Wszystko to znalazło się w ramach nowego Zarządzania regułami wykluczania urządzeń, gdzie (prócz dotychczasowych marek i modeli) od teraz programiści mogą szczegółowo wskazać na te parametry sprzętu, które mają dyskwalifikować go, jako odpowiedni do działania konkretnego programu. Ustalić można minimalną wymaganą ilość RAM-u, wykluczyć konkretne układy SOC i wreszcie: zdecydować, jak postępować w związku z SafetyNet.
W tym przypadku do dyspozycji pozostają trzy opcje. Po pierwsze (i domyślnie), kwestię certyfikatu SafetyNet można zignorować, pozwalając na instalację aplikacji na dowolnych (w tym zrootowanych) urządzeniach, ale skorzystać można również z ograniczeń. Tutaj wykluczyć można sprzęt, który nie przechodzi podstawowych testów integralności, ale także bardziej restrykcyjnie: dodać do tego certyfikację Google.
W efekcie, od teraz każdy twórca androidowych aplikacji może samodzielnie zdecydować, czy chce, aby jego dzieło mogło być instalowane na sprzęcie z dostępem roota. Ale czy na pewno? Certyfikację można przecież „oszukać”, ale to jest już temat na osobny materiał, który wkrótce ukaże się na łamach dobrychprogramów.
Redaktor Prowadzący dobreprogramy.pl, dziennikarz obszaru Technologie w Wirtualnej Polsce. Śledzi tematykę cyberbezpieczeństwa, systemów operacyjnych, aplikacji "dla każdego" oraz technologii w świecie motoryzacji i smart home. W branży od 2014 roku.
