Android O i jego ulepszenia interfejsu: podpatrzone nie kradzione

Pierwsza warta uwagi nowość to etykietki powiadomień naikonach, znane choćby z launchera Nova czy nakładki MIUI –wyświetlają informacje przynależne aplikacji, np. liczbęnieodczytanych maili w kliencie poczty. W Androidzie O pojawiają sięone bezpośrednio na ekranie startowym, a z poziomu systemowychustawień można kontrolować ich zachowanie dla każdej aplikacji zosobna.

Dobrze wygląda też nowy, bardzo prosty jasny motyw paneluustawień. To po prostu odwrócone kolory domyślnego panelu. Może naAMOLED-owych ekranach zużyje to nieco więcej energii, ale na pewnow zamian otrzymamy większą czytelność: ciemne tło i jasne literyto jednak nie jest to, co każdy lubi.

Wiele producenckich nakładek na Androida od czasów 6.0Marshmallowa oferuje możliwość dostrojenia interfejsu doindywidualnych potrzeb użytkownika po dłuższym przyciśnięciuikonki koła zębatego (ustawień) na panelu powiadomień. W tzw.tunerze interfejsu można było ustawiać pozycję wirtualnychprzycisków i dodawać nowe, a także zmieniać wygląd paskanawigacyjnego. Funkcja ta działa domyślnie w dostarczonychpierwszych kompilacjach Androida O – choć oczywiście nie magwarancji, że pozostanie w wersji finalnej.

Na koniec wspomnijmy o nowych (jak na „czystego” Androida)możliwościach ekranu blokady. Oprócz domyślnych skrótów dowywołania telefonu i kamery można teraz wprowadzić w ustawieniachswoje dwa własne skróty do aplikacji czy funkcji systemowych, możnateż ustalić, czy dany skrót wymaga odblokowania telefonu np. zapomocą biometrii.

Na pewno funkcjonalnie, ale czy ładnie? Domyślnemu stylowiMaterial Design przydałoby się odświeżenie. Póki co, to MIUIjest jednak najpiękniejsze. Piękny potrafią być też motywy dlasilnika Substratum, wprowadzonego do Lineage OS-a. Czy w „czystym”Androidzie kiedykolwiek doczekamy się aż takich możliwościpersonalizacji?