GIMP to darmowa aplikacja, którą z powodzeniem można wykorzystywać zarówno do zaawansowanej obróbki fotografii jak i do tworzenia grafik na potrzeby Internetu.
Podobnie jak Photoshop, również GIMP został wyposażony w szereg narzędzi (pędzel, zaznaczenie, gumka, wypełnienie, różdżka, powiększenie, klonowanie, wystawianie tekstu, rozmazanie, ołówek, skalowanie, rozmazanie, lasso itp.) pozwalających wykonać elementarne, choć wcale nie tak proste obliczeniowo operacje na grafice.
Interfejs
Niewątpliwie najczęściej krytykowanym elementem programu GIMP jest jego interfejs graficzny. Autorzy postanowili podzielić go na trzy odrębne okienka (narzędzi, obrazu, warstw), co niestety sprawia, że większość użytkowników zniechęca się do programu już na samym początku. Niemniej jednak dzięki zastosowaniu panelowego systemu okien użytkownik, który się nieco do niego przyzwyczai, ma możliwość ustawienia wszystkich elementów programu wedle własnego uznania. Dzięki zastosowaniu bibliotek GTK wygląd programu będzie spójny z systemem (co widać zwłaszcza w środowisku GNOME). Obecnie trwają prace nad wprowadzeniem opcjonalnego jednookienkowego interfejsu dla GIMP-a oraz przepisaniem go na wydane niedawno GTK 3.
Działanie i możliwości
Nad GIMP-em pracuje wielu programistów, powstają dla niego ciekawe wtyczki i wciąż rozwijane są nowe narzędzia. Dzięki temu jego możliwości są naprawdę imponujące.
Narzędzia do malowania reprezentują tu pędzel, ołówek, aerograf, stempel i kilka innych, jednak największy potencjał kryje w sobie pędzel. Dzięki możliwości korzystania z własnych typów pędzla można z GIMP-a zrobić naprawdę potężne narzędzie, a tworzonych przez użytkowników i zawodowych projektantów pędzli można znaleźć całkiem spora kolekcję na dedykowanych portalach. Wysoką jakość rysunków zapewnia subpikselowe próbkowanie i wysokiej jakości antyaliasing dostępne dla wszystkich narzędzi do malowania.
Praca w GIMP-ie odbywa się na warstwach i kanałach, co pozwala na niedestruktywną edycję zdjęć i wygodne projektowanie grafiki. Na uwagę zasługuje bogactwo narzędzi zaznaczenia, na przykład zaznaczenie odręczne, zaznaczenie z miękką krawędzią i możliwość wykorzystania krzywych Beziera do wybierania obszaru zaznaczenia. Własne zaznaczenie można również „namalować” narzędziem Quickmask. Kształty można modyfikować poprzez skalowanie, obracanie, obracanie i pochylanie.
Na uwagę zasługują również możliwości GIMP-a w dziedzinie animacji. Pakiet GAP (Gimp Animation Package) zawiera narzędzie do poruszania się po klatkach, narzędzie umożliwiające rysowanie postaci na wielu klatkach jednocześnie (Onion Skinning) i Bluebox — narzędzie do podmieniania jednolitego koloru tła na przestrzeni całego filmu. Klatki animacji umieszczane są na osobnych warstwach, a film można wyeksportować w wielu formatach, na przykład jako animowany GIF, lub plik AVI.
GIMP w pełni obsługuje kanał alfa obrazu, a lista obsługiwanych przez niego formatów plików jest naprawdę długa. Znajdziemy na niej najpopularniejsze, jak JPEG, BMP, PNG, XPM, TIFF, GIF, różne formaty ikon, jest w stanie również lepiej lub gorzej otwierać pliki zapisane w Photoshopie (PSD), oraz importować i eksportować ścieżki w formacie SVG.
Prawdziwą siłą tego programu jest praktycznie nieograniczona możliwość rozszerzania za pomocą dodatków i skryptów w językach Python, Perl i Scala. Obecnie dostępnych jest kilkaset wtyczek dla GIMP-a, przy czym w kolekcji znajdziemy zarówno narzędzia do rysowania strzałek, jak i do usuwania szumu ze zdjęć z wykorzystaniem falek. Szczególnie popularną wtyczką jest Resynthesizer, który syntezuje teksturę na podstawie otaczającego zaznaczenie obrazu, co jest szczególnie przydatne przy retuszu zdjęć (usuwanie elementów ze zdjęcia) i generowaniu tekstur, które da się kafelkować. W poszukiwaniu dodatków warto udać się na stronę GIMP Plugin Registry.
Specyficzne zarządzanie pamięcią przez GIMP-a sprawia, że liczba i rozmiar otwartych plików ograniczona jest jedynie rozmiarem dysku. Podobnie ma się sprawa z historią operacji.