Windows Vista jest już oficjalnie
dostępny i to w polskiej wersji językowej. Nietrudno się zatem
dziwić, że pojawia się coraz więcej pytań użytkowników dotyczących
poszczególnych jego funkcji. Jedną z funkcji najczęściej budzących
rozmaite wątpliwości jest technologia szyfrowania dysku BitLocker.
W niniejszym artykule postaramy się pokrótce omówić tę funkcję,
pokażemy, jak ją włączyć oraz odpowiemy na najczęściej zadawane
pytania.
Funkcja Windows BitLocker Drive
Encryption została stworzona przede wszystkim w odpowiedzi na
potrzeby przedsiębiorstw skarżących się na duże ilości kradzieży
notebooków zawierających cenne dane. Wartość takich informacji -
np. planów przyszłej oferty handlowej - nieraz wielokrotnie
przewyższa wartość samego sprzętu komputerowego. Materiały te są
też często poufne - np. dane osobowe klientów - i nie mogą
przedostać się w niepowołane ręce, a jednak podczas kradzieży
laptopa z reguły nie ma na to rady. Mało kto używa bowiem
szyfrowania, bo jest skomplikowane i wymaga najczęściej dodatkowych
nakładów w postaci wdrożenia oprogramownia firmy trzeciej.
Kłopotliwe są też procedury odzyskiwania w razie zgubienia hasła
bądź klucza.
BitLocker rozwiązuje przynajmniej część tych problemów. Po pierwsze
jest zintegrowany z systemem operacyjnym Windows Vista, więc nie
wymaga dodatkowej instalacji. Standardowo wyposażone są w niego
dwie edycje - przeznaczona dla firm Windows Vista Enterprise oraz
specjalna, najbogatsza wersja Ultimate. Po drugie procesem
szyfrowania i dostępu do danych zajmuje się specjalny układ scalony
na płycie głównej nazywany Trusted Platform Module w wersji 1.2.
Dzięki temu nie ma potrzeby stosowania dodatkowych kluczy czy haseł
poza hasłem konta użytkownika w Windows. Oczywiście jest to także
opcja - dla zwiększenia bezpieczeństwa. Wreszcie po trzecie hasło
odzyskiwania może być bardzo łatwo i automatycznie przechowywane w
usłudze katalogowej Active Directory na serwerze firmowym, w
związku z tym nie trzeba martwić się zarządzaniem kopiami
zapasowymi kluczy.
Jak to działa?
BitLocker jest systemem szyfrującym
partycję systemową (domyślnie), ale za jego pomocą można także
zaszyfrować każdą inną partycję za wyjątkiem partycji rozruchowej.
Pliki odpowiedzialne za ładowanie systemu operacyjnego muszą
pozostać niezaszyfrowane. Najważniejszą zaletą BitLockera jest
jednak fakt, że w całości zaszyfrowane zostają takie pliki
systemowe jak plik hibernacji, plik stronicowania oraz katalog
Windows, Users i Program Files włączając wszystkie katalogi
tymczasowe. Co więcej, ważne dane można zaszyfrować podwójnie
używając znanej już od wielu lat technologii Encrypted File System
(EFS) udostępnianej przez NTFS.
BitLocker opiera swoje działanie o mechanizm weryfikacyjny
integralność dysku twardego. Jego działanie przypomina bramę
warowni - gdy Windows stwierdzi, że nie zdarzyło się nic
skłaniającego do wątpliwości i dane nie zostały naruszone, brama
zostaje otwarta i system jest ładowany. Jednak w przypadku, gdy
Windows stwierdzi, że dysk był przenoszony do innego komputera,
zmieniła się jego struktura, zmieniono BIOS lub pliki startowe -
zablokuje dostęp do niego pozostawiając dane zaszyfrowane, a jedyną
metodą "otwarcia bramy" będzie wpisanie 26-znakowego hasła
odzyskiwania. Ten schemat działania może nieznacznie różnić się dla
systemów bez układu Trusted Platform Module 1.2 lub z innymi
opcjami zabezpieczeń ustwionymi podczas włączania BitLocker.
