gaming (strona 214 z 237)

O ile bardzo cenię uniwersum Gwiezdnych Wojen, to gry sygnowane marką George’a Lucasa specjalnie mi do gustu nie przypadły. Dobra, trafiały się perełki w postaci choćby Knights of the Old Republic, Republic Commando, czy Battlefrontów, lecz to kropla w morzu pozycji, jakie wyszły przez lata na rynek. Wśród dobrze zapowiadających się tytułów dorzuciłbym jeszcze The Force Unleashed. Dlaczego? Ponieważ był to produkt, który pozwalał poczuć się, jak władający mocą paker. Również dzięki wykorzystaniu Euphorii cała zabawa nabierała większych rumieńców. Niestety czegoś zabrakło i tytuł szybko rzuciłem w kąt. Czy z nadchodzącą „dwójeczką” będzie podobnie? Graliśmy.

Odkąd pamiętam, przygotowywane przez id Software Rage stanowiło dla mnie dosyć kontrowersyjną produkcję. Widoczne tu były bezpośrednie naleciałości z serii Fallout, engine Tech-5 na pierwszych pokazach wypadał jak tylko trochę usprawniona poprzednia edycja silnika, do tego doszły informacje, że gra na konsoli wyglądała będzie sporo gorzej, niż na równorzędnym sprzęcie PC… To ostatnie dało się zauważyć, kiedy niecały rok temu mieliśmy okazję przez krótką chwilę sprawdzić tytuł na Xboksie 360, bo tekstury zabijały. W tym negatywnym sensie. Na szczęście deweloper nie próżnował przez ostatnie miesiące i teraz jest o wiele lepiej. Tak dobrze, że zaczynam Rage wyczekiwać.

Futurystyczny Warhammer to jedna z tych produkcji bitewnych, które zawsze chciałem sprawdzić na stole, lecz nigdy nie miałem ku temu okazji. Oczarowało mnie uniwersum przyszłości, gdzie mamy rok 40,000, a ludzkość na okrągło toczy z przeróżnymi rasami wojny o dominację we wszechświecie. Na szczęście jednak szarpałem w gry osadzone w realiach "Wojennego Młota". Wśród wielu z tych, jakie trafiły na rynek, zdecydowanym moim faworytem jest naturalnie strategia czasu rzeczywistego Dawn of War plus jej kontynuacja. Tymczasem w przyszłym roku przyjdzie nam spojrzeć na ten wyniszczony wiecznymi konfliktami świat oczami kapitana elitarnej jednostki Ultramarines. Gotowi na Warhammer 40,000: Space Marine? Coś czuję, że nie za bardzo...

Wymyślanie „slaszerów” to chyba najbardziej banalna praca w naszej branży - pod kątem scenariusza, zaraz obok wydawania kolejnych odgrzewanych gier sportowych. Namco Bandai wyraźnie pomyślało, że warto samemu wbić się w ten rynek, szczególnie, że taki Kratos nie zmasakruje już nikomu facjaty na stacjonarnych konsolach przez kilka najbliższych lat, a więc można pokusić się o kawałeczek „siepankowego” tortu. Wystarczy wziąć przepakowanego twardziela z kosą, ładną laseczkę ciskającą czarami oraz nieprzebrany ocean przerośniętych maszkar i ot, mamy właśnie takie Knights Contract.

Gdyby tylko dało się cofnąć czas... Ile razy takie myśli przechodziły Wam przez głowę? Każdy człowiek niesie ze sobą bagaż decyzji, których żałujemy, ale w prawdziwym świecie niczego nie da się odwrócić. W literaturze, filmach oraz grach natomiast jak najbardziej - to motyw dość jak na dzisiejsze czasy powszedni, że wspomnę tylko powieści Wellsa czy też kultową serię obrazów kinowych Powrót do Przyszłości. Oczywiście pozostaje kwestia wszelkiego rodzaju paradoksów, które tworzą się dzięki temu zjawisku - przebadane na różne sposoby przez naukowców, mają ograniczać nieco nasze marzenia. W Braidzie paradoks jest jeden - pozycja, która na pierwszy rzut oka wydaje się klonem Mario zaskakuje głębią, skomplikowaniem i wewnętrznym pięknem.

