Kostka Rubika w zrobotyzowanej ręce. Badacze z OpenAI postawili na sztuczną inteligencję

Jak się okazuje, mimo zastosowania uczenia maszynowego, wielu symulacji i testów, obecnie dłoń jest w stanie ułożyć kostkę co najwyżej w 60 proc. przypadków i to tylko wtedy, gdy wystarczy do tego 15 ruchów. W przypadku trudniejszych kombinacji wymagających 26 obrotów, ułożenie udaje się tylko w 20 proc. przypadków. Robot sam musiał wypracować właściwe ruchy, które pozwalają mu obracać kostkę i poszczególne ściany oraz balansować obiektem zależnie od warunków otoczenia.

To istotny element całego szkolenia, ponieważ twórcy często ingerowali w ten proces. Sprawdzano w ten sposób, jak zrobotyzowana ręka poradzi sobie na przykład ze związanymi palcami lub w gumowej rękawiczce, która zmienia tarcie, a przez to zachowanie kostki i stanowi dodatkowe wyzwanie w obliczu wypracowanych wcześniej schematów.

Co istotne, opisywane przedsięwzięcie nie miało na celu przygotowania robota, który w układaniu kostki Rubika jedną dłonią będzie szybszy od człowieka (mistrzowie osiągają wyniki poniżej 10 sekund w przypadku klasycznej kostki 3x3x3). Celem badaczy było stworzenie sztucznej inteligencji zdolnej dostosowywać się do nowych warunków, co może stanowić podstawę do tworzenia innych robotów w przyszłości.