o tyle druga pisana była już łamaną polszczyzną na dodatek przeplatana z angielskimi wyrazami, co już powinno wzbudzić podejrzenie.

Jak usunąć Linuksa?

Na wielu forach często pojawiają się pytania na temat usuwania Linuksa z dysku, czy też problemów związanych z tą operacją. Z jakiegoś powodu takie osoby nie chcą pozostać przy tym systemie i szukają rozwiązania swojego problemu, w związku z tym postanowiłem krótko opisać w jaki sposób usunąć dowolną dystrybucję z dysku bez szkody dla innych systemów.

Dlaczego w ogóle nie można bezproblemowo, tak po prostu usunąć Linuksa? Żeby to zrozumieć, postaram się krótko to wyjaśnić. Podczas instalacji dowolnej dystrybucji tego systemu, instalowany jest również program rozruchowy tejże dystrybucji, tzw. bootloader, w większości dystrybucji jest to Grub, który nadpisuje sektor rozruchowy na dysku, oczywiście pod warunkiem, że został on tam zainstalowany. Windowsowy bootloader niechętnie obsługuje systemy inne, niż te, które są własnością Microsoftu (można jednak przeprowadzić pewien zabieg, aby w tym pośredniczył), natomiast Grub bez żadnego problemu i kombinacji obsługuje Windowsa.

Dodatkowy sposób ograniczenia dostępu do sieci LAN

Maksymalne ograniczenie dostępu do sieci dla osób nieupoważnionych jest ważnym tematem dla większości użytkowników, a przynajmniej powinien być ważnym dla wszystkich osób korzystających z sieci. Oprócz podstawowych i dobrze znanych sposóbów zabezpieczeń, można wykorzystać różne dodatkowe techniki, pozwalające jeszcze bardziej ograniczyć ten dostęp, każdy nierutynowy sposób może zwiększyć szansę, że osoba nieupoważniona będzie miała większe trudności podczas próby uzyskania dostępu do sieci.

Rozwiązanie to szczególnie przyda się w przypadku sieci bezprzewodowej, gdyż to medium jest łatwiej dostępne dla osób spoza sieci, niż połączenie przewodowe, osoba niepowołana po prostu nie ma możliwości podłączenia kabla do przełącznika, czy innego urządzenia łączącego z siecią, które znajduje się w domu, czy innym zamknietym pomieszczeniu, ale sprawdzi się również, jeśli taka osoba uzyska fizyczny dostęp do urządzenia pośredniczącego (routera bądź przełącznika, czy koncentratora) i będzie próbowała podłączyć się kablem do sieci. Sposoby te niestety nie będą również możliwe do wykorzystania w każdej sytuacji i zależą od routera jaki się posiada.

Sprzętowe zabezpieczenia bankowości internetowej.

W Polsce banki stosują różne zabezpieczenia bankowości elektronicznej i są to głównie zabezpieczenia programowe takie, jak na przykład maskowanie haseł lub klawiatura ekranowa, które mają chronić klienta przed ewentualnymi keyloggerami. Innym przykładem może być wyświetlanie specjalnych znaków, ustalonych przez użytkownika bankowości elektronicznej, które pojawiają się na stronie logowania do banku, aby klient miał pewność, że jest na stronie banku, w skrócie, zabezpieczenie takie chroni użytkownika przed phishingiem.

Na dzień dzisiejszy, osobiście nie spotkałem się jeszcze z zabezpieczeniami sprzętowymi stosowanymi przez banki w Polsce, a miałem okazję korzystać z tego typu zabezpieczenia w Holandii, gdzie miałem konto w jednym z banków.

Bankowość w Holandii wygląda zupełnie inaczej, niż u nas w Polsce. W bankach nie ma w ogóle kas, pieniądze można tylko przelewać z konta na konto lub wypłacać z bankomatu. Rachunki można płacić przelewem również przy pomocy bankomatu ale specjalnie do tego przeznaczonego. Gotówką w banku można płacić ale nie w kasie, no bo przecież ich nie ma, tylko przez specjalny bankomat, a dokładniej przez...

Dlaczego warto polubić linuksowy terminal

Wielu początkujących użytkowników narzeka na to, że w Linuksie trzeba korzystać z terminalu. Na forach podawane są dla wielu nic nie mówiące polecenia, wielu nowych użytkowników stara się unikać tego narzędzia jak tylko się da. Jeszcze inni twierdzą, że korzystanie z terminalu jest niewygodnie i w XXI w. wszystko powinno dać się wyklikać. Owszem da się, jednak ja chcę pokazać, że terminal to bardzo wygodne narzędzie, niekiedy wygodniejsze niż klikanie myszką. Oczywiście nie namawiam nikogo do korzystania z konsoli, jeśli wolisz klikać, twoja wola.

Ostatnimi czasy użytkownik Webnull pokazał, że w uniksowej konsoli można zrobić prawie wszystko, ja natomiast chcę pokazać rzeczy przydatne bardziej dla zwykłych użytkowników, rzeczy wykonywane na co dzień, które można sobie uprościć i nie są mocno związane z szeroko pojętą administracją systemami z rodziny Unix.

Czym tak naprawdę jest terminal? Terminal to inaczej emulator konsoli. Dlaczego emulator? Ponieważ użytkownik w trybie graficznym nie ma bezpośredniego dostępu do powłoki tekstowej i ten dostęp umożliwia terminal. Czym w takim razie jest konsola? Konsola oferuje bezpośredni dostęp do powłoki tekstowej, w której wykonywane są polecenia.

Co można by jeszcze zrobić, aby Ubuntu było bardziej przyjazne dla zwykłego użytkownika komputera.

