sprzet (strona 309 z 338)

Zestawienie słów Nokia oraz Android budzi ogromne emocje. Nic w tym dziwnego, w końcu marka ta jest bardzo dobrze znana w naszym kraju, a od jakiegoś czasu nie bez powodu kojarzona głównie z platformą Microsoftu, systemem Windows Phone. Pogłoski o tym, że Nokia tworzy „plan B” tj. smartfon z Androidem były omawiane już od dawna, a kolejne plotki na temat specyfikacji i samego systemu pojawiały się jedna za drugą. Ostatnio dowiedzieliśmy się nawet o tym, że w tym wypadku Android ma posiadać interfejs bardzo zbliżony do interfejsu Modern, zaś sam system został poważne zmodyfikowany na potrzeby producenta. Kolejne przecieki, tym razem podchodzące z działów kierowniczych indyjskiego oddziału Nokii mówią o tym, że smartfon o tajemniczej nazwie Normandy zadebiutuje już w marcu.

Plotki o tańszym Galaxy Note zaczęły się materializować. Firma Samsung zaprezentowała dziś urządzenie o wdzięcznej nazwie Galaxy Note Neo, które jest wierną kopią Galaxy Note 3 z nieco słabszymi, więc i tańszymi, podzespołami.

Urządzenia z serii Nexus to bez wątpienia sprzęt nietypowy. Kiedyś niezbyt znane i niespecjalnie popularne, przeżyły istny rozkwit przez premierę Nexusa 4 i pierwszej wersji tabletu Nexus 7, zaś w ubiegłym roku ich następcy tylko zwiększyli i tak sporą już popularność. W zasadzie nie ma się co dziwić – za naprawdę rozsądną cenę w ich wypadku oferuje się sprzęt może nie zawsze najwyższych lotów, ale przynajmniej wysokich, a na dodatek czysty system Android prosto od Google. Zapewnia to wydajność, o jakiej mogą tylko pomarzyć użytkownicy urządzeń z ciężkimi nakładkami od producentów. Nie bez znaczenia jest także ogromne wsparcie społeczności i łatwe możliwości modyfikowania. Niestety plotki mówią o tym, że już w przyszłym roku pożegnamy serię Nexus.

Technologia rozpoznawania głosu, znana m.in. z systemów iOS i Android, jest dostępna na urządzeniach mobilnych już od dłuższego czasu. Siri, bo taką nazwę nosi asystentka dostępna w iOS, została zaprezentowana w 2011 wraz z premierą iPhone'a 4S i od tego czasu zyskała sporą grupę użytkowników. Analogicznym rozwiązaniem na Androidzie jest iris., wydana przez hinduskie studio Dexetra lub dużo popularniejsze Google Voice.

Technologie druku przestrzennego rozwijają się w tempie szybszym,niż ktokolwiek się spodziewał, dorównuje im jedynie tempo spadku cendrukarek 3D. Sprzęt, który jeszcze w 2010 roku kosztował ponad 20tys. dolarów, można dziś kupić w cenie poniżej tysiąca dolarów, zaśza sprawą australijskich inżynierów w tym roku powinna pojawić sięprofesjonalnej klasy drukarka RapideOne w cenie 1500 dolarów. Jak na razie jednak wszystkie teurządzenia drukują monochromatycznie – przygotowywaniewielokolorowych prototypów wymaga oddzielnego wydrukowania części wposzczególnych kolorach i ich późniejszego złożenia. Prawdziwyprzełom w tej dziedzinie przynosi pierwsza kolorowa drukarka 3D,zbudowana przez lidera branży, firmę Stratasys.Stratasys, który znany jest ze stworzenia powszechnie dziśwykorzystywanej w druku 3D metody osadzania topionego materiału,poinformował o zbudowaniu maszyny, która jest pierwszą na świeciewielokolorową, wielomateriałową drukarką przestrzenną, zdolną dowytwarzania wielokolorowych obiektów z miękkich, twardych ielastycznych polimerów. Urządzenie o nazwie Objet500 Connex3 Color Multi-material 3D Printer wykorzystuje głowicęz trzema dyszami, wystrzeliwującymi strumienie kropelek bazowychmateriałów, kolorowanych w bazowych kolorach VeroCyan, VeroMagenta iVeroYello. Ich mieszanie pozwala na uzyskanie setek różnych odcieni itworzenie w ten sposób obiektów o niespotykanej dotychczaszłożoności. Stratasys już wcześniej dysponował sztywnymi i miękkimifotopolimerami, pozwalającymi na wierne symulowanie własnościrozmaitych tworzyw sztucznych używanych w przemyśle, ale na potrzebynowego sprzętu udało się opracować nowy elastyczny fotopolimer,poddający się barwieniu. [yt=http://www.youtube.com/watch?v=FglwisdGMH8]Jak twierdzi rzecznik Stratasysu, Joe Hiemenz, w ten sposób możnadrukować obiekty, które będą kompozycją elementów sztywnych igumowych, przezroczystych i barwnych. Pierwszym klientem testującymrozwojową wersję urządzenia jest firma Trek Bicycle, produkującaakcesoria do rowerów. Według słów jej menedżera, Mike'a Zeigla, Objet500 wspomógł projektowanie z użyciem tradycyjnych obrabiareknumerycznych o szybki, powtarzalny i realistyczny procesprototypowania i testów funkcjonalnych. Drukowane części rowerowezarówno w wyglądzie jak i dotyku przypominają części produkcyjne, adostęp do palety barw otwiera możliwość przedstawienia barwnych mapnacisku na częściach dotykanych przez rowerzystę.[img=okularki][join][img=kolorbotki]Precyzja stworzonych w ten sposób obiektów jest zaskakującowysoka: firma mówi o dokładności rzędu 16 mikrometrów. Za jednymrazem stworzone mogą być obiekty o wadze do 30 kilogramów. Urządzeniedostępne ma być na rynku w drugim kwartale tego roku, w zaskakująconiskiej cenie – około 330 tysięcy dolarów. Można się więcspodziewać, że najdalej za 2 lata chińscy producenci pokażą swojemodele kolorowych wielomateriałowych drukarek przestrzennych w cenacho rząd wielkości niższych.