Co możemy otrzymać, gdy człowiekowi, który większość swojej kariery poświęcił na tworzeniu gier o zombie i mutantach, damy do zrobienia japońską wersję Gears of War? Zgadza się – prującą do zrobotyzowanych Rosjan krzyżówkę białego Power Rangera z Master Chiefem, zdolną zawstydzić swą zwinnością niejednego Dante’go, czy też inną Bayonettę. Shinji Mikami zaprzągł ostro do pracy ekipę PlatinumGames, szykującą dla fanów strzelanek nie lada gratkę, gotową wgnieść w fotel większością serwowanych tutaj akcji.

Zastanawialiście się kiedyś, co wyszłoby z połączenia Heavenly Sword, Ico, Another World oraz Uncharted? Ninja Theory taki właśnie nowy projekt doprowadzają do perfekcji pod skrzydłami Namco-Bandai. Fabuła Enslaved: Odyssey to the West bazuje luźno na jednej z chińskich opowieści ludowych (XVI wiek, dynastia Ming). Przyszłość. Główny bohater, niejaki Monkey, spokojnie sobie podróżuje, aż tu zostaje pojmany przez maszyny i uwięziony na latającym statku. Napotyka tam rudowłosą Trip, a potem wszystkie dotychczasowe plany biorą w łeb. Nawet dosłownie, gdyż dziewczyna czyni go swoim niewolnikiem, zakładając podstępem na głowę specjalną wybuchową opaskę. Wyjścia nie ma - musimy doprowadzić ją teraz do domu…

James Bond - któż nie zna tego pana? Agent 007 przeszedł do historii nie tylko literatury popularnej i przemysłu filmowego, ale też świata gier. W tym ostatnim jednakże nie było brytyjskiemu przystojniakowi za lekko ostatnimi czasy - pozycje wychodzące spod ręki kolejnych deweloperów okazywały się raczej średnie i nawet Treyarch nie dało rady tak do końca, wypuszczając w 2008 roku porządne, ale nie wybitne Quantum of Solace. Kiedy więc świat obiegła informacja, że pałeczkę przejmuje Bizzare Creations, wszyscy zaczęli zastanawiać się nad tym, jak może wyglądać Bond zrobiony przez twórców Metropolis Street Racer, PGR czy Blur. Na targach Gamescom 2010 uchylono rąbka tajemnicy, pokazując grywalną wersję demonstracyjną tytułu.

W czasie całych targów Gamescom, stoisko Activision/Blizzard zdawało się być jednym z tych, które w szczególny sposób zamknięto na cztery spusty dla pokątnych zainteresowanych. Na szczęście nieufne spojrzenia przy wejściu nie odrzuciły naszej umówionej na pokazy ekipy. Za recepcjonistkami wydawca chował przed światem swoje największe tytuły - było między innymi Spider-Man: Shattered Dimensions, DJ Hero 2, "ente" z kolei Guitar Hero i nowe pozycje z agentem Jej Królewskiej Mości Bondem. Nie zabrakło też gry, której osobiście wyczekuje z zapartym tchem - czyli Call of Duty: Black Ops.

Tegoroczne Xbox Fun Day można by spokojnie ochrzcić mianem Xbox Rain Day, gdyż niestety aura wybitnie tym razem nie dopisała. Deszcz przez trzy dni, praktycznie cały czas, lał się z nieba głośnym strumieniem, przez co integracja uczestników zlotu pewnie przebiegała mniej sprawnie, niż było w planach (wiele osób często wolało nie wytykać nosa z namiotu lub pokoju hotelowego) - co nie oznacza niemniej, że przybyli do Podlesic wyłącznie nudzili się na potęgę. Firma Microsoft tradycyjnie przygotowała wiele niespodzianek oraz pokazów najświeższych konsolowych produkcji, mocno też promowano listopadowe wejście naszego LIVE – stąd dominującym kolorem tej edycji imprezy był kolor pomarańczowy. Ogólnie mówi się o około czterystu uczestnikach z całej Polski.

