Plasma 5.9 – wygodniejsze przełączanie okien i szczypta stylu macOS-a

Bardzo wygodną nowością, o którą prosiło wielu użytkowników, jest możliwość przełączania się między oknami skrótem Meta+numer. Menedżer okien pozwala przypisać na stałe liczby do okien, dzięki czemu konkretne programy zawsze będziemy mieć pod ręką, nawet jeśli zaginą w gąszczu okienek. Dla osób korzystających z wielu okien to doskonałe rozwiązanie. Warto też wspomnieć o nowych miniaturach menedżera, które mimo mniejszych rozmiarów prezentują więcej informacji. Ponadto, wzorem współczesnych przeglądarek, na liście zostaną oznaczone programy, które wydają dźwięki. Zaraz obok znajdzie się przycisk pozwalający je szybko wyciszyć.

Przede wszystkim jednak warto zwrócić uwagę na wielki powrót, czyli globalne menu. Po włączeniu ich menu programu zostaje odpięte od okna programu i wędruje na górną belkę pulpitu. W niektórych przypadkach może to pomóc zaoszczędzić trochę miejsca, często też ułatwia pracę osobom przyzwyczajonym do tego, że niezależnie od programu pewne pozycje znajdują się zawsze w tym samym miejscu. Alternatywnie można w ogóle ukryć to menu w malutkim widżecie, który zagnieździ się na górnej belce okna. Rozwiązanie to nie wydaje się wygodne na pierwszy rzut oka, ale uratuje małe ekrany.

Od strony wizualnej warto też zwrócić uwagę na bardzo estetyczne paski przewijania w stylu Breeze.

By różne drobne zadania można było zrobić szybciej, Plasma 5.9 wprowadza interaktywny podgląd do powiadomień. Autorzy Plasmy jako przykład wykorzystania tej funkcji podają zrzuty ekranu skrótem globalnym Spectacle'a (Shift+PrintScr). Plik można po prostu przeciągnąć z obszaru powiadomień do okienka komunikatora albo przeglądarki, a przy tym nie opuszczać bieżącego programu. Sporo zmieniło się też w applecie Quick Launch, dzięki czemu możliwościami zrównał się z KRunnerem. Ponadto akcje KRunnera, jak „otwórz w terminalu” albo „pokaż obejmujący folder” są dostępne w wynikach wyszukiwania w różnych launcherach. Chodzi przede wszystkim o to, by praca z programami była szybsza.

Przy konfiguracji sieci na pewno zobaczycie nowy moduł ustawień systemowych. Ma on te same funkcje, co Connection Editor, ale zupełnie nowy wygląd.

Przy okazji zobaczymy też, że poprawione zostały mechanizmy przeciągania i upuszczania w wielu obszarach pulpitu. Można przeciągać też nowe elementy, na przykład widżety do paska systemowego. Ponadto reprezentacja plików lub programów na pulpicie i panelu ma własne ustawienia. Można tam ustawić ikonę, podpis, katalog roboczy, a menu kontekstowe zaczyna się od możliwości wyboru programu, w którym plik zostanie otwarty.

Niezmiennie trwają prace nad przystosowaniem Plasmy do działania z Waylandem i każde wydanie zbliża nas do celu. W wersji 5.9 można już robić zrzuty ekranu i korzystać z próbnika kolorów. Zmaksymalizowane okna pokażą się na pełnej powierzchni ekranu, bez żadnych ramek. Aplikacje zyskały możliwość kontroli nad kursorami, a na potrzeby gier zaimplementowana została obsługa ruchów względem poprzedniej pozycji. Pojawiło się sporo nowych ustawień związanych z urządzeniami wskazującymi, na przykład całkiem dział dla touchpadów, a to oznacza oczywiście możliwość konfiguracji niektórych gestów. Trzeba też przyznać, że gesty na Waylandzie działają już całkiem nieźle.

Plasma 5.9 niebawem pojawi się w dystrybucjach. Ze strony projektu już można pobrać źródła i jeśli ktoś bardzo się niecierpliwi, zbudować własny pakiet. Przypominam też, że z KDE w pewnym stopniu można korzystać także na Windowsie i Macach (z pomocą jednego z narzędzi opisanych w poradniku).