Klient Slacka na Commodore 64 – to jest dopiero usługa wieloplatformowa

Czas skończyć z dyskryminacją klasycznych maszyn. Co z tego, żeC64 nie ma nawet gniazdka ethernetowego, nie mówiąc już o Wi-Fi?Dla chcącego nic trudnego. Klient Slacka przygotowanyprzez Harrisa sprytnie łączy w sobie aspekt sprzętowy iprogramowy, wprowadzając komputer z 1982 roku w świat komunikacjigrupowej XXI wieku. Na część sprzętową składają się:

– Commodore 64 – podłączony do Internetu komputerekRaspberry Pi, – ręcznie robiony kabelek ze złączemrozszerzeń (UserPort) Commodore 64 po jednej stronie, a przejściówkąRS-232-USB po drugiej stronie

Na część software’ową składają się:

– aplikacja transportowa napisana w node.js, komunikująca sięz publicznym API Slacka, która działa na Raspberry Pi, –terminal Slacka, napisany w assemblerze 6502 na C64, którykomunikuje się z aplikacją transportową poprzez prosty protokółRPC

W ten sposób uzyskujemy na Commodore 64 podstawowąfunkcjonalność Slacka – wysyłanie wiadomości na kanałach jak ido poszczególnych osób, działają nawet komendy ze slashem.Wszystko to z zawrotną szybkością 1200 b/s, czyli nawet do 150znaków na sekundę.

Trzeba jednak przyznać, że sięgając po Raspberry Pi, JeffHarris poszedł trochę na łatwiznę. Dla Commodore 64 znajdziemykontroleryEthernetu, pozwalające na podłączenie tego komputera do Sieci.Biorąc pod uwagę to, że na C64 udało się stworzyćkompletny sieciowy system operacyjny, oferujący multiasking igraficzny interfejs użytkownika, pewnie dałoby się i przygotowaćnatywnego klienta Slacka, rozmawiającego bezpośrednio z API tejusługi.

W naszej bazie oprogramowania klienta Slacka na C64 nie znajdziecie. Są tylko wersje na Windowsa, macOS-a, Androida, iOS-a, a nawet egzotycznego Windows Phone'a.