Tryby pracy funkcji BitLocker
BitLocker może pracować w trzech
trybach - w zależności od wymagań użytkownika co do poziomu
bezpieczeństwa oraz technicznych możliwości komputera.
Tryb bez dodatkowych
kluczy
W tym domyślnym trybie funkcja BitLocker zaszyfruje dane oraz
wygeneruje specjalne hasło odzyskiwania. Hasła tego będzie można
użyć w celu przywrócenia dostępu do dysku w momencie, gdy zostanie
on zablokowany przez BitLocker.
Tryb z numerem PIN
Tryb ten różni się od domyślnego jedynie wymogiem podania
ustalonego przed zaszyfrowaniem danych numeru PIN. W przypadku jego
zapomnienia lub zablokowaniu dostępu do dysku z innych powodów
konieczne będzie podanie hasła odzyskiwania.
Tryb z kluczem USB
Najwyższy poziom bezpieczeństwa zapewnia tryb z obsługą klucza USB,
na którym zapisane jest hasło uruchomieniowe. Różni się ono jednak
od hasła odzyskiwania. Przy każdym normalnym uruchomieniu komputera
użytkownik zostanie poproszony o włożenie klucza USB w celu
odczytania hasła uruchomieniowego. Zaleca się stosowanie kluczy
kryptograficznych. W przypadku zgubienia nośnika USB jedyną
możliwością uzyskania dostępu do danych jest podanie hasła
odzyskiwania.
Wymagania wstępne
BitLocker wymaga, aby przed jego
włączeniem system spełniał kilka warunków. Wiążą się one z
fizycznymi parametrami komputera, jak i logiczną konfiguracją
dysków i systemu.
Układ TPM w wersji 1.2 na
płycie głównej.
Obecność Trusted Platform Module 1.2 na płycie głównej oraz jego
włączenie w BIOSie komputera jest wymagane do pracy funkcji
BitLocker w trybie bez dodatkowych kluczy i haseł oraz w trybie z
hasłem PIN. Jeśli komputer jest pozbawiony TPM lub posiada wersję
starszą niż 1.2, jedyną dostępną opcją będzie tryb z kluczem USB.
Wariant taki należy jednak włączyć poprzez Zasady grupy, gdyż
domyślnie BitLocker odmówi pracy po nieudanej próbie wykrycia
TPM.
Przynajmniej dwie partycje, osobna na system i pliki
rozruchowe
BitLocker wymaga, aby pliki odpowiedzialne za ładowanie systemu
operacyjnego były zlokalizowane na osobnej niż system partycji,
tzw. partycji rozruchowej (aktywnej). Inaczej mówiąc pliki te nie
mogą zostać zaszyfrowane, dlatego muszą znajdować się na innej
partycji. Nie stanowi problemu pozostała zawartość takiej partycji
rozruchowej. Obie partycje muszą być sformatowane w systemie plików
NTFS.
BIOS musi obsługiwać urządzenia USB
W przypadku korzystania z trybu uwzględniającego klucze USB należy
upewnić się, że BIOS komputera obsługuje dostęp do nośników USB w
fazie bootowania systemu.
Zarządzanie modułem Trusted Platform Module
Przed rozpoczęciem pracy z modułem
TPM musi on przejść procedurę inicjacji i przyjęcia własności.
Podczas tej procedury moduł generuje tzw. hasło właściciela, które
jest jedynym kluczem uprawniającym do późniejszego wyłączania TPM
lub jego wyczyszczenia (zresetowania). W domyślnej konfiguracji
kreator funkcji BitLocker inicjuje TPM automatycznie, nadaje losowe
hasło i przechowuje je w pliku razem z hasłem odzyskiania BitLocker
w miejscu, które kreatorowi wskaże użytkownik. Istnieje jednak
możliwość nadania własnego hasła i zapamiętania go.
Moduł TPM w systemie Windows Vista ma swoją specjalną przystawkę do
konsoli MMC - Zarządzanie modułem TPM. W przystawce tej
można między innymi zainicjować moduł, włączyć go lub wyłączyć,
zmienić hasło właściciela oraz wyczyścić (zresetować). Można
również zarządzać zaawansowanymi poleceniami TPM. Aby uruchomić tę
konsolę, należy w menu Start wpisać słowo Uruchom, a następnie
otworzyć tpm.msc.
