Opera Neon: pierwsza przeglądarka na miarę Internetu XXI wieku?

Nie spodziewajcie się tu eksperymentów z silnikiem. Podobnie jak w wypadku „normalnej” Opery, także i tutaj wszystko działa na bazie Chromium. Interfejs użytkownika nie przypomina jednak niczego, co widzieliśmy wcześniej – według Krystiana Kolondry, wiceprezesa Opery Software odpowiedzialnego za desktop, to wizja przeglądarki dla przyszłego webu, która pozwala skupić się na tym co najważniejsze – treści.

Dostajemy więc nową stronę startową, wykorzystującą tapetę systemowego pulpitu, dzięki czemu przeglądarka wtapia się wizualnie w system. W środku zobaczymy zaś zupełnie nowy omnibox, ułatwiający wyszukiwanie – i to nie tylko za pomocą Google’a.

Do tego z boku po lewej pasek z odtwarzaczem wideo, galerią obrazów i menedżerem pobierania, oraz drugi pasek boczny po prawej z kartami, mający ułatwić wyróżnienie istotnej karty. Trudno tu jednak do końca mówić o kartach: znane nam paski z fawikonką i tytułem strony zastąpione zostały okrągłymi ikonami. Ich pozycja ustalana jest automatycznie – te najpopularniejsze przesuwane są ku górze, pozwalając najrzadziej używanym stoczyć się na dno.

Opera Neon pozwoli też na pozostawienie sobie odtwarzanego wideo z jednej strony internetowej przy przejściu na inną, szybkie robienie zrzutów stron (z kadrowaniem) do galerii, gdzie będą łatwo dostępne pod ręką, oraz tryb podzielone ekranu, na którym możemy jednocześnie przeglądać dwie strony internetowe.

Ta innowacyjna przeglądarka jest tylko eksperymentem i nie zastąpi standardowej Opery, jednak najciekawsze z jej funkcjonalności z czasem do Opery mogą zawitać.

Póki co dostępne są kompilacje Opery Neon na Windowsa oraz macOS-a.