Ten rok przynosi wielkie innowacje w sprzętowej architekturze PC.Na pewno jedną z nich jest wyprodukowanie przez AMD procesoraKaveri, wprowadzającego na biurka heterogeniczną architekturęobliczeniową hSA, zrównującą ze sobą rdzenie CPU i GPU. Niemniejszym przełomem wydaje się rozwiązanie, o którym słychaćbyło do tej pory znacznie mniej. Co powiecie na bezpośredniepodłączenie pamięci flash NAND do złączy DIMM?Hierarchia pamięci w typowych architekturach PC została ustalonaw latach 90. Na szczycie mamy bardzo mało bardzo szybkiej pamięcipodręcznej pierwszego poziomu (L1), a pod nią trochę więcejpamięci podręcznej drugiego poziomu (L2), działającej jako bufordla znacznie wolniejszej pamięci RAM, kontrolowany przez układyprzewidujące, jakie dane będą rdzeniowi procesora potrzebne. Wniektórych serwerowych procesorach mamy do czynienia z kolejnymbuforem – pamięcią podręczną trzeciego poziomu (L3), opojemności nawet do kilkunastu megabajtów i szybkości wciążznacznie wyższej od ram. „Zwykłe PC” tutaj mają już pamięćRAM, obarczoną opóźnieniami rzędu kilkudziesięciu nanosekund. Nasamym dole mamy pamięci masowe flash NAND, podłączane przezkontrolery SATA lub szynę PCI Express. Im niżej procesor musisięgać po dane, tym opóźnienia są większe, i więcej czasuzajmuje operacja. Dla napędów flash NAND podłączanych przez SATAto już poziom kilkudziesięciu mikrosekund.Jesienią zeszłego roku firma Diablo Technologies zapowiedziała,że ma metodę, by podłączyć pamięć flash NAND bezpośrednio dogłównej magistrali pamięci. Deklaracje spotkały się ze sporymniedowierzaniem – pamięć masowa traktowana jest przecież przezkomputer zupełnie inaczej, przechowuje zapisane w niej dane, a czaszapisu/odczytu zajmuje o wiele dłużej, niż w wypadku DRAM.Przedstawiony przez Diablo referencyjnyprojekt o nazwie TeraDIMM/Memory Channel Storage okazał sięjednak rzeczywistym wynalazkiem, a nie kolejnym vaporware.Firma zbudowała specjalizowany układ typu ASIC (applicationspecific integrated circuit), działający jako translator poleceńkontrolera pamięci i umieściła go na standardowej płytce DIMM,zawierającej pamięci flash NAND.Układ taki może działać w dwóch trybach. W pierwszymprzedstawia się jako normalna pamięć masowa, którą systemoperacyjny może zamontować w swoim systemie plików, w drugimzachowuje się jak pamięć RAM ogromnych rozmiarów. Oczywiściesama szybkość ASIC-owego translatora tu nie wystarczy. DiabloTechnologies twierdzi, że układy TeraDIMM wykorzystują w tymdrugim trybie inteligentnie zarządzany bufor DRAM, pozwalającyzamaskować przed kontrolerem opóźnienia i przeprowadzać operacjezapisu w tle. Same operacje kopiowania bufora RAM do NAND odbywająsię bez uczestnictwa procesora.[yt=http://www.youtube.com/watch?v=6uzmsqIkGHg]Referencyjny moduł TeraDIMM miał pojemność 400 GB i można gostosować jako RAM, pod warunkiem posiadania przynajmniej jednegonormalnego modułu DIMM DDR. Diablo podkreśla, że chodzi tu przedewszystkim nie o konkurowanie z klasycznymi technologiami RAM, ale oominięcie opóźnień generowanych przez PCI Express i SATA dlapamięci masowej. Ta pomysłowa technologia znalazła już swojego pierwszegoproducenta. Pierwsze moduły pamięci typu TeraDIMM przedstawiłSanDisk – trafiają one właśnie na rynek pod nazwą ULLtra DIMM(Ultra Low Latency) i przeznaczone są dla nowych serwerów IBM-a zseriiX6 (a właściwie już niebawem serwerów Lenovo, gdyż IBM w tymtygodniu porozumiał się w kwestii odsprzedania części x86 swojegobiznesu serwerowego chińskiemu producentowi). Dzięki nowym układommożliwe będzie uzyskanie pamięci masowych o pojemności nawet 12,8TB, o wydajności odczytu/zapisu na poziomie 1 GB/s i opóźnieniachrzędu 5 mikrosekund.Na razie ta technologia do zwykłych zjadaczy chleba nie trafi,maszyny IBM-a znajdują zastosowanie przede wszystkim na giełdach,gdzie mikrosekundowe przewagi nad konkurencją przekładają się namilionowe zyski z transakcji kapitałowych, ale to dopiero początek.Gdy po raz pierwszy podłączono pamięci flash NAND do PCI Express,też nikt nie sądził, że znajdzie to zastosowanie na biurku,tymczasem Apple w swoich nowych Makach Pro całkowicie ominęłokontroler SATA.

