Blender 2.7 wchodzi w świat dymu i ognia

Kod odpowiedzialny za renderowanie z wykorzystaniem danych wolumetrycznych z użyciem Cycles został włączony do repozytorium pod koniec grudnia ubiegłego roku. Obecnie obsługiwane są trzy typy efektów: pochłanianie światła, które można wykorzystać na przykład przy renderowaniu ciemnej mgły, rozpraszanie światła, czyli odbijanie promieni w zdefiniowanych kierunkach, oraz emisja, do renderowania obiektów świecących, jak ogień. Shadery przyjmują różną gęstość, co pozwala sterować stopniem intensywności efektu. Shadery można także zastosować w otoczeniu sceny, co pozwala na realistyczne renderowanie mgły czy scen nocnych. Korzystając z nich należy jednak pamiętać, że to dopiero początek długiej drogi, jaką ma przed sobą Cycles.

Warto wspomnieć także o tym, że niektóre fragmenty Cycles zostały napisane z użyciem instrukcji SSE, dzięki czemu o około 30% przyspieszone zostało renderowanie z użyciem CPU. Przejście na wersję 1.4 Open Shading Language również pozytywnie wpłynęło na szybkość wykonywani niektórych operacji. Poprawione zostało ponadto renderowanie włosów, dzięki czemu nawet kiedy światło pada na nie bezpośrednio, nie ma ryzyka, że pojawią się artefakty w postaci świecących punktów, a fryzury i futra naturalnie połyskują.

W samym Blenderze zmienił się między innymi pasek narzędzi, ktory pozwala teraz układać narzędzia w kategorie widoczne jako karty. Narzędzia transformacji zyskały pola do wprowadzania wartości lub równań. „Pod maską” zaś pojawiła się możliwość wykorzystania wielordzeniowych układów do obliczania między innymi modyfikatorów obiektów w wielu wątkach. Różnica będzie odczuwalna w szczególności przy pracy ze scenami obfitującymi w modele, do których zastosowano trudne modyfikatory.

Do narzędzi modelowania dołączony został modyfikator oferujący przekształcenia laplasjańskie. Pozwala on na zmianę pozycji siatki z zachowaniem geometrycznych detali ­— na przykład zmianę pozycji modelowanej postaci. Użytkownik musi zdefiniować tylko wierzchołki „kotwiczne” (na przykład dłonie i stopy) i przesunąć wybrane. Dla reszty najlepsza pozycja zostanie obliczona automatycznie. Modyfikator ten powstał w ramach ubiegłorocznego Google Summer of Code. W praktyce wygląda to tak:

Sporo nowości znalazło się w mechanizmach śledzenia ruchu w edytorze filmów. Markerom można teraz nadać wagi, które mogą zmieniać się w czasie. Waga oznacza, jak silny wpływ dany marker będzie miał na końcowy wynik śledzenia ruchów kamery i obiektów. Dzięki temu można zredukować niechciane „skoki”, które pojawiają się na przykład kiedy śledzony obiekt zostanie zasłonięty bądź znajdzie się poza kadrem. Dzięki narzędziom do śledzenia obszarów, zaznaczonych na filmie, bezpośrednio z edytora klipów można umieścić tam obraz, a także zastosować zniekształcenia zgodne z naturalną perspektywą.

[vimeo=http://vimeo.com/80630755]Blender 2.7 zyskał także nową wersję modyfikatora pozwalającego zamienić siatkę płaszczyzny w szkielet (krawędzie zamieniane są w elementy szkieletu o zdefiniowanej przez użytkownika grubości i właściwościach). Modyfikator udostępniający operacje Boole'a również został przepisany i teraz obsługuje wielokąty i zachowuje informacje o krawędziach (szwy, zagniecenia). Poprawione zostało także działanie noża i narzędzi do modelowania kantów obiektów, gdzie znalazły się nowe parametry do wyboru. Deweloperów gier zainteresować może możliwość ładowania plików zapisanych przez program Adobe Photoshop (spłaszczone) oraz system dyskretnego ustalania poziomu detali.

Najnowszego stabilnego Blendera 2.7 można pobrać z naszej bazy programów. Program niezmiennie jest darmowy. Więcej o zmianach można przeczytać na wiki projektu.