it.pro (strona 20 z 31)

Interfejs graficzny systemowego Defendera jest bardzo przystępny i łatwy w użyciu. Jest tak przystępny, że może prędko sprawić trudności użytkownikom, którzy szukają w nim zaawansowanych ustawień oraz szczegółów działania. Na szczęście, ukrycie opcji i detali w UI nie poszło w parze z usunięciem ich z programu. Wiele interesujących cech Defendera oraz cały wachlarz szczegółów dotyczących jego pracy dostarczą nam systemowy Dziennik Zdarzeń oraz dedykowane cmdlety środowiska PowerShell.

Czasy "dwóch dotnetów" dobiegają właśnie końca, bowiem Microsoft wydał wersję 5.0 środowiska .NET Core, znanego od teraz po prostu pod nazwą .NET. Pominięcie wersji o numerze 4 ma na celu podkreślenie, że wydanie piąte nie jest jedynie nowym wydaniem .NET Core, ale .NET w ogóle, wliczając w to systemowy Framework. Oznacza to, że przepaść funkcjonalna i trudności w migracji między FX i Core zostały zredukowane.

Od kilku dni uwaga w kwestii listopadowych aktualizacji jest skierowana w stronę Google i jego Project Zero, gdzie Mateusz Jurczyk odkrył zbiór skomplikowanych podatności w Windows, wykorzystywanych podobno w połączeniu z dziurą w Chromium. Microsoft nie był gotowy z aktualizacją na czas, więc osoby śledzące temat oczekiwały, że łatka zostanie wydana w tym miesiącu. Skradło to najwyraźniej koncentrację wielu obserwatorów. Bowiem to nie odkrycie Google jest w tym miesiącu najważniejsze.

Być może trudno w to uwierzyć, ale kampanie mailowe z wirusami, choć niezmiennie mało kreatywne, pozostają poważnym zagrożeniem. Świadczą o tym rosnące zyski z ataków ransomware, skierowanych nawet w szpitale. Choć zjawisko ewoluuje od ponad dwudziestu lat, rozwija się nierównomiernie. Wektorem wejścia w dalszym ciągu jest nieostrożność lub naiwność użytkowników (kiepsko zabezpieczonych) stacji roboczych. Ale metody omijania antywirusów stają się coraz bardziej ambitne.

Systemowy Defender, jak na składnik Windowsa (niegdyś) przystało, jest szeroko konfigurowalny z wykorzystaniem Zasad Grupy. A przynajmniej był. Od kilku ostatnich lat, Microsoft rozwija bardzo osobliwą metodę zabezpieczenia Defendera przed wyłączeniem, w postaci tzw. Ochrony przed naruszeniami (tamper protection). Utrudnia ona wyłączenie Defendera, ale odbywa się to kosztem ograniczenia jego konfigurowalności. Aby zrozumieć kuriozalną sytuację, do której doprowadził w ten sposób Microsoft, konieczne jest poświęcić kilka słów na przypomnienie, jak działają zasady grupy.

W poprzedniej części zajmowaliśmy się optymalizacją mniej znanych funkcji Defendera, celem uruchomienia takich cudów, jak obowiązkowe ASLR, wirtualizacja weryfikatora integralności sterowników trybu jądra, ochrona przed oprogramowaniem PUA oraz piaskownica dla przeglądarki internetowej. Są to kwestie wykraczające poza typową rolę antywirusa i raczej nieznane większości użytkowników. Czy Defender oferuje cokolwiek interesującego w swojej "klasycznej" roli programu AV?

Windows Defender, a raczej Microsoft Defender, przeszedł długą drogę od momentu swojego powstania. Początkowo będąc skanerem zwalczającym oprogramowanie spyware, obecnie jest rozbudowanym silnikiem antywirusowym i narzędziem kontroli bezpieczeństwa, wbudowanym w Windows. Wspomniana "długa droga" obfitowała w kilka momentów, w których skuteczność Defendera łatwo było podważyć, dziś jest pod tym względem znacznie lepiej. Od czasu naszej poprzedniej analizy, trochę się zmieniło.

Chciałoby się się rzec "administratorzy go nienawidzą, znalazł jeden prosty sposób, by bezpośrednio komunikować się z komputerami zza NAT-u", ale metoda oszukiwania zapór, którą opisał niedawno Samy Kamkar, wcale nie jest taka prosta. Technika, o której mowa, polega na wykorzystaniu przeglądarki internetowej, protokołu WebRTC, usługi ALG oraz nieuniknionych zależności czasowych do ustalenia prywatnego adresu IP oraz ustanowienia komunikacji z usługą w LAN-ie.

