it.pro (strona 18 z 29)

Przeglądając dział Bezpieczeństwo na Forum dobrychprogramów, natknąć się można na tuziny wątków z załączonymi dziennikami programu FRST, rozbudowanego narzędzia do generowania raportów o stanie systemu. Netykieta działu wprost informuje, że załączenie logów FRST jest "obowiązkowe", bo bez nich nie ma o czym rozmawiać. To sensowne oczekiwanie. Wspomniane logi są bowiem nieprzeciętnie szczegółową inwentaryzacją komputera. Zdecydowanie pomogą w rozwiązywaniu problemów.

Jak słusznie zauważył kilka dni temu Rafael Rivera, Windows 10 wkrótce przestanie akceptować sterowniki podpisane przez instytucję inną, niż sam Microsoft. Naturalnie, to nie Microsoft pisze owe sterowniki, a producenci sprzętu. Nadchodząca zmiana dotyczy sposobu ich certyfikowania. Już niedługo tylko Redmond będzie decydować o tym, który sterownik jest zaufany. Wszystkie inne nie będą działać.

Jak dowodzą kampanie trojanów Ursnif, Danabot i Emotet, punktem wejścia dla popularnych wirusów często wcale nie są, regularnie łatane, dziury w systemie Windows i pakiecie Office. Przestępcy nie wykorzystują skomplikowanych podatności w oprogramowaniu, a zamiast tego inwestują w cudzą naiwność. Dlatego, co zdumiewające, dzisiejsze wirusy przychodzą do nas w postaci skryptów i dokumentów biurowych z załączonymi makrami, dokładnie tak, jak dwadzieścia lat temu.

Przez pandemię koronawirusa, do pracy zdalnej zmuszono nie tylko ludzi biegłych w technice, dla których home office jest wygodną preferencją. Wylądowali na niej także ci o mniejszej swobodzie poruszania się w nowoczesnych technologiach. Napotykają oni na szereg problemów ze swoim sprzętem, problemów często dość trywialnych, ale brak obycia utrudnia im rozwiązanie ich. Może to budzić frustrację i wstyd. Owe perypetie bywają dla nas niezrozumiałe. Aplikacje typu Zoom, Skype i Teams wydają się przecież być tak proste, że w zasadzie trudno je nawet "wytłumaczyć". Robimy klik i działa, a jak nie działa, to prędzej dlatego, że pies przeżuł kabel od internetu, a nie z powodu jakichś braków w informatycznym wykształceniu użytkownika.

Windows Defender, mimo swojego postępującego rozbudowania (funkcjonalnego i nazewniczego), w dalszym ciągu jest przede wszystkim antywirusem. Przynajmniej w teorii więc, główną jego rolą powinno być wykrywanie binarnych zagrożeń. Ta jednak jego funkcja zawiera najmniej przełączników w panelu konfiguracji programu. Choć intuicja podpowiada, że najważniejsza funkcja powinna być najszerzej konfigurowalna, praktyka pokazuje, że to zły pomysł. Z perspektywy ochrony przed infekcją, antywirus jest bowiem "albo skuteczny albo nie".

Kilka lat temu, Microsoft zmienił model dostarczania aktualizacji. Zamiast wydawania oddzielnego pliku dla każdego rozwiązywanego problemu, zadecydowano o agregowaniu ich w jedną, comiesięczną paczkę aktualizacji. Każda następna dawka poprawek miała zawierać wszystkie poprzednie. Zainstalowanie najnowszej paczki docelowo miało skutkować posiadaniem w pełni aktualnego systemu.

Pod koniec listopada 1985, Microsoft wydał (po latach obietnic) pierwszą wersję środowiska operacyjnego Windows. Mimo intensywnej promocji i silnej atmosfery antycypacji, produkt ten nie odniósł szczególnego sukcesu rynkowego, z racji wielu ograniczeń. Przez kilka kluczowych lat, Windows stanowił z tego powodu jedynie "plan awaryjny". Miał go zastąpić inny produkt, OS/2. Jakim cudem o OS/2 nikt dziś nie pamięta, a my dalej używamy Windowsów?

Windows 10 może być w najbliższych tygodniach aktualizowany nieco rzadziej. Chodzi o nowe wersje sterowników, które trafiają do komputerów przez Windows Update i które wcześniej – dla bezpieczeństwa – muszą zostać przetestowane przez Microsoft. Ponieważ firma w okresie przedświątecznym pracuje na wolniejszych obrotach, rzetelnie ostrzega, że niektóre nowe sterowniki mogą trafić do Windows 10 dopiero w styczniu 2021 roku.

