UOKiK sprawdziło listwy przepięciowe. Większość z nich ma wady konstrukcji

UOKiK prześwietlił 15 produktów, z czego 52 proc. z nich pochodziło z Chin, a 48 proc. - z Polski. Spośród przebadanych listw, w 7 z nich były niezgodności - dotyczyły one między innymi bezpieczeństwa użytkowania, w tym nieprawidłowe symbole uziemienia na przedłużaczach przeciwprzepięciowym, a także błędne nadanie symbolu klasy II izolacji.

Ponadto zakwestionowanym produktom brakowało pewnych danych identyfikacyjnych wyrobu (w tym brak nazwy producenta lub importera, czy właściciela nazwy handlowej). Taki brak utrudnia dotarcie organu państwowego do spółki odpowiedzialnej za produkcję lub dystrybucję wadliwego towaru.

Oprócz nieprawidłowych oznaczeń, bądź ich braku, badania laboratoryjne wykryły także wady konstrukcyjne. I to w aż 11 z 15 sprawdzanych listw przeciwprzepięciowych (nazwy producentów nie padły). O jakich wadach mówimy? Między innymi zbyt małe odstępy izolacyjne. W ich wyniku może wystąpić ryzyko porażenia prądem użytkownika. Ponadto gdzie indziej odnotowano brak zabezpieczenia w tzw. układowym warystorze. Ten element ma chronić przed zbyt wysokim napięciem. Gdyby doszło do jego uszkodzenia, mógłby wystąpić pożar.

W tym momencie toczy się 11 postępowań dotyczących produktów z wadami konstrukcyjnymi. Z kolei jeśli chodzi o wady formalne (tj. nieprawidłowe informacje) Inspektorzy Inspekcji Handlowej wystąpili do odpowiedzialnych spółek o podjęcie dobrowolnych działań naprawczych.

Jakie z tego możemy wyciągnąć wnioski? Przede wszystkim wielu producentów nie stosuje odpowiedniej izolacji, co może prowadzić się do nadmiernego nagrzewania się listwy.

Warto także zwracać uwagę na dokładne parametry i oczekiwać, że będą one podane w dokumentacji produktu (m.in. napięcie wejściowe urządzenia, natężenie prądu, maksymalny prąd impulsu, maksymalne obciążenie dla listwy, typ listwy i czy zalicza się do klasy SPD - tj. czy ogranicza przepięcia).

Oznaczeniami na jakie trzeba zwrócić uwagę, to m.in. symbol uziemienia, informacja o IPXX (czyli klasie kurzo- i wodoodporności), a także czy znajdują się dane adresowe producenta/importera. Jest to minimum jakie ze swojej strony możemy zrobić, aby upewnić się, czy nie mamy do czynienia z bublem.

Konsument nie jest w stanie rozpoznać w praktyce, bez sprzętu laboratoryjnego, czy produkt jest wadliwy, czy nie - dlatego jedyne, co możemy zrobić, to chociaż sprawdzić oznaczenia. Pełny raport można przeczytać tutaj.