Testowy GIMP 2.9.6 już z wtyczką RawTherapee i edycją metadanych

Przy przetwarzaniu RAW-ów z aparatów cyfrowych GIMP korzystał z darktable. Od wersji 2.9.6 deweloperzy mogą tworzyć własne wtyczki do wywoływania cyfrowych negatywów, co budzi nadzieję na spory wybór wtyczek dla konkretnych aparatów. GIMP 2.9.6 jest domyślnie dostarczany z wtyczką RawTherapee (wymaga obecności RawTherapee 5.2 lub nowszego). Ulubioną wtyczkę będzie można wybrać w ustawieniach, kiedy już będzie z czego wybierać.

Nie sposób przejść obojętnie koło filtra formowania, który w tej wersji znacznie przyspieszył.

Warto zwrócić uwagę na prace nad łatwiejszym maskowaniem. Testowy GIMP zapamiętuje typ ostatnio używanej maski, a ponadto można używać klawiszy modyfikujących przy klikaniu, by je tworzyć, nakładać i usuwać. Wymagało to wprowadzenia zapisywania stanu okien dialogowych między sesjami, co oczywiście można zmienić w ustawieniach. Można też wybrać sposób wypełniania pustych przestrzeni po zmianie rozmiaru płótna. W końcu też będzie można malować na przezroczystych warstwach pędzlami pracującymi w innych trybach, niż „normalny”, a pędzle bitmapowe nie będą przycinane, jeśli nie mają 100% twardości. Malowanie powinno być szybsze dzięki różnym poprawkom. Narzędzie do smużenia ma teraz kontrolkę przepływu i możliwość zachowania przezroczystości (kanał alfa) istniejących pikseli.

Przy pracy z różnymi narzędziami być może tego nie zobaczymy, ale sporo kodu z nich usunięto. W zamian powstały moduły, które można ponownie wykorzystywać. W efekcie narzędzia skorzystają z pracy innych narzędzi, co pozwala na interakcję z filtrami GEGL-a bezpośrednio na płótni. To posunięcie przetarło szlaki dla implementacji rysowania kształtów, co jednak nie jest planowane na wersję 2.10.

Na pewno należały się GIMP-owi poprawki kodu odpowiedzialnego za łączenie warstw. Możemy teraz pracować w przestrzeni liniowej lub starej – perceptualnej – a w razie potrzeby skorzystać z poprawnego radiometrycznie odwracania kolorów. Wyraźniej widać też obecność przestrzeni barw CIE LCH i CIE LAB w próbnikach kolorów i filtrach. Do pełni szczęścia brakuje jeszcze porządnego zaznaczania wielu warstw.

Widoczne są też zmiany interfejsu. GIMP 2.9.6 lepiej wygląda na ekranach HiDPI, choć największe zmiany czekają nas dopiero w GIMP-ie 3.0, zbudowanym z GTK+3 lub 4. Już teraz program pozwala samodzielnie skalować ikony, by dopasować je do rozdzielczości ekranu. Zmienił się też wygląd niektórych okien dialogowych i edytor metadanych – nowy obsługuje odczyt i edycję Exiv2, Exif z GPS, XMP, IPTC i DICOM.

Obsługa wątkowania w GEGL-u jest wciąż testowana, ale można ją już wypróbować i mieć nadzieję, że GIMP nie wybuchnie przy próbie skorzystania z więcej niż jednego rdzenia. W założeniu biblioteka ma rozłożyć obliczenia na wszystkie dostępne rdzenie, ale trzeba pamiętać, że to wciąż wersja testowa. W razie problemów można ustawić liczbę rdzeni na „1” i spokojnie pracować. Niemniej jednak autorzy bardzo się starają wprowadzić porządną obsługę równoległych obliczeń w GIMP-ie 2.10 i proszą o testowanie i wysyłanie raportów.

Trzeba wymienić także poprawioną obsługę formatu WebP. Otwieranie i eksportowanie obrazów było możliwe w wersji 2.9.2, ale brakowało wielu bardziej zaawansowanych możliwości. Testowy GIMP pozwala na obsługę profili ICC, metadanych i tworzenie animacji w WebP. Poprawiona została też obsługa plików PSD, co zauważymy przede wszystkim na warstwach łączonych w różnych trybach, dzięki frameworkowi blendfun.

Testowego GIMP-a 2.9.6 znajdziecie w naszej bazie programów dla Windowsa, dla macOS-a jeszcze nie jest dostępny.