Jeśli TPM był wcześniej nieużywany, ale jest załączony w BIOSie,
będzie on prezentował status Włączony i bez własności. Aby
rozpocząć procedurę inicjacji modułu, należy wybrać z panelu akcji
link Inicjuj moduł TPM. Kreator zapyta, czy utworzyć hasło
automatycznie czy ręcznie.

Kreator inicjacji modułu TPM
Po wybraniu opcji wprowadzenia hasła
ręcznie należy podać przynajmniej ośmioznakowe hasło i potwierdzić
je. Jako opcja można zapisać hasło na nośniku wymiennym lub
wydrukować. Po zakończeniu procesu inicjacji można korzystać z
wszystkich aplikacji wykorzystujących TPM, także z szyfrowania
funkcją BitLocker.
Włączanie funkcji BitLocker
Aby włączyć funkcję BitLocker, należy
udać się do Panelu sterowania i wybrać kategorię Zabezpieczenia, a
następnie opcję Szyfrowanie dysków funkcją BitLocker. Jeśli
komputer nie posiada TPM v1.2 i wyświetlany jest komunikat o jego
braku, a BitLocker ma być wykorzystywany w trybie z kluczem USB
(jedynym możliwym) należy włączyć tę funkcję w Zasadach
grupy.
W menu Start należy wpisać słowo Uruchom lub jego pierwsze litery,
a następnie uruchomić polecenie gpedit.msc. W drzewie folderów
należy przejść do gałęzi Konfiguracja komputera - Szablony
administracyjne - Składniki systemu Windows - Szyfrowanie dysków
funkcją BitLocker. Z listy opcji należy wybrać Konfiguracja w
Panelu sterowania: Włącz zaawansowane opcje uruchamiania.
Następnie można zamknąć wszystkie okna i otworzyć wiersz poleceń.
Po wykonaniu polecenia
gpupdate /force
należy powrócić do okna funkcji BitLocker (ew. zamknąć je i
otworzyć ponownie).
Zaawansowane opcje funkcji BitLocker w Zasadach grupy
Jeśli w komputerze jest zainstalowany
TPM v1.2, a system Windows nie wykrywa go, oznacza to brak
odpowiedniej konfiguracji w BIOSie komputera. Należy upewnić się,
że układ TPM jest włączony w BIOSie i powrócić do tego okna.
W oknie funkcji BitLocker może pojawić się informacja o
nieprawidłowym układzie partycji. Do takiej sytuacji najczęściej
dochodzi po wykonaniu standardowej instalacji systemu Windows na
czystym dysku twardym - system oraz pliki rozruchowe są wtedy
instalowane na tej samej partycji, co nie jest dopuszczalne dla
funkcji BitLocker. W części Najczęściej zadawane pytania pod koniec
artykułu znajduje się opis obejścia tego problemu i przeniesienia
plików rozruchowych na inną partycję.
Strona główna okna konfiguracji funkcji BitLocker
Jeśli nie ma przeciwskazań, przy
literze dysku systemowego będzie dostępna opcja służąca do
rozpoczęcia kreatora BitLocker. Zależnie od tego, czy komputer
posiada moduł TPM oraz czy zostały włączone zaawansowane opcje
uruchamiania w Zasadach grupy nastąpi inicjacja modułu TPM,
użytkownik zostanie zaś poproszony o wybranie trybu pracy lub od
razu kreator przejdzie do fazy zapisu hasła odzyskiwania.
Wariant I - TPM v1.2
obecny
Po inicjacji modułu TPM v1.2 system zapisze w nim informacje
szyfrowania i zapyta użytkownika, jak ma zostać mu przekazane hasło
odzyskiwania. Wśród dostępnych opcji jest wydrukowanie, zapis do
pliku lub na nośnik wymienny. Hasło to jest jedyną możliwością
uzyskania dostępu do zaszyfrowanych danych w przypadku zablokowania
dysku przez BitLocker. Należy trzymać je w bezpiecznym miejscu i
pod żadnym pozorem nie nosić przy sobie oraz nie przechowywać na
komputerze, który jest poddawany szyfrowaniu.