Opisywaliśmy w części trzeciej naszej serii mechanizm Ochrony przed naruszeniami, uniemożliwiający zautomatyzowaną zmianę niektórych krytycznych ustawień Defendera. Chroniąc przed działaniem wirusów, które zamiast ukrywania się przed Defenderem, mogły po prostu poprosić system o jego wyłączenie, opracowane przez Microsoft rozwiązanie w praktyce uniemożliwiło centralne, "administracyjne" zarządzanie systemowym antywirusem. Bowiem każde ustawienie, które nie jest domyślne lub wyklikane ręcznie przez użytkownika, uznano za "potencjalne działanie złośliwego oprogramowania".

Interfejs graficzny systemowego Defendera jest bardzo przystępny i łatwy w użyciu. Jest tak przystępny, że może prędko sprawić trudności użytkownikom, którzy szukają w nim zaawansowanych ustawień oraz szczegółów działania. Na szczęście, ukrycie opcji i detali w UI nie poszło w parze z usunięciem ich z programu. Wiele interesujących cech Defendera oraz cały wachlarz szczegółów dotyczących jego pracy dostarczą nam systemowy Dziennik Zdarzeń oraz dedykowane cmdlety środowiska PowerShell.

Czasy "dwóch dotnetów" dobiegają właśnie końca, bowiem Microsoft wydał wersję 5.0 środowiska .NET Core, znanego od teraz po prostu pod nazwą .NET. Pominięcie wersji o numerze 4 ma na celu podkreślenie, że wydanie piąte nie jest jedynie nowym wydaniem .NET Core, ale .NET w ogóle, wliczając w to systemowy Framework. Oznacza to, że przepaść funkcjonalna i trudności w migracji między FX i Core zostały zredukowane.

Od kilku dni uwaga w kwestii listopadowych aktualizacji jest skierowana w stronę Google i jego Project Zero, gdzie Mateusz Jurczyk odkrył zbiór skomplikowanych podatności w Windows, wykorzystywanych podobno w połączeniu z dziurą w Chromium. Microsoft nie był gotowy z aktualizacją na czas, więc osoby śledzące temat oczekiwały, że łatka zostanie wydana w tym miesiącu. Skradło to najwyraźniej koncentrację wielu obserwatorów. Bowiem to nie odkrycie Google jest w tym miesiącu najważniejsze.

Być może trudno w to uwierzyć, ale kampanie mailowe z wirusami, choć niezmiennie mało kreatywne, pozostają poważnym zagrożeniem. Świadczą o tym rosnące zyski z ataków ransomware, skierowanych nawet w szpitale. Choć zjawisko ewoluuje od ponad dwudziestu lat, rozwija się nierównomiernie. Wektorem wejścia w dalszym ciągu jest nieostrożność lub naiwność użytkowników (kiepsko zabezpieczonych) stacji roboczych. Ale metody omijania antywirusów stają się coraz bardziej ambitne.

Systemowy Defender, jak na składnik Windowsa (niegdyś) przystało, jest szeroko konfigurowalny z wykorzystaniem Zasad Grupy. A przynajmniej był. Od kilku ostatnich lat, Microsoft rozwija bardzo osobliwą metodę zabezpieczenia Defendera przed wyłączeniem, w postaci tzw. Ochrony przed naruszeniami (tamper protection). Utrudnia ona wyłączenie Defendera, ale odbywa się to kosztem ograniczenia jego konfigurowalności. Aby zrozumieć kuriozalną sytuację, do której doprowadził w ten sposób Microsoft, konieczne jest poświęcić kilka słów na przypomnienie, jak działają zasady grupy.

W poprzedniej części zajmowaliśmy się optymalizacją mniej znanych funkcji Defendera, celem uruchomienia takich cudów, jak obowiązkowe ASLR, wirtualizacja weryfikatora integralności sterowników trybu jądra, ochrona przed oprogramowaniem PUA oraz piaskownica dla przeglądarki internetowej. Są to kwestie wykraczające poza typową rolę antywirusa i raczej nieznane większości użytkowników. Czy Defender oferuje cokolwiek interesującego w swojej "klasycznej" roli programu AV?

Windows Defender, a raczej Microsoft Defender, przeszedł długą drogę od momentu swojego powstania. Początkowo będąc skanerem zwalczającym oprogramowanie spyware, obecnie jest rozbudowanym silnikiem antywirusowym i narzędziem kontroli bezpieczeństwa, wbudowanym w Windows. Wspomniana "długa droga" obfitowała w kilka momentów, w których skuteczność Defendera łatwo było podważyć, dziś jest pod tym względem znacznie lepiej. Od czasu naszej poprzedniej analizy, trochę się zmieniło.