Nokia Lumia 1520 to phablet w pełnej krasie - wyświetlacz o rozmiarze sześciu cali i rozdzielczości Full HD. Jednakże dla niektórych może wydawać się on zbyt dużym urządzeniem, aby używać go na co dzień. W celu zaspokojenia potrzeb wszytkach klientów, Finowie pracują już nad wersją mini Lumii 1520 z 4,45 calowym ekranem.

Nie wszyscy zapewne wiedzą, że Nokia posiada wiele modeli urządzeń z Windows Phone dedykowanych na rynek amerykański. Nokia Lumia 810, 822 czy 928 to tylko te bardziej znane, które są specjalną wersją standardowych urządzeń, stworzonych dla konkretnych operatorów w USA. Szkoda, że taki stan rzeczy jest tylko w Stanach Zjednoczonych. Żaden europejski operator nie może liczyć na taki luksus. A jest czego żałować.

Nie jest dziś już trudno na naszym rynku znaleźć całkiemdobre i całkiem niedrogie napędy SSD, więc i coraz częściejwybieramy je jako podstawowe pamięci masowe do naszych komputerów,dyskom twardym pozostawiając rolę magazynów na multimedia. Wybórmiędzy napędami SSD jest dziś jednak trudniejszy, niż między HD,gdzie po fuzjach i przejęciach zostało trzech producentów (z czegojeden robi już tylko napędy 2,5”). By go Wam ułatwić, już jakiś czas temu wzięliśmysię za testy także tej klasy urządzeń – w końcu chyba nic taknie uprzyjemnia korzystania z dobrychprogramów, jak dobry napędSSD.Jako pierwszy napęd SSD w moje ręce trafił produkt polski,GOODRAM C-Series C100 240 GB, znanej firmy Wilk Elektronik. To drugiepodejście tej firmy do tematu SSD, po pierwszej, całkiem ciekawejlinii urządzeń GOODRAM Thunder na popularnym kontrolerze SandForceSF2281. Tamte dyski pamiętam jako mało awaryjne, w niezłych cenach– w naszym kraju sprzedawały się nieźle. A jak sprawują sięnowe? SprzętNapęd C100-240 GB, podobnie jak i pozostałe urządzenia z tejserii (o pojemnościach 120 i 480 GB) z zewnątrz wygląda całkiemzwyczajnie, brak tu jakichś udziwnień. Od razu widać, że będziewszędzie pasował: jego wysokość to 7 mm, o 2 mm mniej niżstarsze napędy SSD, które dziś się już nie mieszczą wultrabookach.[img=XYR_7090][join][img=XYR_7091]W środku znalazł się wcześniej mi nieznany kontroler PhisonPS3108, który obsługuje interfejs SATA III (6 Gb/s), zmaksymalnymi wielkościami odczytu i zapisu na poziomie 520 i 480MB/s. Układy pamięci wyprodukowała Toshiba w technologii 19 nm MLC(pozwalającej na utrzymanie wielu stanów napięć w każdejkomórce, przez co można zapisać w niej więcej niż jeden bit).Całość uzupełnia układ pamięci cache DDR3 o pojemności 512 MB.Dyskusyjny wskaźnik MTBT (średni czas między awariami) wedługdeklaracji producenta wynosi milion godzin, tj ok. 114 lat. Jak tojest w rzeczywistości, nie ocenimy przy tak małej próbce – chcętylko zwrócić uwagę Czytelników, że w miarę miniaturyzacjikomórek pamięci zmniejsza się liczba operacji zapisu, jakie są wstanie przetrwać. Niezawodność zapewniać mają technologie TRIM,SMART i Garbage Collection.Co nieco o realiach testowaniaTo mój pierwszy test pamięci masowej i szybko zdałem sobiesprawę, że znaczenie liczb podawanych przez fanów benchmarkówjest daleko mniejsze, niż by się mogło wydawać. Po pierwszeobciążenia robocze generowane przez typowe benchmarki nie za wielemają wspólnego z obciążeniami, jakie narzucamy sprzętowi wcodziennej jego pracy. Po drugie, pomiary szybkości odczytu, zapisui czasu dostępu w znacznym stopniu zależą od od takich czynnikówjak wykorzystany system plików, ustawienia partycji, konfiguracjasprzętowego szyfrowania i parametry bufora. By nie być gołosłownym – przy zmianie systemu plików z ext4na NTFS, xfs czy btrfs wyniki benchmarków dla testowanego napędupotrafiły się różnić od bazowego nawet o 30-40% dla niektórychtypów syntetycznych obciążeń. Co więcej, wydaje mi się, że niema tu uniwersalnej metody optymalizacji, która zapewniłaby napędowinajwyższą wydajność. Temat ten, jeśli bylibyściezainteresowani, spróbuję podjąć w dalszej przyszłości. Pomiary Deklarowane przez producenta parametry napędu