W Ubuntu ostatnio zachodzą liczne zmiany obecnie bardziej kosmetyczne, inne dotyczące Centrum Oprogramowania, a media cały czas donoszą o kolejnych planach zmian w nowych wersjach systemu. Canonical stara się jeszcze bardziej spopularyzować swój system i nic w tym dziwnego, bo ta firma zarabia nie tyle na systemie co na wsparciu technicznym, a dodatkowym źródłem dochodu ma być świadczenie usług takich, jak Ubuntu One czy sprzedaż oprogramowania przez wspomniane Centrum Oprogramowania, a im bardziej popularny system, tym więcej klientów korzystających z usług. W końcu firmę tworzy się po to, aby maksymalizować zyski i do tego samego na pewno dąży producent Ubuntu.

Ubuntu uchodzi za jedno z najbardziej przyjaznych użytkownikom systemów opartych na jądrze Linux, z prawdopodobnie największym wsparciem społeczności, co widać na wielu forach poświęconych tematyce Linuksa czy też ze strony twórców oprogramowania - praktycznie większość programów dostępna jest dla Ubuntu/Debiana, a w drugiej kolejności, dla systemów korzystających z pakietów RPM, natomiast cała reszta dystrybucji, można by powiedzieć, że jest na trzecim miejscu.

Instalacja Linuksa na jednej partycji, na osobistym komputerze domowym.

Czasami zdarza się, że na forum ktoś pyta czy możliwa jest instalacja Linuksa na jednej partycji. Teoretycznie, owszem, jest to możliwe, jednak w praktyce często stosuje się podział na 2 partycje - jedna na system, a druga na przestrzeń wymiany, tzw. partycja swap.

Często zdarza się, że ktoś chce współdzielić Linuksa z Windowsem i ma już zajęte partycje oraz jedną wolną dla nowego systemu. Oczywiście można by tu stworzyć partycję rozszerzoną i zainstalować system na partycjach logicznych ale co zrobić, jeśli już jest jedna partycja rozszerzona, a na niej kilka partycji logicznych już zajętych? Teoretycznie, można by stworzyć nowe partycje logiczne, natomiast w praktyce często robi się bałagan w układzie partycji, powoduje to, że później niedoświadczony użytkownik gubi się w takim podziale. Poza tym, skoro Windowsa czy FreeBSD można zainstalować na jednej partycji, to dlaczego nie Linuksa? Dlatego postanowiłem napisać, jak to zrobić, nie rezygnując ze swapa. Nie będę tu opisywał samego procesu instalacji, a jedynie podpowiem, jak się za to zabrać.

Jeśli na dysku jest już wydzielona partycja podstawowa dla Linuksa, to na niej zostanie zainstalowany system. Jeśli taka partycja jeszcze nie jest wydzielona, to zostanie to zrobione podczas instalacji systemu.

HP Photosmart Wireless B109n kontra Ubuntu Linux.

Niedawno, bo jakieś 2 dni temu, zabrałem się w końcu za wypróbowanie urzędzenia wielofunkcyjnego, które wygrałem kwartał temu jako laureat najlepszego Bloga. Tak się składa, że dziś kolega command-dos również stał się szczęśliwym posiadaczem tegoż urządzenia i myślę, że będzie, tak samo jak ja, z niego zadowolony. Niniejszy wpis nie jest żadnym testem samego urządzenia, a jedynie opisuję swoje pozytywne odczucia. Dlaczego dopiero teraz? Po prostu wcześniej nie miałem potrzeby ani czasu niczego drukować, używałem jedynie kilka razy skanera, wiec wiele do opisania nie miałem.

Zawartość opakowania.

Paczka z urządzeniem przyszła do mnie, jeśli mnie pamięć nie myli, na dzień lub dwa przed HotZlotem 2010, więc urządzenie rozpakowałem dopiero po powrocie ze Zlotu :) Zawartość paczki była bardzo bogata - w standardzie, wg instrukcji znajduje się: oryginalne kasety drukujące z tuszem (kolor czarny, błękitny i żółty), płyta cd ze sterownikami oraz przewodnikiem, kabel usb, zasilacz oraz paczuszka z papierem fotograficznym (5szt. w paczce).

FreeNAS - oprogramowanie dla dysków sieciowych i serwerów.

FreeNAS jest kolejnym przykładem systemu, który ma ułatwić życie zarówno użytkownikom domowym jak i administratorom, oszczędzając ich czas, który potrzebny by był na zdobycie wiedzy na temat administracji serwerami. FreeNAS to wolny (od słowa wolność) serwer NAS (Network-Attache Storage). Czymże jest ten serwer NAS? To nic innego jak komputer, pełniący rolę serwera bądź dysk sieciowy, którego zadaniem jest przechowywanie danych. FreeNAS natomiast stanowi oprogramowanie dla tego typu urządzeń.

FreeNAS bazuje na rozwiązaniach znanych z m0n0wall, o którym wspomniałem w poprzednim wpisie. Poprzednie jego wersje były wręcz identyczne wizualnie. Podobnie jak m0n0wall, można go w całości konfigurować przez panel dostępny z poziomu przeglądarki stron internetowych ale można też z poziomu trybu tekstowego lokalnie bądź zdalnie przy pomocy SSH ale w tym wypadku nie obejdzie się bez podstawowej wiedzy na temat FreeBSD, tak więc początkujący użytkownicy raczej wybiorą interfejs przeglądarkowy.

Gratulacje!

znalezione maszynki:

Twój czas:

Ogól Naczelnego!
Znalazłeś(aś) 10 maszynek Wilkinson Sword
oraz ogoliłeś(aś) naszego naczelnego!
Przejdź do rankingu
Podpowiedź: Przyciśnij lewy przycisk myszki i poruszaj nią, aby ogolić brodę.