gaming (strona 204 z 237)

Square Enix wystartowało z betą serwisu Core Online, który umożliwia uruchomienie znanych, wysokiej jakości gier wydawcy bezpośrednio w przeglądarce internetowej — i do tego za darmo. Już można powrócić wspomnieniami do Hitman: Blood Money lub Mini Ninjas, a wkrótce pojawi się również Lara Croft: Guardian of Light czy Tomb Raider: Underworld. Biblioteka dostępnych tytułów ma stale się powiększać. Projekt utrzymywany jest dzięki reklamom.

Vigil Games dostało od THQ naprawdę wielki kredyt zaufania. Wydawca uwierzył, że kontynuacja po prostu dobrej gry może już być czymś iście niesamowitym, więc nie szczędził funduszy na Darskiders II, z całej serii czyniąc nawet jedną z flagowych marek, na których postanowiono się skupić po popadnięciu w tarapaty finansowe. Niestety w obecnej formie nie widzę dla mrocznej sagi przyszłości. Owszem, część druga została pozornie ulepszona i rozbudowana względem oryginału, ale zagalopowano się tak w zapożyczeniach ze znanych gier, jak również z samym ogromem przygody, że w rezultacie zamiast bawić, produkt najzwyczajniej w świecie nuży. Strasznie frajdę psują ponadto liczne błędy, nawet praktycznie uniemożliwiające postęp.

True Crime było sagą, która starała się rywalizować z niezwykle popularnym już, trójwymiarowym Grand Theft Auto, ale zawsze czegoś ważnego grom tej marki brakowało. Dlaczego o tym wspominam? Sleeping Dogs narodziło się jako produkcja w ramach serii, ale Activision nie dostrzegło w niej potencjału, stąd projekt po prostu porzucono. Pewnie szefostwo firmy pluje sobie teraz w brodę, bo dzięki temu, że dziełem United Front Games zaopiekowało się potem Square Enix, otrzymaliśmy jedną z najlepszych gier akcji na rynku. Tytuł czerpie garściami z najwybitniejszych pozycji innych producentów, lecz taktownie, dorzucając do puli kilka własnych drobnych rozwiązań i mechanizmów.

Problem piractwa komputerowego jest ogromny i Ubisoft to jeden z producentów gier, którzy wyraźnie robią, co mogą, aby utrzymać się w czasach „dostępności” wszystkiego w sieci. Szef firmy Yves Guillemot ujawnił, jak od strony liczbowej wielki jest dla niego problem, a także dlaczego część dochodu upatruje się w produkcjach Free-2-Play.

Nie wiem czy plakietka twórców ciekawych gier logiczno-platformowych nie zaszkodziła ekipie 5th Cell, jeśli o ich sieciową strzelankę TPP Hybrid chodzi. Powiedzmy sobie szczerze, że nie każdy wierzył, iż ojcowie kreskówkowego Scribblenauts mogą mieć najmniejsze nawet szanse z taką serią Gears of War w trójwymiarowej sieciowej wojnie, co w oczywisty sposób przełożyło się na frekwencję online – trudno jest w tej chwili mierzyć się z kimkolwiek przez Internet, bowiem osób, które zdecydowały się na zakup gry mamy mało. Szkoda, bo pozycja wypuszczona w ramach Xbox Live Arcade posiada duszę.

Niezależni twórcy gier dostali na Xbox Live swój kącik indie, w którym mogą wypuszczać przygotowywane przez siebie produkcje. Dust: An Elysian Tail rozpoczęło żywot właśnie jako taki projekt, raczej nie mający szans dotrzeć do szerszego grona odbiorców, ale Microsoft wypatrzył go podczas jednego z konkursów na pozycję arcade. Dzięki temu tegoroczne lato upłynie fanom klasyków z serii Castlevania i Metroid pod znakiem znajomego błądzenia po lokacjach oraz poszukiwania różnorakich sekretów. Trudno uwierzyć, że w sumie jedna osoba była w stanie dociągnąć prace nad takim dziełem do końca.

Ubisoft rozbudowuje platformę Uplay, skierowaną do komputerowców, o nowe opcje, w tym sklep internetowy. Dzięki wprowadzonym możliwościom, nie tylko bezpośrednio z poziomu nowego klienta usługi zakupimy gry wydawcy od razu z sieci, ale między innymi także będziemy zarządzać posiadaną biblioteką tytułów z jednego miejsca, zbierać punkty z wyzwań czy kontaktować się z przyjaciółmi. Z okazji „wypłynięcia” Uplay na szerokie wody ruszyła atrakcyjna promocja na kilka produktów. Wiele mocno przeceniono, część dostępna jest za grosze.

