Najlepsze dodatki do GIMP-a, nie tylko dla ekspertów

Dodatki do GIMP-a raczej nie mają instalatorów i trzeba je samodzielnie umieścić w odpowiednim folderze. Ogólne zasady mówią, że skrypty Script-fu (.scm) znajdują się w folderze scripts, a skrypty w Pythonie (.py) i pliki wykonywalne (.exe i bez rozszerzenia) w folderze plug-ins. Na Windowsie jest to zazwyczaj:

C:\user[nazwa użytkownika].gimp-2.8\scripts i C:\user[nazwa użytkownika].gimp-2.8\plug-ins dla jednego użytkownika C:\Program Files\GIMP 2\share\gimp\2.0\scripts i C:\Program Files\GIMP 2\share\gimp\2.0\plug-ins dla wszystkich

Analogicznie wyglądają ścieżki w systemie macOS, choć trzeba zauważyć, że wiele dodatków jest skompilowanych tylko na Windowsa i na Macu trzeba się trochę nagłowić, by je zainstalować. Warto nauczyć się korzystać z Finka lub MacPorts (więcej o nich), gdyż niektóre dodatki znajdują się w ich repozytoriach.

$HOME/Library/Application Support/Gimp/2.8/scripts/ i $HOME/Library/Application Support/Gimp/2.8/plug-ins/dla jednego użytkownika /Applications/Gimp.app/Contents/Resources/share/gimp/2.0/scripts/ i /Applications/Gimp.app/Contents/Resources/lib/gimp/2.0/plug-ins/ dla wszystkich użtykowników.

Na Linuksie wszystko znajduje się w folderze .gimp-2.8 użytkownika, globalnie zaś w /usr/lib/gimp/2.0/, sporo wtyczek znajdziemy w repozytoriach. Jeśli instrukcja nie zaleca innej metody, wystarczy skopiować pliki w odpowiednie miejsce. Ścieżki do wtyczek i skryptów można zmienić w ustawieniach programu.

Jonathan Swift, autor „Podróży Guliwera”, twierdził, że im więcej mamy przyzwyczajeń, tym mniej niezależności. Jeśli jednak nie ma czasu na to, by walczyć ze starymi przyzwyczajeniami po przesiadce z Photoshopa na GIMP-a, można ułatwić sobie życie dodatkiem GIMP Photoshop Tweaks. Dodatek zmienia ikony, skróty klawiszowe, układ paneli bocznych, położenie panelu z warstwami i zachowanie niektórych części interfejsu programu. W efekcie GIMP wygląda i zachowuje mniej-więcej jak program firmy Adobe. Oczywiście dodatek nie zmienia funkcji programu, niestety też nie zamienia wielu kolorowych ikonek, więc interfejs nie jest do końca spójny. Mimo wszystko lepsze to niż przyzwyczajanie się do zupełnie innego programu.

Instalacja tego zestawu wymaga niestety zastąpienia wielu plików konfiguracyjnych nowymi. Najlepiej zrobić sobie kopię zapasową obecnych ustawień, podmienić cały folder, a następnie przenieść na właściwe miejsce swoje dodatki, pędzle i tym podobne.

G'MIC, czyli Greyc's Magic for Image Computing, to zestaw łatwych w użyciu wtyczek i skryptów, przeznaczonych do retuszu zdjęć i nakładania efektów. Większość z nich można dostosować do sytuacji i można też tworzyć własne filtry na ich podstawie.

Znajdziemy tu przeróżne filtry, od emulacji klisz, przez kolorowy ASCII-art po renderowanie 3-wymiarowej kostki z obrazem na ściankach. Warto mieć ten dodatek pod ręką i zapoznać się z jego możliwościami, bo nigdy nie wiadomo, kiedy może się przydać trójkąt Sierpińskiego albo porządny płomień.

Resynther to prawdopodobnie najlepiej znany dodatek do Photoshopa, który zdobył popularność dzięki porównywaniu go do funkcji z rodziny content aware, wprowadzonych do Photoshopa CS6. Resynthesizer to w zasadzie program renderujący teksturę na podstawie sąsiedztwa zaznaczonego obszaru, z wybranymi parametrami. Można go wykorzystać między innymi do usuwania niechcianych fragmentów ze zdjęć, jak na przykładzie poniżej:

Kolejnym ciekawym zastosowaniem jest powiększanie obrazów z wyostrzeniem, co daje nieco lepsze efekty, niż zwykłe skalowanie. Resynthesizer może być użyteczny także przy uzupełnianiu brakujących i przezroczystych fragmentów obrazu, wyostrzaniu, tworzeniu tekstur na podstawie dostarczonego materiału i tym podobnych zadaniach. Do wielu z nich twórcy przygotowali skrypty ułatwiające wykorzystanie Resynthesizera, który sam w sobie nie jest niestety łatwy w obsłudze.

