![Lekki Windows, Linux na desktopie i inne rzeczy które się nie wydarzą [OPINIA]](https://v.wpimg.pl/ZGVlNjU0dSY3DjhZekt4M3RWbAM8EnZlI050SHoDa3MuXXlcelYzKzMeKxo6Hj01IxwvHSUeKit5DT4DekZraDIFPRo5USNoMwEsDzEfa3UyXHlbZAN3ITAKfEdhBG52ew0sWjAdbSRkWyoPMAZvc24JbBc)
Konstrukcja o rozmiarach 2 x 4 mm została wycięta laserem z hydrożelu, a następnie pokryta warstwą komórek mięśniowych, które poruszają „nóżką” (ostateczny kształt Bio-Bota z długą nóżką pokazuje zdjęcie na samym dole). Skurcz ma miejsce 2 razy na 3 sekundy, co pozwala mającemu 4 mm długości Bio-Botowi na poruszanie się z prędkością ponad 200 μm na sekundę. Znamiennym jest, że naukowcy nie starają się naśladować żadnego mechanizmu czy stworzenia, które można spotkać w naturze. Projekt Bio-Bota jest wynikiem jedynie eksperymentów w laboratorium. Jak to wygląda, można obejrzeć na łamach Nature, gdzie znajduje się również nagranie „chodzącego” urządzenia.
Przyszłość tego pomysłu nie jest jeszcze jasna. Na razie urządzenie jest bardzo ograniczone, gdyż komórki sercowe są w stanie pracować na nim około 5 dni i na razie Bio-Boty mogą poruszać się tylko w środowisku wodnym. To jednak krok w stronę opracowania kolejnego sposobu napędzania konstrukcji opracowanych przez ludzi. Nie wiadomo jeszcze, jak można te hydrożelowe maleństwa wykorzystać, ale potencjalnie nadawać się będą do analizy płynów czy śledzenia i neutralizacji toksyn. Jeśli uda się nadać Bio-Botom trochę „inteligencji”, zapewne zainteresują się nimi biolodzy, ekolodzy i lekarze.
