Nowy LuxRender korzysta z prezentowanego na tegorocznej konferencji SIGGRAPH modelu analizy rozchodzenia się promieni w kopule nieba, którego autorami są Lukáš Hošek i Alexander Wilkie. Do rozwinięcia tego modelu doprowadziła krytyka modeli Preethama i Pereza, których brak realizmu został przedstawiony 5 lat temu. Hošek i Wilkie podeszli do problemu podobnie do Pereza i Preethama, ale opracowali metody na uzyskanie bardziej realistycznych zachodów słońca, symulacji mętności atmosfery i lepszego określania albedo (stosunek ilości światła odbitego do padającego). Nowa metoda kryje się pod nazwą sky2, podczas gdy dobrze znaną metodę Preethama nadal znajdziemy pod opcją sky1. W przyszłości możemy spodziewać się także udoskonaleń związanych z polaryzacją światła w „mało mętnej” atmosferze i dokładnego zbadania możliwości symulacji nieba po zachodzie słońca.
Ponadto nowy LuxRender dużo lepiej wykorzystuje CPU przy renderowaniu (jest 10-40% szybszy), zwłaszcza kiedy korzystamy z instancji, a przy pracy w sieci poprawiona została obsługa kolejki i mechanizmy pobierania danych, dzięki czemu nie napotkamy już błędów dostępu do niezbędnych danych. Zmiany znajdziemy także w metodach samplowania świateł (nowy parametr nsamples) czy renderowaniu szumów. Więcej informacji, kod źródłowy oraz wtyczki dla programów: Blender, 3DS Max, Maya, C4D, DAZ Studio, XSI i SketchUp znaleźć można na stronie domowej Lux Render.