Instagram zrobił małą rewolucję w świecie mobilnej fotografii, nic więc dziwnego, że powstał zestaw skryptów nakładających na zdjęcia otwarte w GIMP-ie bardzo podobne efekty. Chodzi o GIMP Instagram Effects. W paczce znajdziemy imitacje takich efektów, jak „Gotham”, „1977” czy „Lofi”.

Po umieszczeniu plików w odpowiednim miejscu, w menu Filtry pojawi się nowa pozycja, o nazwie Instagram. Z niej można wywołać na bieżącej warstwie wybrane efekty, do złudzenia przypominające te, które znajdziemy w aplikacji mobilnej.

GAP to dodatek zaprojektowany dla GIMP-a 2.6, ale działający dobrze z wersją 2.8. Na windowsie można nawet skorzystać z instalatora, co nie zdarza się często w przypadku dodatków do GIMP-a.

W GAP znajdziemy przede wszystkim narzędzia do wykonywania operacji na wielu klatkach jednocześnie oraz do nawigacji po animacji, co jest wygodniejsze od przeszukiwania stosu warstw. Ponadto jest tu narzędzie do pracy z greenscreenem, wycinania fragmentów filmu i importowania klatek jako warstwy, przekształcenia, widok onion skin i tym podobne.

Jeśli ktoś zamierza pracować z animacjami w GIMP-ie, ten dodatek musi mieć.

AnimStack to dodatek bardzo ciekawy, pozwalający oznaczać kolejne warstwy w pliku tak, by spełniały konkretne funkcje. Korzystanie z tego dodatku wymaga pewnej znajomości znaczników, ale po opanowaniu podstaw można spokojnie tworzyć. AnimStack pozwala na przykład oznaczyć warstwę jako „tło” dla animacji, co zaowocuje podłożeniem jej pod każdą z przezroczystych warstw z animowanym obiektem. Można także automatycznie wprowadzać przekształcenia i tym podobne.

Po dopisaniu znaczników i parametrów należy wywołać interpreter z menu Filtry → Animation → Process AnimStack Tags. Warto poświęcić trochę czasu na naukę, gdyż dodatek daje ogromne możliwości. Instrukcję korzystania z tagów można znaleźć na stronie projektu. Dodatek ten doskonale uzupełnia opisany wyżej GAP.

Wtyczkę Backup Working polecam wszystkim pracującym nad dużymi plikami i projektami, w których przydaje się zachowywanie kilku wersji. Skrypt zapisuje kopie robocze. Domyślnie zachowuje 5 wersji, nadpisując najstarsze, ale można to zmienić.

Backup Working można wywołać z menu Plik albo odpowiednimi dla wersji językowej GIMP-a skrótami klawiszowymi. Kopie robocze będą zapisywane w tym samym miejscu, co oryginalny plik.

Focus Blur to prosty skrypt, który robi dokładnie to, co mówi jego nazwa – rozmywa obraz poza obszarem ostrości. Wtyczka jest bardziej skomplikowana, niż się początkowo wydaje, gdyż można w niej korzystać nie tylko z rozmycia zaznaczonych obszarów, ale też z map głębi ostrości. Można przygotować na przykład dwustronny gradient i w ten sposób imitować wygląd makiet (tilt-shift), albo przygotować mapę dla konkretnego zdjęcia i spłycić głębię ostrości.

Focus Blur pozwala wybrać model rozmycia, promień i zachowanie rozbłysków. Efekty bardziej przypominają rzeczywiste rozmycia soczewkowe, niż tradycyjne rozmycia, dostępne w GIMP-ie.

Jeśli macie swoje ulubione dodatki do GIMP-a, napiszcie o nich w komentarzach. Zostaną umieszczone w bazie programów i przetestowane. Jeśli interesują Was inne dodatki, warto zajrzeć na listę na registry.gimp.org. Strona niestety została „zamrożona”, nie pojawiają się nowości ani aktualizacje, ale to wciąż największa tego typu baza.