Przemierzanie mórz oraz oceanów, obalanie całych beczek grogu plus obowiązkowe gwałty i krwawe grabieże - życie siedemnastowiecznego pirata z Karaibów niewątpliwie należało do tych bardziej „kolorowych”. O czym najwidoczniej wiedzą członkowie studia SeaWolf, w którego zakamarkach od kilku lat powstaje radosna siekanka o wiele mówiącym tytule Captain Blood. Jeśli jednoocy posiadacze papug są Waszym zdaniem wyżej w "łańcuchu pokarmowym" od ninja, to z tą pozycją możecie liczyć na miłe zaskoczenie.

Japońskie produkcje praktycznie od zarania dziejów cechowały nietuzinkowe pomysły, ale również i tendencja do kurczowego trzymania się sprawdzonych schematów. Seria Dragon Quest to już pewnego typu kult w Kraju Kwitnącej Wiśni, gdyż premierze każdej nowej odsłony towarzyszą niezliczone tłumy fanów, gotowych koczować po kilka dni w kolejce, aby tylko szybko dostać swój egzemplarz. DQ IX to też idealny przykład wspomnianej stagnacji, w której marka tkwi stanowczo, bez wyraźnych aspiracji do ewoluowania.

Seria Castlevania ma dość długą tradycję oraz swoją rzeszę zagorzałych fanów, którzy nie byli za bardzo zachwyceni współczesnymi, trójwymiarowymi odsłonami historii o wampirach i poczwarach różnych. Wiele lat wypatrywali oni czegoś konkretnego, ale już niedługo się wreszcie doczekają – oto w zaciszu studia MercurySteam powstaje Lords of Shadow, tytuł w końcu chyba na miarę ich oczekiwań. Dorobek ekipa ma co prawda kiepski (kojarzycie choćby Clive Barker’s Jericho?), ale dzieło szykują tym razem niezapomniane – dość powiedzieć, że samo Kojima Productions wzięło je pod swoje skrzydła. Mieliśmy okazję sprawdzić w akcji przygody tajemniczego Gabriela.

Mamy kolejny rok, kiedy to w szranki stają dwaj królowie growej piłki nożnej. W jednym narożniku Pro Evolution Soccer od Konami, które jest bardzo zdeterminowane, aby odzyskać tytuł najlepszej produkcji tego typu, w drugim zaś hegemon gatunku od kilku już lat, czyli FIFA spod szyldu Electronic Arts. Obie serie dotąd niestety często nie dostarczały za wiele świeżego wraz z kolejnymi edycjami, więc niekoniecznie był sens wydawać ciężko zarobione pieniądze na aktualne odsłony. Co z FIFA 11? Szykujcie portfele, gdyż zapowiada się, że „elektronicy” nie dadzą zbić się z tronu, a to dzięki sporej ilości nowych rozwiązań. Zacznijmy jednak tradycyjnie od początku…

Gatunek horrorów to niestety już stopniowo obumierające zjawisko w świecie gier, gdzie na powyższe miano zaczyna zasługiwać każdy projekt, w którym zamiast do robotów czy żołnierzy, prujemy do wypadających zewsząd sfor mutantów oraz podobnego im plugastwa. I jest ciemno. Marka Dead Space to dla mnie takie zbawcze światełko na końcu „każualowego” tunelu, mające jednak czasami problemy z podjęciem decyzji, jakim typem „przetrwaj-stracha” jest w ostatecznym rozrachunku. Oddane na moment w moje ręce Dead Space 2 zapewniło, że wahania nastrojów dalej niestety będą obecne...