wyglądająnastępująco:odczyt maks: 520 MB/szapis maks. 360 MB/sIOPS – odczyt:53 000IOPS – zapis: 62 000średni pobór prądu: 0,105 WNie będę tutaj wypełniał kolejnych stron i tabelek wynikamidziesiątków benchmarków w dziesiątkach różnych scenariuszytestowych, bo nie o to tu chodzi – tego typu testy wielokrotnie jużrobiono. Mój domowy komputer niestety nie pozwolił temu napędowina pełne rozwinięcie skrzydeł. Jej płyta główna to GigabyteP55-UD2 z kontrolerem SATA II, procesor to Sandy Bridge – Core i7,do tego 2×4 GB RAM DDR3 Geila i karta graficzna Nvidia G520. Do testuSSD jako napędu zewnętrznego posłużyła kieszeń firmy ZALMAN,model ZM-VE400. Całość działała pod kontrolą Fedory 20, dobenchmarków wykorzystałem zaś przede wszystkim palimpsesta, który jest w miarę nieczuły na konkretne konfiguracje sprzętowe.Aby jednak przedstawić jakieś reprezentatywne wyniki dla szczęśliwych posiadaczy mobo z SATA III, powtórzyłem testy na redakcyjnym komputerku Zotac ZBOX nano ID65 (Core i7, 4 GB RAM). Ich wyniki zostały dołączone do zbiorczego podsumowania. Przed wszystkimi testami włączona została obsługa TRIM, a dysk wyczyszczony za pomocą ATA Secure Erase i sformatowany we wciąż standardowym systemie plików Fedory – ext4.Oto wyniki z palimpsesta dla napędu podłączonego przezSATA II, SATA III i USB 3.0[img=benchmarki-wyniki][img=diskbenchmark-goodramssd1][join][img=diskbenchmark-goodramssd2][img=usb3-goodramssd][join][img=usb3-goodramssd2]Nie mam za wiele innych napędów, do których mógłbym wynikinapędu marki GOODRAM porównać. Zdołałem znaleźć znany model OCZ Vertex 3 120 GB, dostępny na rynku gdzieś od dwóch lat. W benchmarku palimpsest, przy zachowaniu porównywalnych parametrów testowania, Vertex 3 uzyskał 225 MB/s dla odczytu i 198 MB/s dla zapisu. Napęd GOODRAM był więc średnio 1,21 razy szybszy przy odczycie i 1,29 razy szybszy przy zapisie. Na tle wyników innych napędów SSD, dostępnych w serwisie OpenBenchmarking, ten model rekordów nie bije, jednak też nie ma się czego wstydzić.Kwestia sprzętowego szyfrowaniaWiększość dysków SSD oferuje szyfrowanie na poziomiesprzętowym, zazwyczaj wykorzystując w tym celu algorytm AES-256.Kluczem szyfrującym jest wówczas hasło BIOS-u, a sama aktywacjatakiego szyfrowania nie powoduje zauważalnego zwolnienia pracy. Wwypadku testowanego napędu sytuacja nie jest do końca jasna: samproducent pisze, że owszem, szyfrowanie jest dostępne, alejednocześnie zaznacza,że jest opcjonalne dla kontrolera PS3108-A8. Z kolei sam Phisonpodaje, że wsparcie dla AES jest w modelu kontrolera PS3108-A8 –standardowy PS3108 go nie ma. Niestety nie udało mi się przed opublikowaniem tego tekstu ustalić nic więcej w tej kwestii – czekam wciąż na odpowiedź z WilkElektronik. W każdym razie wykorzystanie narzędzia hdparm doustawienia szyfrowania na testowanym urządzeniu nie powiodło się.Takiego stanu rzeczy można by się spodziewać. Praktycznie pozaIntelem żaden z producentów nie podaje informacji o szczegółachsprzętowego szyfrowania w swoich napędach. Mam wrażenie, że takluczowa funkcjonalność (szczególnie dla posiadaczy laptopów)jest traktowana bardzo po macoszemu. Nawet sam pomysł, by jakoklucza używać hasła BIOS-u, jest dyskusyjny – wiele BIOS-ówobsługuje tylko 8-znakowe hasła, mimo że specyfikacja rozszerzeńATASX wymaga 32-znakowych. Wartość takiego sprzętowego szyfrowaniajest więc dyskusyjna – i moim zdaniem osoby, którym zależy napoufności ich danych, powinny jednak stosować rozwiązaniasoftware'owe, takie jak LUKS/dm-crypt czy TrueCrypt.AktualizacjaOtrzymałem odpowiedź od producenta w kwestii sprzętowego szyfrowania w napędach GOODRAM C-100. Okazuje się, że mimo tego, co można przeczytać w opisach produktu, zastosowana wersja kontrolera Phison (PS3108) nie wspiera szyfrowania sprzętowego. Iwona Jałowy, kierownik działu PR w Wilk Elektronik, informuje zarazem, że firma w niedalekiej przyszłości planuje wprowadzenie wersji dysku wspierającej standard szyfrowania TCG OPAL.

