Wniosek o świadczenie wspierające. ZUS przestrzega przed pośrednikami

Zakład wskazuje, że wcześniej przedstawiciele części kancelarii odwiedzali osoby z niepełnosprawnościami w ich domach. Teraz pojawiła się kolejna praktyka: wysyłanie listów z dokumentami do podpisu, przedstawianymi jako pakiet pomocy przy ubieganiu się o świadczenie.

ZUS zaznacza, że wszystkie formalności można załatwić bezpłatnie. Pracownicy pomagają przy wniosku i wyjaśniają zasady. Jeśli osoba z niepełnosprawnością nie chce lub nie może działać samodzielnie, może upoważnić zaufaną osobę, na przykład członka rodziny.

Od 2026 r. świadczenie wspierające przysługuje osobom z niepełnosprawnościami po ukończeniu 18 lat, jeśli mają decyzję WZON z poziomem potrzeby wsparcia wynoszącym co najmniej 70 punktów. To nie jest dodatek dla seniorów i nie ma tu górnej granicy wieku.

Procedura zaczyna się w WZON. Po uzyskaniu ostatecznej decyzji można złożyć wniosek do ZUS. Dla osób ubiegających się po raz pierwszy od 1 stycznia 2026 r. poziom potrzeby wsparcia liczy się od dnia wydania decyzji. Przy kolejnej decyzji obowiązuje dzień następujący po wygaśnięciu poprzedniej.

Wniosek o świadczenie ZUS przyjmuje tylko elektronicznie: przez eZUS, portal Emp@tia albo bankowość elektroniczną. Jeśli trafi do Zakładu w ciągu 3 miesięcy od decyzji WZON, możliwa jest wypłata z wyrównaniem od dnia ustalenia poziomu wsparcia. Po tym terminie świadczenie przysługuje od miesiąca złożenia wniosku.

Kwota zależy od liczby punktów przyznanych przez WZON. Od 1 marca 2026 r. wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie. ZUS wypłaca świadczenie wyłącznie bezgotówkowo na rachunek bankowy prowadzony w Polsce. Można wskazać własne konto albo konto zaufanej osoby.