Raz, może dwa razy do roku pojawiają się tytuły, których wyczekiwałem z zapartym tchem. Śledzę każdą informację o tych produktach, jaka tylko się pojawi w sieci, nie zważając, czy zdradza coś z fabuły, czy też nie. Najnowsze dzieło firmy Eidos, czyli Deus Ex: Human Revolution zaliczam do takich właśnie pozycji. Miałem spore obawy, bo w końcu studio zostało wchłonięte przez Square Enix - spodziewałem się, iż „kwadratowi” przemodelują całkowicie typowo zachodnią produkcję. Lecz pokaz gry na targach Gamescom rozwiał wszelkie wątpliwości. Tytuł zapowiada się świetnie i nie czuć w nim żadnych elementów wrzuconych "przypadkiem" na siłę przez japońskiego wydawcę.

Wielu dziwiło się, czemu za BioShock 2 nie stało to somo studio, które powołało do życia pierwowzór, czyli Irrational Games, ale na Gamescom 2010 taki stan rzeczy stał się aż nad wyraz jasny – ekipa zajęta była oto zupełnie nowym projektem. Dziełem innym od poprzedniego, lecz równocześnie dziwnie, zajmująco doń podobnym… W końcu to BioShock: Infinite. Dlaczego „nieskończony”? Przenosimy się w przestworza, a akcja może mieć miejsce gdziekolwiek na kuli ziemskiej. Czy raczej – kilkaset kilometrów ponad nią.

Halo: Reach to ostatnia gra ze znanej serii, która wyjdzie spod skrzydeł Bungie. Ekipa pragnie pożegnać się z fanami najlepiej, jak potrafi i prawdę mówiąc po dłuższej chwili spędzonej przy kampanii dla pojedynczego gracza oraz trybie Firefight muszę przyznać, że chłopaki się istotnie popisali. Reach to będzie ich "łabędzie śpiew" (jeśli o tę sagę chodzi, bo kariery nie końćzą). Twórcy zapewniają, iż w grze znajdziemy kolosalną wręcz ilość rozwiązań, których na próżno szukać w jakiejkolwiek innych pozycjach dostępnych obecnie na rynku. Tak, studio z pewnością czuje presję 2,7 miliona graczy mających za sobą dokładne sprawdzenie bety i już zacierających ręce na wersję finalną.

Gamescom 2010 w liczbach: ponad 254 tysiące odwiedzających, 505 wystawców z 33 krajów zachwalających swoje produkty, których debiut akurat na targach zaliczyło tym razem oto przeszło 200. Ogromny europejski (i światowy) sukces organizatorów, z miejsca zapowiedziana na 17-21 sierpnia przyszłego roku kolejna edycja imprezy, nawet pomimo pewnych kłopotów „gruntowych” – nie wiadomo było, czy wszystko dojdzie do skutku w tym samym miejscu. Ale dojdzie. Chciałoby się piać z zachwytu, lecz niestety nie można... Gamikaze w tym roku również oczywiście pojechało do Niemiec, aby przyjrzeć się tytułom różnym, ale tej edycji lepszą od 2009 nazwać nie możemy.

Zawsze byłem święcie przekonany, że to najprostsze rozwiązania są tymi najlepszymi i dostarczającymi najwięcej radochy. Swego czasu ekipa 5th Cell utwierdziła mnie w tym przeświadczeniu, wydając na przenośną konsolkę Nintendo urokliwy projekt Scribblenauts - niesamowitą wariację na temat Zaczarowanego Ołówka, ale z wykorzystaniem słownika. Zebrane przez dzieło wyróżnienia najwyraźniej skutecznie zachęciły twórców do ponownego uzbrojenia młodego Maxwella w potężniejsze od miecza piśmidło oraz notesik, dając mi szansę obadać jego wielki (?) powrót w trakcie Gamescom 2010.