Najnowsza generacja procesorów z rodziny Atom zyskała przychylność producentów urządzeń mobilnych. Po model Atom Z2580, który znajdziemy w takich urządzeniach, jak Dell Venue 8 i Lenovo K900, sięgnął także GOCLEVER. Sprzęt zapowiada się naprawdę ciekawie, a i sposób jego promowania przykuwa uwagę.

Jeśli ktoś w tym roku będzie szukał ultrabooka z wysokiej półki, z pewnością powinien zainteresować się najnowszym Zenbookiem firmy ASUS. Do polskich sklepów trafił już model UX301LA, prezentowany na ubiegłorocznych Międzynarodowych Targach Elektroniki (IFA) oraz Computex.

Backblaze to dostawca usług związanych z przechowywaniem kopiizapasowych w chmurze, który wyróżnia się na rynku dwoma atutami, i tojedynymi, które w tej dziedzinie się liczą. Nie stawia żadnychograniczeń co do wielkości backupu i kosztuje tylko 5 dolarówmiesięcznie. Z takim modelem biznesowym firma nie może sobie pozwolićna wykorzystywanie drogich pamięci masowych klasy Enterprise,ani też na sięganie po tanie, ale psujące się dyski twarde z dolnejpółki. Trzeba znaleźć napędy tanie, które jednocześnie będą naprawdęniezawodne, takie, jakie chcielibyśmy mieć we własnych komputerachczy domowych urządzeniach NAS. Potrzeba ta skłoniła inżynierówBackblaze do przeprowadzenia zakrojonych na szeroką skalę testówniezawodności niedrogich dysków twardych. Teraz wynikitestów ujawniono – i gdzieś chyba będą musiały poleciećgłowy.Testowi od strony techniki i metodyki niewiele można zarzucić. Podkoniec 2013 roku Backblaze wykorzystywało w swoich autorskichmacierzach dyskowych 27 134 napędy – same niedrogie dyskitwarde, jakie można kupić w każdym sklepie komputerowym. 44,5% z nichpochodziło od Seagate, 45,2% od Hitachi, 9,9% od Western Digital,można też było znaleźć śladowe ilości napędów Toshiby i Samsunga.[img=hd-broken]Dobór konkretnych modeli dysków do tej puli odbywał się poprzeprowadzeniu kilkutygodniowych testów obciążeniowych. Jeśli danymodel sprawdził się, trafiał na listę zakupową. Wiele modeli szybkookazywało się bezużytecznych przy obciążeniach roboczych, z jakimimusiało sobie radzić Backblaze. Przykładowo napędy WD Green 3 TB iSeagate LP 2 TB, najprawdopodobniej na skutek wibracji macierzydyskowych, szybko zaczynały akumulować dużą liczbę błędów i trafiałydo kosza. Tak było na początku ich cyklu życia – a co siędziało po miesiącach a nawet latach permanentnej eksploatacji?Według szeroko propagowanej przez producentów pamięci masowychteorii, dyski twarde są niezwykle niezawodne. Podstawową miarąniezawodności jest MTBF, średni czas między awariami, który wynosićmiałby dla współczesnych napędów nawet między 10 a 100 lat.Śmiertelność napędów przypominać miałaby śmiertelność naszego gatunkuw XIX wieku, opisywaną tzw. krzywą wannową: wciąż umierało wielenoworodków, ale jeśli ktoś przeżył młode lata, to powinien bezproblemów przeżyć całe życie, umrzeć ze starości. Danych na uwiarygodnienie takiego modelu nie było jednak za wiele– testy prowadzono w warunkach dalekich od produkcyjnych,często też przeprowadzane były tylko przez samych producentówsprzętu. Dopiero badanie Backblaze zmieniło sytuację, ujawniającogromne różnice w niezawodności między poszczególnymi producentami. Najgorzej w teście wypadły dyski Seagate, w szczególności starszemodele Barracuda 7200 1,5 TB, mające już za sobą średnio 4 lataeksploatacji. Roczny wskaźnik awaryjności wyniósł tu 25,4%. Znowszymi Barracudami było niewiele lepiej, napęd Barracuda XT 3 TBmógł się „pochwalić” wskaźnikiem awaryjności na poziomie7,3% rocznie. Wygląda to szczególnie nieciekawie na tle dyskówHitachi, dla którego najsłabszego napędu Deskstar 5K4000 rocznywskaźnik awaryjności wyniósł 1,5%, a dla najlepszego, Deskstar7K3000, zaledwie 0,9%. Nieźle wypadły dyski Western Digital –np. dla Digital Red 3 TB roczny wskaźnik awaryjności wyniósł 3,2%.Najważniejsza nauczka, jaka wynika z tego testu, to koniecznośćzachowania daleko idącego sceptycyzmu wobec podawanych przezproducentów wskaźników MTBF. Przegrywające w tym rankingu Seagatepodawałodla swoich napędów roczne wskaźniki awaryjności na poziomie 0,3% iMTBF około 700 tys. godzin (tj. około 80 lat). Jest w tym oczywiściepewien kruczek: firma zakłada, że jej dyski będą pracowały średnio2400 godzin rocznie, ale wybudzane i usypiane nawet 10 tys. razy wciągu roku. Tymczasem Backblaze eksploatuje napędy non-stop, przez8760 godzin w ciągu roku, ale bez usypiania. Może więc gdyby w teścienie doszło do zignorowania założeń eksploatacyjnych Seagate, wynikinie byłyby tak fatalne? [img=blog-fail-drives-manufacture][join][img=blog-survival-drives-by-month]Można to i tak tłumaczyć, problem w tym, że i założeniaeksploatacyjne Seagate dla przeznaczonych na desktopy dysków twardychwcale nie muszą mieć cokolwiek wspólnego z realnymi scenariuszamieksploatacji tychże desktopów. Wiele osób pozostawia swoje komputerywłączone 24/7, coraz częściej ludzie kupują do domów urządzenia NAS,w których konsumenckie dyski twarde pracują raczej z obciążeniamitypowymi dla serwerów. Oficjalne MTBF nie będzie więc miało żadnegoznaczenia dla tych grup konsumentów, nijak się nie przełoży nafaktyczną żywotność napędu.Szczególnie ciekawą sprawą, którą ujawniły testy Backblaze, sąróżnice w krzywych śmiertelności napędów od poszczególnychproducentów. Ani dla Hitachi, ani dla Seagate nie przypominają oneklasycznej krzywej wannowej, jedynie Western Digital trochę jąprzypomina, z relatywnie wysokim poziomem awaryjności na samympoczątku.Co można więc radzić konsumentom? Sam dostawca usług backupowychstwierdził, że nie zamierza rezygnować z Seagate, gdyż ich stosunekceny do niezawodności czyni z nich opłacalny wybór, gdy korzysta sięz macierzy RAID. Z drugiej strony strony też nie za bardzo jest jużgdzie biec po dyski od Hitachi – pion pamięci masowych tejfirmy kupił w zeszłym roku Western Digital, i trudno powiedzieć, jakito będzie miało wpływ na ich niezawodność. Póki co, rozsądnym wyboremprzy takich danych byłoby sięgnięcie po WD – i jeśli zbudowanieRAID 1 nie wchodzi w grę, to pamiętanie o kopiach zapasowych dlaważnych danych.

