Sprawdzamy rozszerzenia Microsoft Edge. Jest fajnie, ale czuć malizną

Zacznijmy od instalacji rozszerzeń. Chrome, Firefox, Opera czy Safari – wszystkie one utrzymują niezależne serwisy internetowe, będące galeriami dodatków do przeglądarki. Instalacja takiego rozszerzenia sprowadza się do wybrania z menu przeglądarki właściwej opcji, która przekierowuje na stronę z dodatkami. Potem tylko dwa kliknięcia i rozszerzenie jest już pobrane. Z Edge sytuacja wygląda trochę inaczej.

Sama przeglądarka zawiera już w menu ustawień (przycisk z trzema kropkami) sekcję Rozszerzeń. Ta kieruje jednak nie na stronę internetową, ale do Sklepu Windows. Nie jest to wygodne, tym bardziej, że sam Sklep niespecjalnie ułatwia znalezienie przeglądarkowych dodatków, ani też nie stara się ich oddzielić od windowsowych aplikacji, a nawet wręcz przeciwnie.

Prezentacja rozszerzeń niczym się nie różni od innych aplikacji ze sklepu – zobaczymy krótki opis, zrzuty ekranu, oraz przycisk instalacji z informacją o cenie (obecnie wszystko instalujemy kliknięciami przycisku „Bezpłatna”, w przyszłości niewykluczone, że pojawią się tu też rozszerzenia płatne). Niżej umieszczono oceny i recenzje, listę innych lubianych pozycji (nie tylko rozszerzeń, ale też innych aplikacji ze Sklepu) oraz dodatkowe informacje o wydawcy i warunkach użytkowania.

Po kliknięciu przycisku „Bezpłatna” instalacja powinna rozpocząć się w tle, a po zainstalowaniu rozszerzenie pojawić się na liście rozszerzeń w ustawieniach Edge. Powinna, ponieważ czasem zobaczymy komunikat o niemożliwości instalacji z winy Microsoftu, oraz prośbie ponowienia próby później. Jeśli instalacja się powiedzie, przeglądarka o tym powiadomi, wyświetlając nazwę rozszerzenia, uprawnienia jakich się domaga i przyciski pozwalające na włączenie rozszerzenia, jak i pozostawienie go wyłączonym.

Pod względem integracji rozszerzeń z przeglądarką zwykle jest dobrze – dostęp do ustawień jest ujednolicony, pojawiają się one albo w pasku narzędzi przeglądarki, albo w panelu Ustawień (trzykropkowy przycisk). Klikając tam prawym przyciskiem menu otworzymy menu kontekstowe, w którym można zmienić pozycję wyświetlania, a także zarządzać ustawieniami rozszerzenia. Zwykle, bo jest kilka rozszerzeń (m.in. Translator), które zachowują się inaczej, interfejs ujawniają tylko w sekcji Rozszerzenia panelu Ustawień przeglądarki.

Głównym problemem systemu rozszerzeń Edge jest skromna ilość tego, co dostajemy na starcie. Nawet Safari, które rozszerzenia obsługuje od 2010 roku, miało ich na starcie więcej. Tutaj Microsoft oferuje ich 13. Oby to była szczęśliwa trzynastka. Oto, co można obecnie zainstalować w Edge:

Z tego co udało się ustalić, trwają prace nad kolejnymi rozszerzeniami do Edge. Uwaga – dwa z nich to blokery reklam (Adguard i uBlock Edge), oprócz nich mamy jeszcze menedżera haseł Enpass. Szału więc nie ma.

Po najechaniu na nazwę dodatku w sekcji Rozszerzenia paneluUstawienia zobaczymy ikonkę kółka zębatego. Jedno kliknięcieprzenosi do panelu informacyjnego, zawierającego podstawoweinformacje o dodatku, link do formularza pozwalającego na jego ocenęi opis, numer wersji i datę instalacji, listę uprawnień, oraz conajważniejsze, włącznik rozszerzenia, przycisk otwierający panelopcji rozszerzenia (Opcje) i przycisk pozwalający na jegoodinstalowanie (Odinstaluj).

Opcje wyświetlane są na nowej lokalnej stronie w przeglądarce,ich zakres zależy oczywiście od dodatku. Microsoft Translatorpokaże nam tylko przełącznik automatycznego tłumaczenia stron napolski, z kolei Adblock Plus zademonstruje niemal identycznyinterfejs ustawień co np. w Chrome, zupełnie niedopasowany dowzornictwa interfejsu Edge.

Kliknięcie „Odinstaluj” wyświetla systemowe okno dialogowe,z zapytaniem o potwierdzenie akcji. Wystarczy kliknąć OK, byrozszerzenie zniknęło – przywrócić je można tylko z poziomuSklepu.

Warto na koniec wspomnieć o ustawieniach deweloperskich dla Edge.By je wywołać, w pasku adresowym należy wpisać about:flags.Na liście Ustawienia dewelopera należy zaznaczyć „Włączfunkcje rozszerzeń dla deweloperów (może to spowodować zagrożenieurządzenia). Potem pozostaje zrestartować przeglądarkę. Co nam todaje? Przede wszystkim wolność od Sklepu. W sekcji Rozszerzeniapanelu Ustawienia znajdziemy teraz dodatkowy przycisk Załadujrozszerzenie, dzięki któremu będzie można instalować takżeniezaakceptowane dodatki. Z tego co możemy znaleźć w dokumentacjiMicrosoftu, funkcja ta adresowana jest przede wszystkim dośrodowisk korporacyjnych, w których często wykorzystuje sięautorskie oprogramowanie.

Podoba nam się implementacja systemu rozszerzeń w MicrosoftEdge, widać że twórcy tej przeglądarki odrobili zadanie domowe.Przyczepić się można tylko do tego uwiązania rozszerzeń doSklepu Windows (który podczas instalacji musi po microsoftowemupoinformować nas, że „sprawdza licencję ” rozszerzenia),słabej ekspozycji rozszerzeń w samym Sklepie, oraz oczywiścienędznemu zestawowi dodatków zaoferowanemu na start.

Źle to wygląda, naprawdę – szczególnie że przecieżrozszerzenia miały być hitem tej Anniversary Update Windowsa 10.Czy naprawdę Microsoft nie miał zasobów, by przygotować chociażz setkę rozszerzeń na start, z własną sekcją w Sklepie? Od razupierwsze wrażenie byłoby lepsze.