Gdyby jeszcze przed premierą pakietu The Orange Box wkroczyć do siedziby Valve i powiedzieć twórcom gry Portal, że ich mini-projekt okaże się genialnym fenomenem, obsypywanym dziesiątkami branżowych nagród, to zapewne zostalibyśmy odprawieni z budynku przy akompaniamencie histerycznego śmiechu. Cóż, coś co miało być zaledwie drobnym eksperymentem, "dokoptowanym" pomiędzy szereg prawdziwych hitów, okazało się ostatecznie najsłodszą wisienką na torcie, w którego istnienie autorom po dziś dzień zapewne jest trudno uwierzyć. Stosowna repeta była już tylko kwestią czasu...

Świat Dragon Age: Origins swego czasu wessał mnie bezpowrotnie - uległam manii, spałam po kilka godzin na dobę, resztę wolnych chwil spędzając w Ferelden. Okazuje się, że nie jestem sama - przedstawiciele BioWare na targach Gamescom ogłosili, iż to najlepiej sprzedająca się i zarazem najwyżej oceniana nowa marka wprowadzona na rynek w historii zarówno studia, jak i Electronic Arts. Rozumie się samo przez się, że taki tytuł musi mieć następcę. Przyznam, że chęć zobaczenia w akcji drugiej odsłony Dragon Age była jednym z głównych powodów mojego wyjazdu do Kolonii, a na prezentację wchodziłam oto z mocno bijącym sercem. Czy warto było tak się emocjonować?

Sprzedaż komputerowego The Witcher przyniosła twórcom przyzwoity zysk, ale, co ważniejsze, produkcji udało się zdobyć uznanie na całym świecie. Tytuł zgarnął wiele nagród, zyskał rozgłos, to zaś umożliwiło ekipie CD Projekt RED planowanie kolejnych odważnych posunięć. Choć przygotowywana konsolowa edycja Wiedźmina, czyli Rise of The White Wolf niespodziewanie została zamrożona, tak na otarcie łez dostaliśmy zapowiedź pełnoprawnej kontynuacji. Fani pieją z zachwytu, ale trudno nie odnieść wrażenia, iż na kanwie popularności „nowej” marki, deweloperzy starają się zachwalić swój autorski silnik do tworzenia gier RPG, wraz z odpowiednimi doń narzędziami… Licencjobiorcy się na pewno znajdą, bo „dwójka” już pokazuje, na co go stać.

Kultowa seria Mortal Kombat przez lata została rozmieniona na drobne. Stopniowo ograniczono nawet ogromnie brutalność, co pozostawiło niesmak w (g)ustach najwierniejszych fanów. Domagali się zmian, ale nie doczekali się ich już jeszcze za żywota Midway - firma zbankrutowała, zaś marki przez nią tworzone dostały się w ręce Warner Bros. Mogło być różnie, ale na szczęście zamiast wyrzucić lata dorobku po prostu do kosza, nowy opiekun Mortala pozwolił mu się rozwinąć. Pracownicy nieistniejącego już podstudia w Chicago zostali przemianowani na NetherRealm Studios, odpowiednio dofinansowani, a cel mają teraz tylko jeden – przywrócić niegdyś najlepszą „mordoklepkę” do łask. Wiele wskazuje na to, że się im to uda na początku 2011 roku.

“Hell. It’s about time!” – tak krótko i treściwie Tychus Findley skomentował swój powrót do akcji. Te słowa są oto na ustach każdego starcraftmaniaka, bowiem po 12 latach (a trzech od oficjalnej zapowiedzi tytułu), w nasze ręce oddano wreszcie kontynuację kultowej już gry RTS firmy Blizzard. Jak wiemy, Wings of Liberty to zaledwie pierwsza część nowych przygód dobrze znanych nam bohaterów z pierwowzoru - w pudełku znajdziemy bardzo długą, epicką wręcz kampanię Jima Raynora przeciw Arcturosowi Megskowi. Ostatecznie jest to prawdopodobnie najbardziej grywalna strategia zbliżającej się dekady.