LG, koreański koncern produkujący między innymi urządzenia z Androidem, zapowiedział, iż jeden z najciekawszych smartfonów ubiegłego roku, LG G Flex, trafi do sprzedaży w państwach europejskich. Innowacyjna słuchawka ma być dostępna w 20 krajach Starego Kontynentu już w lutym.

Czy ktokolwiek z nas ma pewność, co takiego naprawdę siedzi w jego laptopie, jakie zawiera komponenty? W dobie globalnej paranoi na punkcie bezpieczeństwa Sean „xobs” Cross i Andrew „Bunnie” Huang stworzyli Projekt Novena, który zakłada zbudowanie całkowicie otwartoźródłowego laptopa.

Duży może więcej – to określenie w pewien sposób jest prawdziwe w wypadku smartfonów. Większy wyświetlacz to przede wszystkim większy komfort podczas przeglądania internetu czy oglądania filmów. Stanowi jednak zarazem coś, co ma największy apetyt na energię i co jest najbardziej narażone na uszkodzenie. Proporcjonalnie do rozmiaru wyświetlacza spada także komfort trzymania takiego urządzenia przy sobie i jego mobilność. Czy GoClever Insignia 5X jest może modelem, który potrafi znaleźć tutaj złoty środek i zaoferować zarówno wygodę, duży ekran jak i naprawdę ponadprzeciętny czas pracy? Na pewno nie możemy narzekać na ten ostatni element, bo w zestawie znajdziemy aż dwie baterie: standardową 2000 i powiększoną 4000 mAh. Kolejną ciekawostką jest dołączone dongle pozwalające na przesyłanie do telewizora ze złączeniem HDMI obrazu z telefonu bez konieczności używania przewodów. Jak jednak spisuje się sam smartfon?

Niektórzy już zdążyli ucieszyć się, że oto firma HP wprowadziła na rynek długo wyczekiwane smartfony, raczej nie takiego wielkiego powrotu się spodziewaliśmy. Po klapie, jaką zaliczyły modele wyprodukowane po przejęciu firmy Palm (na przykład obecny tylko kilka dni na rynku Pré 3) wiele osób obgryzało paznokcie czekając na ewentualny debiut urządzeń mobilnych tego producenta. I oto są, ale jak twierdzi HP, nie są to smartfony, a do tego prawdopodobnie w Europie ich nie zobaczymy.

Bolączki Lumii 1020 sprawiają, że jest ona wdzięcznym okazem do testowania różnego rodzaju akcesoriów. Oprócz standardowego zestawu słuchawkowego, który znajduje się w komplecie ze smartfonem, otrzymaliśmy trzy inne dodatki: nakładkę umożliwiającą bezprzewodowe ładowanie, niezbędną do tego ładowarkę i uchwyt Camera Grip, dzięki któremu smartfon upodabnia się z wyglądu do aparatów cyfrowych. Każdy z nich spełnia swoje zadanie, ale zarazem trudno je z czystym sumieniem polecić.

„Większe” wcale nie znaczy „lepsze”, ale mimo tego urządzenia mobilne rosną i rosną, zupełnie bez szacunku dla naszych kieszeni bądź torebek. Analiza przeprowadzona przez firmę DisplaySearch, która to bada zamówienia składane u różnych producentów ekranów, wskazuje na to, że zarówno iPhone, jak i iPad, mogą niebawem urosnąć. I to całkiem sporo.

Firma Samsung poinformowała już o cenach i dostępności tabletów z linii Pro, które prezentowała podczas targów CES. Do Polski dotrą one w przyszłym miesiącu i… nie ma co ukrywać — trzeba będzie głęboko sięgnąć do kieszeni, aby któryś z nich zdobyć, zwłaszcza w wersji z LTE.