Odkąd jako tako upowszechniło się kontrolowanie gier ruchami, sporą popularnością zaczęły cieszyć się wszelkiego rodzaju projekty fitness, zmuszające do wysiłku fizycznego przed konsolą. Firma Adidas, pragnąc dopełnić swoją ofertę produktów spod znaku miCoach, kilka miesięcy temu zapowiedziała coś dla tych, którzy bardziej profesjonalnie chcieli podejść do sprawy. Pieniądze były, wsparcie ze strony znanych gwiazd sportu również, ale pojawił się problem z dociągnięciem przedsięwzięcia do końca z uwagi na podupadanie THQ. Ostatecznie cały przygotowany materiał wydawcy odebrano i przekazano 505 Games. W połowie lipca gra ukazała się wreszcie na rynku.

Wiele wskazywało na to, że przygotowywany z myślą o cyfrowym rynku Xbox Live Arcade projekt Deadlight to będzie kolejna growa perełka. Przeniesienie założeń pierwszego Prince of Persia w alternatywne klimaty świata po wielkiej katastrofie, do tego wszędzie zombiaki (zawsze niezwykle popularny temat), a przede wszystkim stojąca za tytułem ekipa Tequila Works, niby młoda, niemniej złożona z weteranów branży – i człowiek nastawiał się pozytywnie. Ostatecznie jednak czekało mnie rozczarowanie. Dostaliśmy mało odkrywczą, zbyt krótką przygodę. W dodatku twórcy chcą od nas za nią całkiem sporo kasy.

Xboksowi 360 z Kinectem wciąż brakuje takich produkcji jak Wreckateer. Tytułów może powielających popularne pomysły, bo nie ukrywajmy, że mamy do czynienia poniekąd z klonem Angry Birds (choć bliżej mu umilaczom czasu z serii Crush the Castle zrobionych w technologii flash), ale zapewniającym nieskomplikowaną, szybką salonową rozrywkę. Deweloperzy nie przegięli z ilością ruchów potrzebnych do obsługi gry, nie starając się pokazać, jak to oni nie zaprzęgli sensora w rewolucyjny sposób do pracy. Mamy zestaw podstawowych akcji, łatwych do ogarnięcia oraz wykonania, zaś konsola nie musi się zastanawiać nad tym, czego chcieliśmy wymachami dokonać.

Overhaul Games podało wreszcie datę premiery pierwszej z odświeżanych dwóch części niezapomnianej klasyki RPG — Baldur's Gate Enhanced Edition. Tytuł 18 września trafi na PC i kosztować ma w cyfrowej wersji niecałe 20 dolarów. Tyle też zapłacimy za mającą ukazać się w tym samym miesiącu edycję na komputery Mac. Połowę taniej wyjdzie nam, jeśli zdecydujemy się na odsłonę projektu na iPada (też wrzesień) lub tablety oparte na Androidzie (data debiutu na razie pozostaje nieznana).

Fani przygodówek na pewno kojarzą Blondynkę w opałach od Wizarbox. Jeżeli podobały się Wam poprzednie dzieła studia, to niczym tropikalna ryba w karaibskich wodach poczujecie się uruchamiając grę Kapitan Morgane i legenda Złotego Żółwia, bowiem ponownie pokierujemy poczynaniami sympatycznej bohaterki, tyle że w XVII wieku. Ciekawostką jest, iż produkcja pojawiła się w naszym kraju wyłącznie w cyfrowej formie na platformie muve.pl rodzimego dystrybutora Cenegi. Demonstrować ma między innymi prostotę obsługi systemu i faktycznie nie napotyka się żadnych problemów przy pobieraniu lub instalacji. Tylko czy warto wydać 50 złotych na tytuł bez pudełka?

Założę się, że gdyby spytać grupkę przypadkowych graczy, czy wiedzą, co to jest Inversion, spora liczba z nich w ogóle nie skojarzyłaby produkcji wydawanej przez Namco Bandai. Powstające kilka dobrych lat dzieło Saber Interactive nie było praktycznie promowane, a po ujawnieniu garści informacji o projekcie te kilkanaście miesięcy temu słuch o nim niemal zaginął. Komuś wyraźnie zabrakło wiary w tytuł, a szkoda. Okazuje się, iż mamy do czynienia z niezłej jakości strzelanką, z kilkoma ciekawymi patentami związanymi z grawitacją, fantastycznymi miejscami poziomami plus całkiem wciągającą, chociaż mocno (niemniej chyba specjalnie) niedopowiedzianą fabułą.