Ostatniego dnia października 2005, Mark Russinovich, jeden z czołowych badaczy systemu Windows oraz twórca zbioru narzędzi Sysinternals, opublikował na swoim blogu w przestrzeni Technet pewien doniosły artykuł. Początkowo chcąc jedynie ogłosić powstanie nowej wersji narzędzia RootkitRevealer, Russinovich zmienił plany i zamiast tego opisał odkrycie, jakiego dokonał z jego użyciem. Udało mu się odnaleźć na swoim komputerze oprogramowanie po cichu zainstalowane przez Sony.

W rytm harmonogramu wydawniczego Fedora Project, miała miejsce premiera wersji 33 systemu Fedora. Najnowsze wydanie, jak to zwykle z Fedorą bywa, ma kilka głośnych nowości, potencjalnie skutkujących niestabilnością lub niekompatybilnością. Stanowi przy okazji wgląd w to, jakie nowości czekają następcę RHEL-a 8. A jest to na przykład migracja na BTRFS, przynajmniej w wersji dla stacji roboczych.

Mam nieszczęście pamiętać proces wdrożenia pierwszych wersji systemu Windows 10. Wersji, na której wielu czekało, ale mało kto chciał otrzymać w formie, którą prezentował Insider Preview. Pod wieloma względami, Dziesiątka była lepsza niż hipotetyczny Windows 8.2. Sęk w tym, że zadecydowano o tym, by nowe wydanie oferowało więcej, niż "8.2", ale nie było na to gotowe. Nie wpłynęło to niestety na datę wydania.

Od kilku dni, użytkownicy Windows mogą zastosować Zasady Grupy celem zlikwidowania blokad powstrzymujących przed instalacją nowej wersji Dziesiątki. Blokady te, zwane "safeguard holds", są stawiane przez usługę Windows Update, jeżeli jej agent uzna urządzenie za niekompatybilne. Zazwyczaj bierze się to z niesatysfakcjonującej jakości sterowników lub potencjalnie niedziałającego oprogramowania. W takich sytuacjach, system odmawia aktualizacji i informuje, że będzie ona dostępna "wkrótce".

Badacze z firmy Sophos opublikowali niedawno szczegóły analizy nowych metod dystrybucji złośliwego oprogramowania i automatyzacji infekcji. Nie przeczytamy tam o żadnej przełomowej, rewolucyjnej drodze infekcji, a raczej o nieustającej ewolucji rozwiązań stosowanych w wirusach już od wielu lat. Metody ochrony przed nimi pozostają takie same. I podobnie nie zawsze są możliwe do wdrożenia. Toteż malware staje się coraz skuteczniejszy w ukrywaniu swojej obecności.

Oprogramowanie klasy ransomware, choć niebezpieczne (i przy tym niezwykle dochodowe), opierają swoje działanie na szeregu dość przewidywalnych, masowo powtarzanych operacji. Intuicja podpowiada, że przy takiej charakterystyce powinny być łatwym celem dla antywirusów, zdolnych do odnalezienia kodu wykonującego prostą, złośliwą operację na masową skalę. A jednak ransomware panoszy się bardzo mocno i kolejne wersje payloadu przez wiele dni od powstania unikają wykrycia. Dlaczego?

Szkoła programowania Kodilla.com przedstawiła interesujące dane dotyczące pracy w branży IT w dobie pandemii koronawirusa. Jak okazuje się po przeanalizowaniu ofert dostępnych od marca 2020 roku, znakomita większość propozycji agencji rekrutacyjnych związana jest z wynagrodzeniem rzędu 15 tysięcy złotych miesięcznie brutto lub wyższym. Informacje zebrał PR-imo.

Google stawia bardzo ważny, jak nie najważniejszy krok związany z rozwojem Androida Auto. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, do systemu trafią niedługo nowe nawigacje i aplikacje firm trzecich, które od teraz może tworzyć w zasadzie każdy. Google udostępnił bowiem wszystkim deweloperom Android for Cars App Library – bibliotekę niezbędną do tworzenia aplikacji z myślą o Androidzie Auto. Uprzednio była dostępna tylko dla partnerów z wczesnym dostępem.

Najwyraźniej Twitter zalicza poważną awarię. Nie ładuje się oś czasu ani nowe wiadomości na profilach. Docierają wiadomości bezpośrednie i powiadomienia, ale odświeżanie i wyszukiwanie kończy się błędem. Dotyczy to zarówno aplikacji, jak i strony (która jest aplikacją PWA). Monitor API Twittera informuje, że następują "nieregularności" w działaniu portalu. Problem jest globalny.

