Zaledwie parę miesięcy tematu odnalazło się i trafiło do sieci zdjęcie uwieczniające początek rewolucji — pokój 21-letniego wtedy Steve'a Jobsa w domu jego rodziców. Na zdjęciu znajdują się sterty kartonów, kryjących pierwszych 50 komputerów „Apple I”, stworzonych przez Steve'a Jobsa i Steve'a Wozniaka w 1976 roku. Każdy z nich, w tamtych czasach, kosztował 666,66 dolarów. Do komputera należało dokupić jeszcze monitor, klawiaturę, obudowę i zasilacz by otrzymać działającą jednostkę. W 1979 roku Jef Raskin, 31. pracownik Apple'a i specjalista od interfejsów człowiek-komputer, który marzył o stworzeniu łatwego w obsłudze komputera dla każdego, dostał zielone światło aby zatrudnić inżynierów i realizować swoją wizję. 5 lat później, firma Apple wprowadziła na rynek Macintosha 128K — kierowany do domów, szkół i dla grafików, pierwszy masowo produkowany komputer osobisty. To właśnie ten model promowała nakręcona przez Ridley'a Scotta reklama, znana jako „1984”, emitowana między innymi podczas rozgrywek Super Bowl.
A jak wyglądała premiera Macintosha? Urządzenie zrobiło piorunujące wrażenie na obecnych podczas konferencji dziennikarzach. Kiedy już przebrzmiały „Rydwany ognia” i Macintosh przemówił do publiczności, słychać było tylko owacje. Sprzedaż tego modelu odzwierciedliła ciepłe przyjęcie — w 4 miesiące od premiery właścicieli znalazło 70 tysięcy maszyn, co jak na rok 1984 jest imponującym wynikiem.
The Lost 1984 Video: young Steve Jobs introduces the Macintosh
W tym samym roku, co model 128K, zadebiutowała jego ulepszona wersja — Fat Mac — którego przydomek wziął się od powiększonej pamięci operacyjnej. Dwa lata później pojawia się najdłużej sprzedający się Macintosh w historii firmy. Model Plus wyróżniał się 1 MB RAM-u (była możliwość rozbudowy do 4 MB) i interfejsem SCSI, a jego sprzedaż trwała aż do 1990 roku.
W 1987 pojawia się model SE, którego sukces od 1990 będzie kontynuował Classic. Mimo, iż Apple mogło zdecydować się na wyposażenie go w najnowsze zdobycze techniki, postawiło zgodność z oprogramowaniem ówcześnie dostępnym. Zapewniło to Classicowi miejsce wśród urządzeń o niskiej cenie. W tym samym czasie między 1987 a 1992 rokiem, firma produkowała także Macintoshe II, które były komputerami 32-bitowymi.
Mówiąc o Macintoshach należy wspomnieć o serii LC, czyli Low Cost. Od 1990 do 1995, Apple wypuściło 11 modeli. Premiera LC nie wzbudziła jednak entuzjazmu — użytkownicy często narzekali na brak FPU.
Seria Centris/Quadra rozpoczęła swoją przygodę w 1991 roku. Apple chciało zaproponować klientom serię Macintoshy, która wyróżni się szybkością wśród maszyn opartych na procesorze Motorola 68k. Ostatni model pojawił się w 1994.
W 1997 roku Apple obchodziło dwudziestolecie istnienia firmy. Z tej okazji wypuszczono edycję specjalną Macintosha — 20th Anniversary Macintosh. Produkowano go między 20 marca 1997 i 14 marca 1998. Do osób, które go zamówiły, przywożono komputer limuzyną, a montowali go informatycy ubrani w smokingi.
Zanim w 2006 roku, zaczęto produkować MacBooki z procesorami w architekturze IA-32 x86 firmy Intel, Apple produkowało także PowerMaca G4. Pierwsze modele miały procesory o taktowaniu 400, 450 czy 500 MHz, ale już w ostatnich 1,42 GHz.
Jestem świadoma, że dosyć po macoszemu potraktowałam temat, gdybym jednak miała opisać każdego, ten tekst ciągnąłby się i ciągnął. O samych laptopach można by napisać jeszcze trzy razy tyle, ale myślę, że to temat na 25-lecie Macintosha Portable, które będzie już we wrześniu.