Trudno wyobrazić sobie urządzenie bardziej nieprzyjazneprywatności użytkowników niż nowoczesne smartfony. Nie dość żeoperator komórkowy łatwo może namierzyć telefon, sam standard GSM niezapewnia praktycznie żadnej ochrony poufności komunikacji, a czipyradiowe podatne są na liczne ataki, pozwalające na zdalne przejęcienad nimi kontroli, to jeszcze cała warstwa aplikacji typowych dlasmartfonów daje nowe możliwości zainteresowanym inwigilacją, nieprzynosząc w zamian nic, co by pozwoliło na bezpieczną, anonimowąkomunikację. Ta sytuacja ma się zmienić za sprawą nowego smartfonu,będącego efektem współpracy hiszpańskiego producenta telefonówGeeksphone (znanego m.in. z pierwszych telefonów z Firefox OS-em) ifirmy Silent Circle, tworzącej oprogramowanie do bezpiecznejkomunikacji na Androida i iOS-a.Blackphone, bo taką nazwę otrzymał przygotowywany telefon, ma byćpierwszym na świecie smartfonem oddającym kontrolę nadprywatnością bezpośrednio w ręce jego użytkowników. Zatą szumną zapowiedzią stoją jednak ludzie, którzy o prywatności,bezpieczeństwie i telefonii komórkowej sporo wiedzą – to m.in.Phil Zimmerman (twórca systemu szyfrowania PGP), Mike Hershaw (autorsieciowego sniffera Kismet), Javier Agüera (współzałożycielGeeksphone) i David Purón (były przewodniczący Open Mobile Alliance).[img=blackphone]Za wiele jednak o samym Blackphone na razie nie wiadomo, poza tym,że będzie bazował na PrivatOS-ie – odmianie Androida,przepisanej z myślą o ochronie prywatności, i pozwoli swoimwłaścicielom na prowadzanie bezpiecznych rozmów telefonicznych iwideoczatów, przesyłanie poufnych SMS-ów, bezpieczną wymianę iprzechowywanie plików, a także ochronę anonimowości za pomocą VPN-ów.Telefon ma być sprzedawany bez jakichkolwiek blokad i działać wsieci każdego operatora. Więcej dowiemy się dopiero podczas MobileWorld Congres w Barcelonie, 24 lutego, gdyż w poniższym wideo,przedstawiającym koncepcję Blackphone'a, też o konkretach raczej sięnie mówi.Miejmy nadzieję, że twórcy Blackphone'a rozumieją jednak, że niewystarczy uszczelnić Androida i preinstalować na nim kilkaszyfrowanych komunikatorów, by stworzyć bezpieczne urządzenie. Przedewszystkim Blackphone musiałby być pozbawiony numeru IMEI(International Mobile station Equipment Identity), służącego doidentyfikowania urządzeń w sieciach komórkowych i pozwalającego naśledzenie właścicieli telefonów czy też blokowanie ich dostępu dosieci. Takie pozbawione IMEI (lub też posiadające jeden taki samIMEI) telefony wytwarzane są najczęściej przez niewielkichproducentów z Chin, wbrew międzynarodowym regulacjom. Ich liczba niejest jednak mała – jeszcze w 2010 roku walczący z tymzjawiskiem urzędnicy indyjscy oceniali, że w kraju tym na 650 mlnabonentów, przynajmniej 17 mln korzysta ze słuchawek niemożliwych dozidentyfikowania.

„Chwile uchwycone tak, jak nigdy dotąd”. „Zbliżenie. Wymyślone na nowo”. „Nadzwyczajne zdjęcia i filmy”. Marketingowcy Nokii nie pozostawili żadnych złudzeń – Lumia 1020 powinna być synonimem aparatu cyfrowego. Po kilku miesiącach, jakie minęły od premiery, jej cena wreszcie spadła do poziomu, który pozwala jej nawiązać realną walkę z duetem telefonu i cyfrówki. Ale czym Lumia powinna być: smartfonem z przerośniętym aparatem czy może aparatem z funkcją dzwonienia?

Motorola to marka, która wielu klientom kojarzy się naprawdę dobrze, a dzięki modelom takim jak Defy lub XT890 także w wypadku smartfonów pokazała, że stać ją na wytrzymałość czy niebagatelne wzornictwo. Niestety, firma „zwinęła się” z rynku europejskiego zostawiając na starym kontynencie tylko oddziały w niektórych nielicznych krajach. Polski wśród nich nie uświadczymy, więc nic dziwnego, że trudno teraz o Motorolę, która wywoływałaby większe emocje u osób spoza kręgu kupujących takie telefony np. za granicą lub w serwisach aukcyjnych. Nie sposób jednak nie przyjrzeć się dosyć ciekawym wydarzeniom, które dotyczą dwóch modeli stworzonych przez firmę podlegającą od 2011 gigantowi jakim jest Google.

Historia Nokii Normandy jest coraz bardziej dziwna i zagadkowa. Finowie, jak i oczywiście Microsoft, do tej pory nie potwierdzili, ani nie zaprzeczyli istnienia tego urządzenia. Nie przeszkadza to jednak w tym, aby do sieci przeciekały nowe informacje na ten temat. Wiele mówi się o tym, że premiera Nokii Normandy nie została wcale odłożona, a co więcej prezentacji smartfonu Finów na Androidzie może być już blisko.[img=a2]Ostatnio zostaliśmy zarzuceni kilkoma nowymi zdjęciami i grafikami Nokii Normandy. Evleaks opublikował ekran startowy, który na myśl przywodzi interfejs metro znany chociażby z Windows Phone. Znajdziemy tutaj kafelki, proste ikony i pionowe przewijanie. Nadal jest to jednak tylko nakładka na mocno zmodyfikowana wersję Androida, bez dostępu do Google Play.