Chciałoby się się rzec "administratorzy go nienawidzą, znalazł jeden prosty sposób, by bezpośrednio komunikować się z komputerami zza NAT-u", ale metoda oszukiwania zapór, którą opisał niedawno Samy Kamkar, wcale nie jest taka prosta. Technika, o której mowa, polega na wykorzystaniu przeglądarki internetowej, protokołu WebRTC, usługi ALG oraz nieuniknionych zależności czasowych do ustalenia prywatnego adresu IP oraz ustanowienia komunikacji z usługą w LAN-ie.

Ostatniego dnia października 2005, Mark Russinovich, jeden z czołowych badaczy systemu Windows oraz twórca zbioru narzędzi Sysinternals, opublikował na swoim blogu w przestrzeni Technet pewien doniosły artykuł. Początkowo chcąc jedynie ogłosić powstanie nowej wersji narzędzia RootkitRevealer, Russinovich zmienił plany i zamiast tego opisał odkrycie, jakiego dokonał z jego użyciem. Udało mu się odnaleźć na swoim komputerze oprogramowanie po cichu zainstalowane przez Sony.

W rytm harmonogramu wydawniczego Fedora Project, miała miejsce premiera wersji 33 systemu Fedora. Najnowsze wydanie, jak to zwykle z Fedorą bywa, ma kilka głośnych nowości, potencjalnie skutkujących niestabilnością lub niekompatybilnością. Stanowi przy okazji wgląd w to, jakie nowości czekają następcę RHEL-a 8. A jest to na przykład migracja na BTRFS, przynajmniej w wersji dla stacji roboczych.

Mam nieszczęście pamiętać proces wdrożenia pierwszych wersji systemu Windows 10. Wersji, na której wielu czekało, ale mało kto chciał otrzymać w formie, którą prezentował Insider Preview. Pod wieloma względami, Dziesiątka była lepsza niż hipotetyczny Windows 8.2. Sęk w tym, że zadecydowano o tym, by nowe wydanie oferowało więcej, niż "8.2", ale nie było na to gotowe. Nie wpłynęło to niestety na datę wydania.

Od kilku dni, użytkownicy Windows mogą zastosować Zasady Grupy celem zlikwidowania blokad powstrzymujących przed instalacją nowej wersji Dziesiątki. Blokady te, zwane "safeguard holds", są stawiane przez usługę Windows Update, jeżeli jej agent uzna urządzenie za niekompatybilne. Zazwyczaj bierze się to z niesatysfakcjonującej jakości sterowników lub potencjalnie niedziałającego oprogramowania. W takich sytuacjach, system odmawia aktualizacji i informuje, że będzie ona dostępna "wkrótce".

Badacze z firmy Sophos opublikowali niedawno szczegóły analizy nowych metod dystrybucji złośliwego oprogramowania i automatyzacji infekcji. Nie przeczytamy tam o żadnej przełomowej, rewolucyjnej drodze infekcji, a raczej o nieustającej ewolucji rozwiązań stosowanych w wirusach już od wielu lat. Metody ochrony przed nimi pozostają takie same. I podobnie nie zawsze są możliwe do wdrożenia. Toteż malware staje się coraz skuteczniejszy w ukrywaniu swojej obecności.

Oprogramowanie klasy ransomware, choć niebezpieczne (i przy tym niezwykle dochodowe), opierają swoje działanie na szeregu dość przewidywalnych, masowo powtarzanych operacji. Intuicja podpowiada, że przy takiej charakterystyce powinny być łatwym celem dla antywirusów, zdolnych do odnalezienia kodu wykonującego prostą, złośliwą operację na masową skalę. A jednak ransomware panoszy się bardzo mocno i kolejne wersje payloadu przez wiele dni od powstania unikają wykrycia. Dlaczego?

Szkoła programowania Kodilla.com przedstawiła interesujące dane dotyczące pracy w branży IT w dobie pandemii koronawirusa. Jak okazuje się po przeanalizowaniu ofert dostępnych od marca 2020 roku, znakomita większość propozycji agencji rekrutacyjnych związana jest z wynagrodzeniem rzędu 15 tysięcy złotych miesięcznie brutto lub wyższym. Informacje zebrał PR-imo.

Google stawia bardzo ważny, jak nie najważniejszy krok związany z rozwojem Androida Auto. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, do systemu trafią niedługo nowe nawigacje i aplikacje firm trzecich, które od teraz może tworzyć w zasadzie każdy. Google udostępnił bowiem wszystkim deweloperom Android for Cars App Library – bibliotekę niezbędną do tworzenia aplikacji z myślą o Androidzie Auto. Uprzednio była dostępna tylko dla partnerów z wczesnym dostępem.