Java SE 7 Development Kit (JDK) to kompletny pakiet narzędzi, niezbędny do pracy każdego programisty Javy. Umożliwia kompilację i uruchamianie różnego typu prostych programów w trybie tekstowym, apletów na strony internetowe, a także rozbudowanych aplikacji webowych.
Instalacja środowiska Java 7 Development Kit (JDK) w systemie daje użytkownikowi dostęp do kompilatora Javy (javac) oraz ogromnej ilości użytecznych klas i metod zawartych w standardowej bibliotece. Przy ich użyciu tworzyć możemy proste programy działające z poziomu konsoli, aplety, aplikacje sieciowe, rozbudowane oprogramowanie webowe, potrafiące wykorzystywać najpopularniejsze systemy bazodanowe i wiele, wiele więcej.
Wraz z pakietem instalowany jest interpreter kodu bajtowego, często określany mianem wirtualnej maszyny Javy. Pozwala on na uruchamianie programów napisanych w języku Java, niezależnie od posiadanego systemu operacyjnego. Jeśli zdecydujemy się na korzystanie z JDK nie jest więc wymagana instalacja środowiska Java SE 7 Runtime Environment (JRE). Dodatkowo poza wymienionymi elementami w ręce użytkownika trafiają takie narzędzia jak archiwizator (JAR), generator dokumentacji (JAVADOC), generator plików nagłówkowych (JAVAH), deasembler (JAVAP) oraz debugger (JDB).
Java 7 Development Kit (JDK) nie posiada interfejsu graficznego, przez co wszelakie operacje jak kompilacja itp. odbywają się z poziomu wiersza poleceń/konsoli. Co istotne, jeśli zdecydujemy się na wykorzystanie do pisania kodu zintegrowanego środowiska programistycznego, np. niezwykle popularnego wśród programistów Javy IDE jakim jest Eclispe nie musimy instalować w systemie pakietu JDK, gdyż wbudowany jest on we wspomnianym oprogramowaniu.
Nowości i zmiany w wersji 7
W nowej wersji Javy wprowadzono zmiany w języku, mające na celu poprawienie produktywności oraz uproszczenie typowych zadań programistycznych przez redukcję ilości potrzebnego kodu. Poprawiono też składnię aby była bardziej czytelna. Ulepszono obsługę języków dynamicznych (Ruby, Python i JavaScript), m.in. w zakresie wydajności. Dodano nowe API służące do tworzenia aplikacji działających równolegle na dowolnej ilości rdzeni. Wprowadzono także asynchroniczny interfejs wejścia/wyjścia, który pozwala uzyskać dostęp do większej ilości atrybutów plików i dostarcza więcej informacji na temat ewentualnych błędów dostępu. Poprawiono bezpieczeństwo, m.in. w zakresie obsługiwanych protokołów kryptograficznych. Ulepszono obsługę lokalizacji językowej, wprowadzono wsparcie dla Unicode 6.0. Dostępna jest także szczegółowa lista nowości.