ALAC to bezstratny kodek audio rozwinięty przez firmę Apple. Dane przechowywane są w kontenerze MP4 (pliki M4A), podobnie jak dźwięki zakodowane stratnym AAC. Pliki zakodowane przez ALAC mają wielkość od 60% do 40% rozmiaru nieskompresowanych oryginałów, a odkodowanie ich jest na tyle mało kosztowne, że format ten może być używany przy zapisywaniu muzyki dla słabych urządzeń, na przykład iPodów. Jednocześnie odkodowany sygnał dźwiękowy jest co do bitu identyczny z oryginałem. Kodowanie dźwięku przez ALAC opiera się na liniowej predykcji, podobnie do kodeków FLAC i Shorten.
Kod źródłowy kodeka dostępny jest na licencji Apache 2.0. W pakiecie znajduje się kod źródłowy enkodera i dekodera ALAC oraz przykładowe narzędzie obsługiwane z linii poleceń — alacconvert — mogące kodować i dekodować pliki między ALAC a WAVE lub Core Audio Format (CAF).
ALAC został wprowadzony w 2004 roku jako część frameworka Core Audio, razem z QuickTime 6.5.1 i iTunes 4.5. W 2005 roku pojawiła się pierwsza niezależna implementacja dekodera, opracowana bez żadnej dokumentacji, jedynie na podstawie inżynierii wstecznej zakodowanych plików, a wkrótce potem obsługa ALAC trafiła do otwartoźródłowej biblioteki libavcodec.