Kreator włączania funkcji BitLocker z domyślnymi
ustawieniami
Wariant II - TPM v1.2 obecny,
włączone opcje zaawansowane
Po włączeniu w Zasadach grupy zaawansowanych opcji uruchamiania
przed rozpoczęciem procedury aktywacyjnej użytkownik zostanie
zapytany o tryb pracy funkcji BitLocker. Dostępne są trzy tryby
opisane wyżej - bez dodatkowych kluczy, z numerem PIN oraz z
kluczem USB.
Kreator włączania funkcji BitLocker z włączonymi opcjami
zaawansowanymi
Po wybraniu opcj z numerem PIN
kreator poprosi o nadanie nowego numeru, który będzie się składał z
od 4 do 20 znaków numerycznych (litery nie mogą występować w
PINie).
Żądanie nadania kodu PIN w kreatorze włączania funkcji
BitLocker
Pomimo posiadania układu TPM v1.2 na
płycie głównej wciąż można korzystać także z najsilniejszej ochrony
jaką daje opcja z kluczem USB.
Opcja z hasłem uruchomieniowym w kreatorze włączania funkcji
BitLocker
Następnie użytkownik zostanie
poproszony o utworzenie i zapisanie hasła odzyskiwania oraz o
wykonanie testu uruchomieniowego przed rozpoczęciem szyfrowania
danych.
Wariant III - TPM
nieobecny
Użytkownik zostanie poproszony o wybranie trybu pracy z listy,
gdzie jedynym dostępnym będzie opcja z kluczem USB. Następnie
konieczne będzie włożenie klucza do gniazda USB w celu zapisania
hasła uruchomieniowego. Potem użytkownikowi przedstawiane jest
hasło odzyskiwania podobnie jak w wariancie I.
Przed zakończeniem kreatora i wybraniu trybu pracy z kluczem USB
zalecane jest skorzystanie z opcji testowej i ponowne uruchomienie
komputera z kluczem USB obecnym w napędzie jeszcze przed
zaszyfrowaniem dysku. Windows Vista sprawdzi wtedy, czy na pewno
hasło uruchomieniowe zostało poprawnie zapisane na nośniku i czy
jest on odczytywalny przez BIOS. W razie problemów podczas testu
cała dotąd wykonana procedura zostanie anulowana bez
konsekwencji.
Sugestia wykonania testu uruchomieniowego
Po zamknięciu okna kreatora
rozpocznie się szyfrownie partycji systemowej w tle. Można
spokojnie kontynuować normalną pracę podczas gdy BitLocker będzie
szyfrował dane, chociaż proces ten wiąże się z pewnym spadkiem
wydajności do momentu jego ukończenia. W razie potrzeby szyfrowanie
można wstrzymać i wznowić w tym samym momencie później, nawet po
ponownym uruchomieniu komputera. Warto jednak pamiętać, że
procedury uruchomieniowe (a co się z tym wiąże: blokady, numery PIN
oraz klucze USB) obowiązują natychmiast po zakończeniu kreatora bez
względu na postęp szyfrowania danych.
Wyłączanie funkcji BitLocker a odszyfrowywanie danych
Może się zdarzyć, że wystąpi potrzeba
czasowego lub stałego wyłączenia funkcji BitLocker. Sytuacją, w
której należy chwilowo wyłączyć BitLocker jest np. chęć modyfikacji
BIOSu, repartycjonowania dysku czy dokonania innych operacji poza
samym systemem Windows. Takie wyłączenie nie oznacza rezygnacji z
szyfrowania. Wyłączany jest bowiem jedynie mechanizm weryfikujący
możliwość startu systemu operacyjnego. Oznacza to, że dane
pozostaną zaszyfrowane, ale BitLocker zawsze zezwoli na dostęp do
nich. Dzięki temu można szybko i łatwo włączać i wyłączać funkcję
BitLocker bez konieczności czasochłonnego i każdorazowego
szyfrowania i odszyfrowywania danych.