Serwery Oracle WebLogic są ostatnio często atakowane przez trojana napisanego w języku Golang – ostrzega Bitdefender. Co najciekawsze, hakerzy wykorzystują przy tym lukę, która znana jest od ponad roku; w kwietniu 2019 roku Oracle opublikował informacje o opisywanej podatności, ale jak się okazuje, od tamtego czasu wciąż nie wszystkie serwery zostały odpowiednio zabezpieczone.

Na regularne tematy zazwyczaj trudno pisać coś ciekawego lub odkrywczego. Windows Update okazuje się łamać tę konwencję i co miesiąc dostarczać nowości na tyle "innowacyjnych", że trudno o nudę. Dostarcza to oczywiście mniej radości, gdy przychodzi przygotowywać w związku z tym nowe obrazy instalacyjne (zapewniam). Na ile jest to pilne tym razem? Mniej, niż poprzednio. Ale to trudny rachunek.

Dobiegło dziś końca wsparcie techniczne kolejnej wersji pakietu Office, tym razem mowa o Office 2010. Był on mniej kontrowersyjny od swojego poprzednika, wprowadzającego Wstążkę, nowe wzornictwo i wiele usprawnień ergonomicznych. Uchodził za aktualizację na tyle skromną, że (anegdotycznie rzecz ujmując) rzadko uznawano ją za wartą inwestycji. Tymczasem Office 2010 był dla wersji 2007 tym samym, czym dla Visty był Windows 7: finalizacją.

Jedenastego października, w niedzielę (dość nietypowy dzień na takie imprezy) brytyjskie ministerstwo spraw wewnętrznych (UK Home Office) wydało oświadczenie dotyczące zagrożenia, jakie szyfrowanie end-to-end stanowi dla bezpieczeństwa narodowego. Dokument został podpisany przez sygnatariuszy z sojuszu służb wywiadowczych Five Eyes (USA, Wielka Brytania, Nowa Zelandia, Australia i Kanada), a także przez niewymienionych jawnie pełnomocników Indii i Japonii. Jego treść świadczy o głębokiej naiwności lub daleko idących zapędach totalitarnych.

Dowcip o tym, że firma Oracle nie ma żadnych programistów, a jedynie armię prawników wydaje się już zużyty i nudny, ale chyba jeszcze nigdy nie był tak aktualny, jak ostatnio. W tym tygodniu bowiem Oracle zmierzył się w Google w Sądzie Najwyższym Stanów Zjednoczonych, usiłując doprowadzić do konkluzji potyczkę prawną trwającą już od dekady. Chodzi oczywiście o Javę. Jedną z wielu plag, jakie ściągnęła swoim istnieniem na ludzkość jest niekończąca się dyskusja o tym, czy ochrona prawna implementacji rozciąga się na API.

Kontrowersyjna legislacja EARN IT została wprowadzona do porządku obrad nadchodzącej sesji Izby Reprezentantów Kongresu USA. Ustawa uchodzi za zagrożenie dla wolności słowa oraz ochrony korespondencji w internecie, a zagrożenie to nie jest przypadkowe. Jego zdecydowanym zwolennikiem jest Prokurator Generalny William Barr, znany z wyraźnie sceptycznego podejścia do szyfrowania.

Rozwój Windows, jak to bywa z każdym projektem, który musi zarabiać pieniądze, nie miał jednego, niepodważalnego celu, do którego zmierzały prace programistyczne. Oczywiście, inżynierowie mieli pewne wyobrażenie dotyczące tego, jak powinna wyglądać przyszłość NT, ale plany te często krzyżował biznes. W ten sposób okazywało się, że "pilne" jest zintegrowanie Internet Explorera lub wydanie kolejnej wersji opartej o MS-DOS.

Mija właśnie 20 lat od wydania jednej z najważniejszych wersji kompilatora GCC w historii. Wydanie 2.96, bo to o nim mowa, przysporzyło wieloletnich problemów ze zgodnością i dziś uchodzi za jeden z koronnych przykładów na to, jak nie należy rozwiązywać problemów w inżynierii oprogramowania. Problem z wersją 2.96 polega bowiem na tym, że taka wersja nie istnieje: "GCC 2.96" to nazwa pakietu stworzonego przez firmę Red Hat w 2000 roku. Jest to niestabilna wersja rozwojowa 3.0, połatana na szybko ze względu na naglące terminy. Szóstego października 2000, projekt GNU oficjalnie odciął się od tego wynalazku.