Zadanie nie jest proste, gdyż istnieje ponad 50 odmian ARM-ów i rynek jest mocno podzielony. Początkowo OpenSUSE będzie wspierać warianty OMAP3/OMAP4, Marvell ArmandaXP oraz Freescale i.MX51. Tę wersję OpenSUSE będzie więc można zainstalować na przykład na CuBoksie, Origenie Samsunga czy serwerach Calxeda.
Celem deweloperów Linuksa w ogóle jest opracowanie jak najmniejszej liczby wariantów jądra dla różnych ARM-ów (od wersji 3.7 jedno jądro jest w stanie obsłużyć kilka architektur). Idealnym rozwiązaniem byłby jeden obraz zImage, ale prawdopodobnie skończy się na czterech wersjach (ARMv4, ARMv5, ARMv6/ARMv7 z i bez LPAE oraz ARMv8). Podejście twórców różnych dystrybucji do ARM-ów nie jest jednak jednolite. Canonical bierze tę architekturę bardzo poważnie, zarówno w serwerach, jak i komputerach konsumenckich, podobnie zresztą jak deweloperzy Debiana. Gentoo i Arch również już na poważnie zabrały się za obsługę ARM-ów, w czerwcu zaś ukazała się Fedora dla tej architektury. OpenSUSE zostało trochę w tyle, ale w przyszłym tygodniu dogoni konkurentów. Są też jednak dystrybucje, które tą architekturą wcale się nie zajmują.
