Według Kempina, Ballmer od 2000 roku stara się nie dopuścić do władzy nikogo. Joachim wspomina losy Richarda Belluzzo, dzięki któremu między innymi na rynku zadebiutowała konsola Xbox, zmuszonego do opuszczenia firmy, gdyż nie miał żadnych dalszych perspektyw rozwoju, a wręcz był tłamszony przez prezesa. Podobny los potencjalnie spotkał Kevina Johnsona, Stephena Elopa czy Ray'a Ozziego. Kempin Ballmera obwinia oczywiście także za obecną sytuację Microsoftu oraz zmarnowane szanse (chociażby spóźnione wejście na rynek telefonów i tabletów), nawołując do dostrzeżenia potrzeby zmiany kierującego interesem. Czy jest świetnym CEO? Według mnie nie. [...] Zarząd zatrudnia ludzi, by pomagali im kierować firmą, ale nie ją prowadzić. To jest właśnie problem. Sugeruje, że potrzebna jest świeża, młoda, nowoczesna krew — ktoś w wieku 35, może 40 lat.