Aby wyłączyć funkcję BitLocker, należy udać się do tego samego okna
w Panelu sterowania co podczas jego włączania. Tym razem należy
użyć opcji Wyłącz. Z listy należy wybrać jeden z dwóch wariantów -
wyłączenie BitLocker (tymczasowe, dane pozostają zaszyfrowane) oraz
odszyfrowanie danych (stałe wyłączenie i odszyfrowanie danych,
wszystkie hasła uruchomieniowe i odzyskiwania wygasają).

Opcje wyłączenia BitLocker lub odszyfrowania dysku
Najczęściej zadawane pytania
Pytanie: W jaki sposób zainstalować system Windows Vista na
czystym dysku, aby uniknąć późniejszych problemów z nieprawidłowym
układem partycji?
Postępując zgodnie z kreatorem instalacji Windows Vista nie uda się
zainstalować systemu tak, aby możliwe było skorzystanie z funkcji
BitLocker. Kluczem do rozwiązania tej kwestii jest odpowiedni układ
partycji. Trzeba go skonfigurować ręcznie na etapie wyboru miejsca
instalacji Windows.
W momencie, gdy instalator zapyta, na którym dysku zainstalować
Windows Vista należy upewnić się, że widoczne są wszystkie dyski (w
przeciwnym razie należy załadować odpowiednie sterowniki) i wcisnąć
kombinację klawiszy SHIFT-F10. Otworzy się okno wiersza polecenia,
w którym należy skorzystać z narzędzia diskpart.exe do
ręcznego stworzenia partycji. Wymagane są przynajmniej dwie
partycje - jedna na system oraz jedna na pliki rozruchowe, która
będzie ustawiona jako aktywna. Aby doprowadzić do takiej
konfiguracji, należy wykonywać następujące polecenia (po każdej
linii należy zatwierdzić komendę klawiszem Enter).
select disk 0
clean
create partition primary size=1600
assign letter=D
active
format fs=ntfs quick
create partition primary
assign letter=C
format fs=ntfs quick
list volume
exit
Powyższa procedura czyści wybrany dysk twardy (o numerze 0) z
wszelkich partycji, a następnie tworzy partycję o rozmiarze 1600 MB
(minimalny rozmiar partycji rozruchowej) i ustawia ją jako aktywną.
Diskpart przypisuje tej partycji literę D i formatuje ją w systemie
plików NTFS. Drugie polecenie tworzenia partycji (tym razem z
przeznaczeniem an system) nie zawiera informacji o rozmiarze, więc
używa maksymalnego dozwolonego rozmiaru (pozostałego po
stworzeneniu pierwszej partycji). Można oczywiście podzielić dysk
inaczej niż na powyższym przykładzie, ale ważne, aby jako aktywną
ustawić partycję inną niż tę z przeznaczeniem na system oraz aby
sformatować wszystkie nowe partycje. Tak zainstalowany system
umożliwi włączenie funkcji BitLocker od razu po instalacji.
Pytanie: Co zrobić, jeśli
instalacja została jednak wykonana nieprawidłowo i pliki rozruchowe
znajdują się na partycji systemowej?
Taka sytuacja będzie wymagała podjęcia dodatkowych kroków w celu
przeniesienia plików rozruchowych na inną partycję. Po pierwsze
należy sprawdzić, czy na dysku stworzona jest w ogóle jakakolwiek
inna partycja niż systemowa. Jeśli nie, należy zmniejszyć posiadaną
partycję i w zwolnionym miejscu utworzyć nową. W systemie Windows
Vista nie trzeba do tego celu używać żadnych dodatkowych narzędzi,
wystarczy skorzystać z narzędzia graficznego Zarządzanie
dyskami.
