Nikt nie jest bezpieczny. Nowa luka odsłania słabości Wi‑Fi

Badanie wskazuje, że podatność wynika z zachowań na najniższych warstwach stosu sieciowego. Zamiast łamać zabezpieczenia od WEP do WPA3, AirSnitch je omija. Przez to działa na szerokiej grupie routerów różnych producentów i podważa obiecywaną przez te sprzęty izolację klientów, jaką miała gwarantować chociażby sieć dla gości. To otwiera drogę do przechwytywania i modyfikowania ruchu między urządzeniami podłączonymi do tego samego punktu dostępowego.

Autor pracy Xin’an Zhou stwierdził, że AirSnitch umożliwia budowę zaawansowanych ataków, w tym kradzież ciasteczek czy zatruwanie DNS. Współautor Mathy Vanhoef doprecyzował, że to bardziej obejście izolacji niż złamanie szyfrowania Wi‑Fi. osoby, które nie polegają na izolacji sieciowej, pozostają bezpieczniejsze.

Kluczowym elementem jest desynchronizacja tożsamości między warstwami 1 i 2 modeli OSI (Open Systems Interconnection), wykorzystując brak powiązania adresu MAC urządzenia z kluczem jego szyfrowania oraz adresem IP. W efekcie atakujący zyskuje kontrolę nad ruchem w obydwie strony sieci. W ten sposób może podglądać i zmieniać dane, będąc na tym samym SSID, innym SSID, a nawet innym segmencie powiązanym z tym samym fizycznym AP.

Atak dotyka zarówno sieci domowe, jak i ogromne zabezpieczenia korporacyjne, bo pomija jakąkolwiek konfrontację z warstwą kryptograficzną. To uderza zarówno w małe sieci domowe, jak i w rozległe sieci korporacyjne. Niezbędny jest jednak dostęp do sieci. Wystarczy, że ten uzyska się chociażby w ramach sieci dla gości.

Mechanizm zaczyna się od adaptacji klasycznego „port stealing” znanego z Ethernetu. Atakujący mapuje swój adres MAC na port przypisany ofierze, uzyskując ruch wychodzący z routera. Następnie, by przywrócić oryginalne odwzorowanie i utrzymać dwukierunkowy przepływ, wysyła ping ICMP z losowego adresu MAC w ramce z kluczem grupowym. Przełącznik uczy się na zmianę adresów, co stabilizuje atak.

Konsekwencje zależą od warstwy aplikacyjnej. Przy braku szyfrowania HTTP można podejrzeć lub zmieniać treści, przejąć hasła i dane płatnicze. Nawet przy HTTPS możliwe jest przejęcie zapytań DNS i zatruwanie cache. Badacze pokazali też scenariusze w sieciach firmowych: przechwycenie pakietów RADIUS, złamanie znacznika integralności i uruchomienie fałszywego serwera RADIUS wraz z rogue AP.

Testy objęły 11 urządzeń; każde okazało się podatne na co najmniej jeden wariant obejścia. Część producentów wypuściła już aktualizacje ograniczające proceder, ale badacze wskazują na systemowe luki wymagające zmian w projektowaniu układów scalonych. Na ten moment, jeśli w waszej sieci istnieją podatne hotspoty albo udostępniacie sieć dla gości, możecie użyć VPN i postawić na ograniczone zaufanie wobec sieci.