Linux Mint: instalacja programów i inne porady dla migrujących z Windowsa

Prezentujemy zatem garść porad przydatnych przy migracji porad, skierowanych do niezaawansowanych użytkowników. Ułatwią ona orientację i poznanie najczęściej wykorzystywanych funkcji. Nie ma tu miejsca na obsługę wiersza poleceń – udowodnimy, że wszystkie niezbędne dla niezaawansowanego użytkownika operacja, można z powodzeniem przeprowadzić w trybie graficznym. W wielu przypadkach znacznie łatwiej niż w Windowsie.

Nie sposób wyobrazić sobie korzystania z Windowsa bez Menu Start. W Mincie znajdziemy jego dokładny analog, o którym można nawet powiedzieć, że prezentuje się znacznie czytelniej niż ten znany z XP, Visty, czy Windowsa 7. Domyślnie użytkownikowi udostępniony jest układ oparty na trzech kolumnach. Nad nimi znajduje się wyszukiwarka, która pozwala na szybkie odnalezienie żądanego programu lub pliku.

Pierwszą z kolumn stanowią ikony ulubionych aplikacji oraz przyciski pozwalające na zablokowanie ekranu, wylogowanie się lub wyłączenie komputera. Tutaj, oprócz skrótu do domyślnej przeglądarki Mozilla Firefox,  znajdziemy skróty do najważniejszych programów i miejsc: np. menedżera oprogramowania (drugi od góry), dzięki któremu łatwo można instalować nowe oprogramowanie, ustawień systemowych, czy folderu domowego.

Kolejna kolumna to lista kategorii: menu nie naraża nas bowiem na konieczność odszukiwania żądanego programu na liście wszystkich zainstalowancyh. Zostały one rozsądnie pogrupowane, zaś zawartość kolejnych grup wyświetlana jest w kolumnie trzeciej, umieszczonej po prawej stronie odpowiednika Menu Start. Wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy na ikonę w trzeciej kolumnie, aby możliwe było dodanie jego skrótu do panelu pierwszego bądź na pulpit.

Wróćmy na moment do drugiej kolumny. Na samym dole listy grup widzimy kategorię Miejsca. Po najechaniu na nią myszką, użytkownik zobaczy po prawej listę folderów, w których organizować może swoje pliki: dokumenty, muzykę, filmy czy zdjęcia. Dostęp do nich można także uzyskać, klikając ikonę folderu w pierwszej kolumnie. W ten sposób uruchomimy menedżer plików, czyli odpowiednik windowsowego eksploratora.

Jego interfejs składa się z dwóch części: po lewej stronie widoczna jest wertykalna lista folderów, na niej znajdą się także podłączone do komputera pamięci USB. Rzeczone foldery są także wyświetlone po prawej stronie, dzięki czemu użytkownik dysponuje możliwością łatwego przenoszenia plików pomiędzy folderami metodą przeciągnij i upuść. Dokonać można tego także znanymi z Windowsa skrótami klawiaturowymi Ctrl+C oraz Ctrl+V.

W prawym górnym rogu okna menedżera plików, poniżej przycisków pozwalających na zamknięcie czy minimalizację, znajdziemy poziomy rząd ikon. Pierwsza od lewej pozwala na ręczne wpisanie ścieżki folderu. Lupa umożliwia przeszukanie wskazanego folderu lub całego dysku. Kolejne trzy ikony umożliwiają ważną w menedżerze plików zmianę widoku: do wyboru mamy standardową siatkę, listę ze szczegółami (pliki można sortować według nazwy, rozmiaru, typu danych, itp.) oraz listę wielokolumnową.

Również kwestia zarządzania i administrowania systemem jest w Mincie rozwiązana w sposób zbliżony do Windowsa. Otrzymujemy scentralizowane menu ustawień, analogiczne do windowsowego Panelu Sterowania, z podziałem na kategorie. Nie sposób jednak oprzeć się wrażeniu, że ustawienia systemowe prezentują się tu znacznie czytelniej. Wszystkie menu konfiguracyjne zostały rozsądnie pogrupowane: oddzielone od siebie zostały zatem ustawienia wyglądu, preferencje systemowe, sprzęt i usługi administracyjne.

Nasza dystrybucja nie obsługuje oczywiście wykonywalnych plików EXE, jakie do instalacji nowego oprogramowania wykorzystuje się w systemach Microsoftu. Istnieje jednak kilka sposobów by bezproblemowo dokonywać instalacji programów. Pierwszy z nich opiera się na wykorzystaniu menedżera oprogramowania, do którego dostęp można uzyskać z poziomu odpowiedników Menu Start. Po jego uruchomieniu, otrzymujemy dostęp do ogromnego skategoryzowanego sklepu z programami, z których każdy ma swój opis z zastosowaniem.

W menedżerze oprogramowania znajdziemy także wyszukiwarkę. Jeżeli jednak w repozytoriach nie znajduje się żądany program, zaś użytkownik ma pewność, że jego wersja na Linuksa jest dostępna, to możliwa jest instalacja oprogramowania w sposób bardziej zbliżony do windowsowego. Wystarczy przejść na stronę producenta, a następnie pobrać paczkę DEB. Tę wystarczy dwukrotnie kliknąć, aby uruchomiony został menedżer oprogramowania, który przeprowadzi instalację automatycznie.

Zainstalowane aplikacje zostaną automatycznie skategoryzowane w Menu Start. Z tego poziomu możliwe jest także dodanie skrótu na pulpicie, w samym menu oraz deinstalacja: wystarczy kliknąć na dany program prawym przyciskiem myszy i wybrać odpowiednią pozycję. Może się jednak okazać, że instalacja programów w ogóle nie będzie konieczna: w Mincie już na starcie znajdziemy bowiem między innymi przeglądarkę Firefox, klienta pocztowego Thunderbird, odtwarzacz wideo VLC, a także pakiet biurowy LibreOffice.

Z powodu konfliktów finansowych, w domyślnej przeglądarce Minta, Firefoksie, wyszukiwarkę Google trzeba dodać samodzielnie. Nie jest to jednak szczególnie skomplikowane: wystarczy przejść na przygotowaną przez twórców Minta stronę internetową. Gdy ta zostanie wyświetlona, to w polu wyszukiwarki Firefoksa, przy ikonie lupy, pojawi się niewielka ikona z plusem. Wystarczy kliknąć i wybrać pozycję Dodaj Google.

Po dodaniu wyszukiwarki, możliwe jest także ustawienie jej jako domyślnej. Wystarczy w tym celu przejść do ustawień przeglądarki, do podkategorii wyszukiwanie, lub po prostu przejść w Firefoksie pod adres about:preferences#search. W polu Domyślna wyszukiwarka, listy dostępnych wyszukiwarek należy tam wybrać Google.