Z menu Start należy kliknąć prawym przyciskiem myszy ikonę Komputer
i wybrać opcję Zarządzaj. W drzewie folderów należy otworzyć gałąź
Zarządzanie dyskami. Po załadowaniu konfiguracji należy kliknąć
prawym przyciskiem myszy obszar partycji systemowej i wybrać opcję
Zmniejsz wolumin. Następnie wystarczy wprowadzić ilość wolnych MB,
jakie mają zostać wydzielone ze zmniejszanej partycji. Zmniejszenia
można dokonać tylko na podstawie wolnej przestrzeni i do momentu, w
którym napotkane zostaną nieprzenośne pliki (np. plik
stronicowania). Windows Vista wymaga, aby partycja rozruchowa
posiadała przynajmniej 1600 MB przestrzeni dyskowej.
Po zmniejszeniu partycji systemowej należy stworzyć nową partycję
klikając prawym przyciskiem myszy w obszar nieprzydzielony i
wybierając opcję Nowy wolumin prosty i postępując według poleceń
kreatora. Wolumin musi zostać później sformatowany w systemie
plików NTFS. Istnieją dwie metody dalszego postępowania - jedna
jest szybsza, ale trzeba dokonać jej ręcznie. Druga wymaga większej
ilości restartów, ale wykonuje ją kreator naprawy systemu
Windows.
Sposób I
Po procesie formatowania należy oznaczyć nową partycję jako
aktywną. W tym celu należy kliknąć ją prawym przyciskiem myszy i
wybrać opcję Oznacz jako aktywną. Komunikat ostrzegający o
konsekwencjach można zignorować.
Po wykonaniu powyższych czynności konieczne jest użycie płyty
instalacyjnej z systemem Windows Vista. Należy włożyć ją do napędu
i uruchomić z niej komputer. Po załadowaniu środowiska
preinstalacyjnego należy wybrać opcję Napraw komputer. Po
pojawieniu się komunikatu o wykryciu problemu z opcjami startowymi
należy zgodzić się na automatyczną naprawę. Uruchamiając komputer
po raz drugi trzeba jednak jeszcze raz zabootować z płyty
instacyjnej Windows i w tym samym miejscu należy z menu naprawczego
wybrać opcję Narzędzie do naprawy systemu podczas uruchomienia.
Narzędzie to wykryje, że na partycji aktywnej nie ma plików
rozruchowych, po czym zainstaluje je tam na nowo. Na koniec tego
procesu komputer zostanie uruchomiony ponownie.
Sposób II
Bez oznaczania nowej partycji jako aktywną należy zrestartować
komputer i uruchomić go z płyty instalacyjnej systemu Windows
Vista. Po załadowaniu środowiska graficznego należy wybrać opcję
Napraw komputer. Następnie z menu należy otworzyć Wiersz polecenia.
Celem naszej pracy jest skopiowanie plików rozruchowych na nową
partycję. Najpierw należy skopiować katalog boot zlokalizowany na
dysku C (systemowym, który chwilowo jest jeszcze rozruchowym, ale
zaraz to się zmieni):
xcopy C:boot D:boot -e
-h
Pozostaje tylko skopiowanie pliku bootloadera, czyli programu
odpowiedzialnego za ładowanie systemu operacyjnego. Służy do tego
polecenie:
xcopy C:bootmgr D:bootmgr
-h
Teraz ustawiamy nową partycję rozruchową, na którą skopiowaliśmy
pliki jako aktywną. Posłuży do tego narzędzie diskpart.exe. Po
wejściu do narzędzie należy wybrać dysk (prawdopodobnie numer 0), a
następnie przekonać się, jakie liczby porządkowe zostały przypisane
do partycji (najprawdopodobniej numer 2, ale koniecznie trzeba
sprawdzić poleceniem list partition). Następnie:
select partition 2
active
Od tej pory pliki rozruchowe są zlokalizowane na drugiej partycji.
Narzędzie BitLocker nie powinno też już więcej wyświetlać
informacji o nieprawidłowym układzie partycji.
Pytanie: Jak powielić hasło
uruchomieniowe, np. na drugim kluczu USB i móc używać obu? Jak
przypomnieć hasło odzyskiwania?
