Wśród najciekawszych nowości należy wymienić dwie funkcje opracowane przez Google: Receive Packet Steering (RPS) oraz Receive Flow Steering (RFS). Za ich pomocą analiza ruchu sieciowego może być rozłożona na wiele procesorów. Wybór procesora dla przetwarzania danego pakietu jest dokonywany za pomocą odpowiedniego algorytmu zapewniającego optymalne wykorzystanie mechanizmu cache. Testy nowego rozwiązania pokazały wyraźny wzrost wydajności. Inną interesującą zmianą jest dodanie funkcji Direct I/O w systemie plików btrfs, dzięki której aplikacja może uzyskać dostęp do dysku z pominięciem cache. Jest to wykorzystywane przez programy, które implementują mechanizm cache samodzielnie. Z kolei w systemie plików XFS dodano nową opcję do funkcji zapisu dziennika. Teraz wpisy dziennika mogą być zapisywane z opóźnieniem co pozwala je grupować a tym samym zwiększyć wydajność. Debugger jądra o nazwie KDB przepisano wykorzystując jako bazę debugger Kgdb. Dzięki temu można teraz korzystać przy debugowaniu zarówno z frontendu KDB jak Kgdb. Dotychczas korzystanie z Kgdb wymagało podłączenia dodatkowego komputera aby uruchomić frontend KDB.
Wprowadzono kilka ulepszeń w mechanizmie perf. Pojawiły się ulepszenia w sterownikach graficznych dla i915 i Radeona. Dodano nowy sposób defragmentacji pamięci zwany kompaktowaniem. Wykorzystuje on dwa tzw. skanery, z których jeden analizuje obszar pamięci od początku a drugi od końca. Pierwszy szuka stron, które mogą być przesunięte, drugi szuka stron wolnych. Gdy się spotkają, wykonywane jest przesuwanie stron. Dzięki temu powstają duże obszary wolnych stron co pozwala znacznie przyspieszyć alokację dużych obszarów pamięci. Dano możliwość uruchamiania wielu instancji demona routingu multicastowego. Wprowadzono obsługę protokołu L2TP w wersji 3. Pojawiła się także obsługa protokołu CAIF oraz ACPI Platform Error Interface (APEI). Nowa wersja jądra zawiera także wiele innych poprawek i ulepszeń.
Najnowszą wersję jądra Linuksa można ściągnąć tradycyjnie ze strony www.kernel.org.
