Neutralność sieci to zasada, która zaleca, aby dostawcy wszelkiego rodzaju usług internetowych oraz organy państwowe nie nakładały żadnych ograniczeń na dostęp do Internetu obywateli. „Neutralny” Internet w założeniach nie ma filtrowania treści, domen, platform, modeli komunikacji czy urządzeń, które można do sieci podłączać. Pojęcie „neutralność sieci” ma zaledwie kilka lat, ale dyskusje o tym, czy dostawcy usług mogą wykorzystywać swoją infrastrukturę do blokowania aplikacji i walki z konkurencją trwają dużo dłużej.
Pierwszym krajem na świecie, który przyjął prawo stanowiące o neutralności Internetu, było Chile. 13 czerwca 2010 roku Zgromadzenie Narodowe Chile przyjął poprawkę prawa telekomunikacyjnego, która pozwala chronić neutralność sieci. Wydarzeniu towarzyszyła intensywna kampania internetowa. Obecnie w Chile zabronione jest blokowanie dostępu do Internetu użytkownikom przez dostawcę, ograniczanie możliwości używania legalnych aplikacji, usług i przesyłania legalnych treści, utrudnianie korzystania z Internetu i dyskryminacja treści na podstawie tego, kto jest ich właścicielem (na przykład filtrowanie zagranicznych witryn).
W Europie do przyjęcia podobnego prawa szykują się jeszcze Włochy, Belgia i Francja, nad odpowiednimi poprawkami trwają również prace w Parlamencie Europejskim.