Hasło uruchomieniowe można łatwo skopiować na nowy nośnik USB i
używać ich obu - wystarczy do tego celu użyć kreatora BitLocker już
po jego włączeniu. Również hasło odzyskiwania da się przypomnieć w
zaszyfrowanym systemie, pod warunkiem że BitLocker nie zablokował
do niego dostępu. Z menu po lewej stronie okna BitLocker należy
wybrać link Zarządzaj kluczami funkcji BitLocker. W oknie,
które się pojawi wystarczy wybrać stosowną opcję - Duplikuj
hasło odzyskiwania lub Duplikuj klucz uruchomienia
(jeśli istnieje).
Pytanie: Jak zaszyfrować inne
partycje niż partycja systemowa?
Założeniem Microsoft podczas projektowania funkcji BitLocker było
szyfrowanie partycji systemowej, gdyż to na niej znajdują się na
ogół najcenniejsze dane, a poza tym także pliki, których nie da się
zaszyfrować na poziomie systemu operacyjnego (np. plik
stronicowania czy plik hibernacji). Niemniej możliwe jest użycie
funkcji BitLocker do zaszyfrowania także innej partycji, oczywiście
poza partycją zawierającą pliki rozruchowe. Takie działanie jest
jednak oficjalnie niewspierane przez Microsoft - otrzyma oficjalne
wsparcie dopiero w systemie Windows Server Codename
"Longhorn".
Przed zaszyfrowaniem woluminu z danymi należy zdać sobie sprawę, że
szyfrowanie takie działa wyłącznie przy jednoczesnym włączonym
szyfrowaniu partycji systemowej. Co więcej, jeśli podczas jej
szyfrowania korzystaliśmy z interfejsu graficznego (czyli z
kreatora), nie da się później zaszyfrować innej partycji. Należy w
obu przypadkach posłużyć się wierszem poleceń. Kolejną ważną
kwestią jest fakt, że mechanizm BitLocker nie weryfikuje
automatycznie stanu innych partycji niż systemowa, dlatego po
uruchomieniu komputera i pomyślnym załadowaniu systemu Windows
dostęp do drugiej partycji będzie zablokowany do czasu ręcznego
odblokowania. Ten problem można jednak łatwo obejść instruując
BitLocker, aby odblokowywał dostęp automatycznie po każdym
załadowaniu systemu. Warto jednak pamiętać, że klucz odblokowujący
drugą partycję zostanie zapisany na partycji systemowej - niemniej
też wcześniej zaszyfrowanej.
Aby zaszyfrować dowolną partycję inną niż partycja rozruchowa
poprzez BitLocker i z poziomu wiersza poleceń, należy wywołać
następujące polecenie:
cscript manage-bde.wsf -on
-?
Spowoduje to wyświetlenie pomocy z wszystkimi dostępnymi opcjami,
które działają w identyczny sposób jak w procedurze z kreatorem.
Aby ustawić automatyczne odblokowywanie np. partycji D (lub każdej
innej niż systemowa) po załadowaniu systemu należy użyć
polecenia
cscript manage-bde.wsf
-autounlock -enable D:

Narzędzie konfiguracyjne modułu TPM z wiersza poleceń
Pytanie: Jakiego algorytmu i
o jakiej sile używa funkcja BitLocker?
BitLocker Drive Encryption wykorzystuje algorytm AES w trybie CBC
oraz z dodatkowym uwzględnieniem Elephant Diffuser o sile 128 lub
256 bitów. Siłę algorytmu można konfigurować przy pomocy Zasad
grupy. Więcej szczegółów na ten temat można znaleźć w obszernym
dokumencie poświęconym algorytmowi użytemu w funkcji BitLocker
dostępnym na stronach Microsoft.
Pytanie: Jak skonfigurować
kopię zapasową haseł odzyskiwania do katalogu Active
Directory?
Do tego celu służy zestaw skryptów, które wraz z przykładami użycia
można pobrać z witryny Microsoft. Należy zdawać sobie sprawę, że
konfiguracja kopii zapasowej haseł odzyskiwania do katalogu Active
Directory wymaga wcześniejszego rozszerzenia schematu. Wszystkie
informacje oraz linki do plików znajdują się na stronach Microsoft.
Materiały dodatkowe
Podczas korzystania z funkcji
BitLocker pomocne mogą okazać się następujące materiały: