Raport o błędach w Ubuntu sam z trywialnym błędem, pozwalającym na zdalny atak

Okazuje się, że Ubuntu tak ma skonfigurowane uchwyty plików, żeotworzy każdy nieznany sobie plik za pomocą programu raportowania obłędach Apport, jeśli jego zawartość zaczyna się od ciąguProblemType: . Apport wydaje się być idealną aplikacją doexploitowania: zainstalowany i domyślnie uruchamiany w systemie,koordynuje pracę kilku innych komponentów, mający za celprzechwytywać raporty o błędach, wyświetlać je użytkownikowi iprzesyłać na serwery Canonicala.

Taki plik raportowy, zawierający podstawowe informacje o awarii istanie systemu, zawiera jak się okazało pewne ciekawe pole. WUbuntu dodano możliwość zgłaszania raportów na launchpadyróżnych projektów, w zależności od aplikacji, która uległaawarii. Obsługująca to funkcja w Apporcie z jakiegoś powodu ładujekonfigurację nie z lokalnego pliku, lecz z pola CrashDB w plikuraportowym, a jeśli napotka znak nawiasu klamrowego, otwierającegosłownik Pythona, wykorzysta metodę eval() do uruchomieniaprzekazanego jej wyrażenia pythonowego.

Apport normalnie odczytuje pewną część pól w pliku raportu,aby przygotować GUI mające zapytać użytkownika o wysłanieraportu o błędzie. Pole CrashDB jest parsowane dopiero po wyrażeniuzgody. Jednak jeśli w pliku awarii znajdziemy ciąg ProblemType:Bug, to Apport przetworzy pole CrashDB bez dalszej interakcji.

Prosta w swojej naturze luka zadebiutowała w wersji 2464 Apporta,wprowadzonej wraz z wydaniem 12.10, i obecna była do tej pory. Jejwyexploitowanie jest trywialne: wystarczy stworzyć exploitującyplik z rozszerzeniem .crash (obsługiwanym przez Apporta) lubdowolnym niezarejestrowanym, a następnie nakłonić użytkownika dojego kliknięcia.

Na szczęście łatka eliminująca ten błąd została wydanajuż 14 grudnia, każdy kto swoje Ubuntu regularnie aktualizuje,powinien więc być bezpieczny. Ile jednak podobnych „michałków”tkwi w opensource’owych desktopach? Odkrywca tej luki przyznaje, żew pewnym momencie otrzymał propozycję odsprzedania swojego odkryciaza ponad 10 tys. dolarów – mimo że przecież nie jest to żadenhardcore’owy atak na pamięć.

Producenci komercyjnego oprogramowania mogą sobie pozwolić nakosztowne programy nagród dla odkrywców luk w ich oprogramowaniu,jednak oprogramowanie opensource’owe do tej pory mogło liczyćtylko na ochotników. Bez pieniędzy jednak za daleko nie zajdziemy,szczególnie teraz, gdy wartość luk 0-day tak wzrosła. DlategoO'Cearbhaill tak zachwala inicjatywy w rodzaju Internet Bug Bounty,mające na celu opłacenie odkrywców luk w kluczowym dla Internetuoprogramowaniu. Coś podobnego przydałoby się też desktopowemuLinuksowi.