VPaint – tworzenie grafiki wektorowej w czasie i przestrzeni

Na pierwszy rzut oka program nie wprowadza do świata grafiki wektorowej niczego odkrywczego, a jego interfejs wydaje się nadmiernie uproszczony i nieestetyczny. Wystarczy jednak chwilę z nim popracować, by odkryć potencjał tego eksperymentu. Przede wszystkim program pozwala rysować odręcznie i następnie kształtować narysowane linie (Edge). Ponadto wypełnienie (Face) nie jest powiązane z konkretną figurą, ale z liniami, które je ograniczają. Zmiany obrazu w czasie można zobaczyć w widoku trójwymiarowym, gdzie na osi Z (głębi) został umieszczony czas.

Zaimplementowany tu VAC to system przechowywania danych, stworzony przez Inria i Uniwersytet Kolumbii Brytyjskiej. Struktura danych została opracowana z myślą o modelowaniu zmiennych w czasie operacji topologicznych. Pozwala to na łączenie, rozdzielanie, pojawianie się i znikanie obiektów w momentach oznaczonych klatkami kluczowymi, a także na zapisywanie zmian kształtu obiektów.

Ponieważ dane o czasie i przestrzeni są zapisywane wprost w jednej strukturze, edycja grafik wpływa na zmiany kształtu i zmiany w czasie w takim samym stopniu. Siłą VPainta jest tu jego prostota – wszelkie zmiany można wprowadzać w sposób przypominający rysowanie, bez poszukiwania węzłów i sterowania wypełnieniami i kształtami osobno. Zmiany kształtów można wprowadzać przez zniekształcanie, które przypomina Formowanie w Photoshopie. Rozmiar narzędzia, wpływ na grubość kresek i siłę jego wpływu można oczywiście dostosować do aktualnych potrzeb. Nie ma także ryzyka, że kolejność obiektów zaburzy obraz, co zdarza się w tradycyjnych programach do grafiki wektorowej.

Podczas rysowania można także ustalić, czy kolejne linie będą przecinać już istniejące i czy będą przyciągane do nich. Można także upraszczać rysunek, sklejać linie i robić dziurki w kolorowych powierzchniach.

U dołu okna znajduje się oś czasu i dobrze znane prostokąty, reprezentujące kolejne klatki filmu. Można na nich rysować ręcznie lub kopiować i wklejać obiekty na kolejne klatki. Warto skorzystać także z możliwości wklejania z automatycznym generowaniem klatek pośrednich (motion paste). By pomóc sobie w precyzyjnym oznaczaniu ruchu można skorzystać z widoku kilku sąsiadujących klatek jednocześnie na obszarze roboczym.

VPaint to projekt eksperymentalny i należy traktować go jako betę. Program można pobrać dla Windowsa i OS X z naszej bazy programów. Na stronie projektu dostępny jest także kod źródłowy i kompilacja dla Linuksa. Kolejne wersje będą pojawiać się co około 2 miesiące. Stabilne wydanie zostanie oznaczone jako wersja 2.0 i powinno pojawić się w roku 2017.