Podczas tegorocznych targów CES w Las Vegas,AMD pokazałonajważniejszy ze swoich produktów od czasów pierwszych Opteronów.To procesor Kaveri, który łącząc w innowacyjnej heterogenicznejarchitekturze rdzenie CPU i GPU, przynosi pod strzechy zaskakującodobrą wydajność, a programistom daje możliwość łatwegozapewnienia swoim aplikacjom sprzętowej akceleracji dla równoległychobciążeń roboczych. Dziś nowe APU oficjalnie trafia na rynek, aproducent ujawnia nowe informacje o tym ciekawym układzie.Z fabów Global Foundries wychodzą całkiemspektakularne czipy: 2,41 mld tranzystorów upchanych na powierzchni245 mm2,w układzie wykonanym w technologii 28 nm SHP (super highperformance). Ten proces technologiczny miał zapewnić przedewszystkim większą gęstość upakowania tranzystorów, nawetkosztem mniejszej częstotliwości – i faktycznie: w porównaniu dowykonanych w technologii 32 nm APU poprzedniej generacji (Richland),w Kaveri praktycznie na tej samej powierzchni udało się zmieścićo 1,1 mld tranzystorów więcej, w czipie pasującym do gniazdkaFM2+.[img=kavericomputecores]Niemal połowa tej powierzchni przeznaczonajest na rdzenie graficzne GCN (Graphics Core Next). W Kaveri są onew tej samej wersji co w najnowszych kartach z serii Radeon R9. Wersjata, w porównaniu do poprzednich GCN-ów, zapewnia obsługępłaskiego systemu adresowania pamięci, ułatwiającego wymianędanych między rdzeniami CPU i GPU. Wprowadzono też zmiany wbuforowaniu, mające zwiększyć wydajność shaderów – rzeczszczególnie istotna przy ograniczeniach, jakie stawia tego typuzintegrowana konstrukcja. O ile bowiem w Radeonie R9 290X znajdziemy44 jednostki obliczeniowe, tu jest ich tylko osiem. Osiem rdzeni tojednak 512 procesorów strumieniowych – w Trinity mieliśmy ich384, i były one dwukrotnie wolniejsze. Oczywiście nie zabrakłowsparcia dla technologii znanych z nowej generacji Radeonów, wszczególności True Audio i Mantle.[img=gcn][join][img=steamroller-module-block]Z GCN-ami mieliśmy już jednak do czynienia,znacznie większą nowością są rdzenie procesora głównegoSteamroller, które debiutują właśnie w Kaveri. W APU mamy dwatakie moduły, każdy z nich zawiera po dwa sparowane rdzeniestałoprzecinkowe i jedną współdzieloną jednostkęzmiennoprzecinkową. Pozbyto się z tej konstrukcji wielu wąskichgardeł, które trapiły rdzenie Bulldozer – każdy rdzeństałoprzecinkowy ma własny dekoder, a bufor instrukcji zostałpowiększony o 50%. W efekcie Steamrollery powinny pracować przezwiększość czasu „pełną parą”, szybciej zwracając wynikiswojej pracy. W efekcie, mimo niższego taktowania, możemyspodziewać się wydajności w niektórych obciążeniach roboczychnawet o 20% wyższej, niż w poprzednich rdzeniach Piledriver.Same rdzenie nie byłyby tu jednak jakąświelką rewolucją, gdyby nie architektura, w której zostałyosadzone. Pisaliśmy już na łamach naszego portalu o architekturzeHSA, technologiach hUMA i hQ, które zapewniają ujednolicony dostępGPU i CPU do pamięci i kolejek rozkazów. Odzwierciedla się to wterminologii AMD: firma mówi o 12 Jednostkach Obliczeniowych(Compute Unit) w APU Kaveri, definiując je jako blokisprzętowe zgodne z HSA, które są programowalne, zdolne douruchomienia przynajmniej jednego procesu we własnym obszarzepamięci, niezależnie od innych rdzeni.[img=kaveribenchmark1][join][img=kaveribenchmark2]A co z dostępnością?Modele A10-7850K i AMD A10-7700K są już w sprzedaży (także jakokompletnesystemy PC we Francji, Niemczech i Hiszpanii), zaś A8-7600pojawić się na rynku do końca pierwszego kwartału. AMDA10-7850K, flagowa wersja nowego APU, kosztować ma 173 dolary iprzynosi cztery rdzenie Steamroller (taktowane 3,7 GHz z trybem turbo4 GHz, oraz 4 MB cache L2), oraz osiem rdzeni GCN (taktowanych 654MHz z turbo 720 MHz). TDP układu do 95 W – i co będzie dla wielumiłą wiadomością, czip jest w pełni otwarty na podkręcanie.Tańsza (152 USD) wersja Kaveri, AMD A10-7700K, to cztery rdzenieSteamroller z zegarem 3,5 GHz (turbo 3,8 GHz) i takim samym cache isześć rdzeni GCN (384 procesory strumieniowe), taktowane do 720MHz. Ten układ też otwarty jest na podkręcanie, a jego TDP wynosi95 W.Niedostępny jeszczew sprzedaży A8-7600, którego cena wynosić ma 119 USD, to równieżcztery rdzenie CPU (taktowane 3,1 GHz) i sześć rdzeni GPU(taktowane do 720 MHz), z TDP 65 W. Pozostałe w serii są układyA6-7400K i A4-7300, z dwoma rdzeniami CPU i odpowiednio czterema itrzema rdzeniami GPU. Ich cen jeszcze nie podano, wiadomo jednak, żeTDP pozostać ma na poziomie 65 W.AMD informuje też,że niebawem na rynku pojawią się certyfikowane moduły pamięcidla APU serii A10 (R9 2400 Gamer Series), które dzięki technologiiMemory Profile, zapewniającej szybkość do 2400 MHz, mają zapewnićmaksymalną wydajność nowej jednostki.O tym, jak nowe APUsprawdzają się zarówno w praktyce, jak i na tle osiągówkonkurencji, przekonamy się już niebawem – czekamy na wysłanynam przez AMD komputer z Kaveri. Test i benchmarki pojawią sięjeszcze w tym tygodniu w naszym dziale Lab.

Temat aktualizacji oprogramowania w wypadku Androida jest dosyć drażliwy i często poruszany przez osoby krytykujące tę platformę. Nie ma w tym nic dziwnego, bo najczęściej można zgodzić się z zarzutami kierowanymi w stronę producentów o to, że wypuszczają tony nowych urządzeń, a nie myślą w żadnym wypadku o ich aktualizacji. Sam Android tymczasem idzie do przodu i co jakiś czas Google oferuje nam jego nową wersję. Ostatnia większa zmiana miała miejsca w październiku przy okazji debiutu wersji 4.4 KitKat. Teraz najnowszym oprogramowaniem mogą cieszyć się posiadacze Samsunga Galaxy Note 3, bo producent właśnie udostępnił dla niego aktualizację rozpoczynając tę procedurę od użytkowników z Polski.