Jeżeli kojarzycie nazwę Spelunky to nic dziwnego – sympatyczna gra, która niedawno trafiła na Xbox Live Arcade, zadebiutowała na komputerach w 2008 roku. Był to swoisty hołd złożony starusieńkim tytułom pokroju Panama Joe czy po części Rick Dangerous, specjalnie rozpikselowana platformówka, dająca wiele frajdy. W dodatku udostępniona za darmo, więc zwyczajnie nie wypadało się projektem nie zainteresować. Wiele nagród zdobytych na festiwalach niezależnych twórców zmotywowała ojców dzieła do przeniesienia go na Xboksa 360. Dostaliśmy oto już płatny, ale piękniejszy i wzbogacony produkt.

Mówi się, że przygodówki w klasycznej, czyli „klikanej” formie, tak naprawdę wyginęły, a na rynku pozostały niedobitki, relikty minionej epoki. W przypadku gry Alternativa, która niedawno pojawiła się na polskim rynku, trudno nie zgodzić się z taką myślą. W naszym kraju produkt trafił do sklepów z olbrzymim opóźnieniem, bowiem swą światową premierę miał pod koniec 2010 roku. Nic to teoretycznie, gdyż pewne dzieła jak wiadomo są wieczne i nawet po latach smakują wyśmienicie. Niestety propozycja Centauri Productions już w swoich czasach musiała być odbierana jako nieźle przestarzała. Teraz jest tylko gorzej.

Premierze kinowego Niesamowitego Spider-Mana, stanowiącego restart serii, zwyczajnie musiała towarzyszyć gra o przygodach rozciągającego się akrobatycznie do granic możliwości Człowieka Pająka. Beenox od jakiegoś czasu jest studiem podległym Activision, które na wyłączność ma prawa do przygotowywania dzieł z sympatycznym miotaczem sieci w roli głównej i, przy raczej słabych produkcjach konsolowych tego typu z okazji debiutu poprzednich filmów, wyzwanie zbytnie przed nimi nie stanęło. Niby obronną ręką wybrnęli z dosyć trudnego zadania, udanie ukazując zmagania zamaskowanego Petera Parkera ze zmutowanymi przeciwnościami losu, ale fani mają jednocześnie wciąż w pamięci niezłego Spider-Mana 2 od Treyarch…

Zapowiedziane pod koniec 2009 roku Spec Ops: The Line wreszcie pojawiło się na rynku. Wielokrotne przekładanie daty premiery produktu wywołało u mnie obawę, że Yager ostatecznie pokaże światu zwyczajnie słabą grę, chociaż z drugiej strony podświadomie liczyłem też na cichy hit, niesamowite zaskoczenie. Cóż, nie można projektowi odmówić tego, że to naprawdę porządnie wykonana strzelanka, lecz takich niestety jest obecnie cała masa na rynku. To, czym tytuł faktycznie miał wielce zaskoczyć, wybić się w porównaniu do konkurencji, stanowi jedynie ciekawostki. Zabrakło wyraźnie odwagi, by zamiast tylko „zachowawczo” na akcję, bardziej przynajmniej postawić na lepiej przedstawiony, zmuszający do głębszych przemyśleń wątek fabularny.

Zawsze miło będę wspominał grę LEGO Batman, która jako jedna z nielicznych o dziwo wciągnęła mnie (faceta z wieloma wiosnami na karku) na tyle, że wycisnąłem z niej wszystkie soki, a potem też od czasu do czasu z radością wracałem do klockowego szaleństwa w cyfrowej formie. Kontynuacja o podtytule DC Super Heroes zwiastowała jeszcze lepszą zabawę, bowiem obok Mrocznego Rycerza i Robina do walki z najbardziej rozpoznawalnymi świrami z komiksów amerykańskiego wydawnictwa stanąć miała cała potężna Liga Sprawiedliwości. Garść nowości i kilka radykalnych zmian powinny były dać kolejną niezapomnianą pozycję rozrywkową. Niestety nie wszystko zagrało.

Jedni w dzieciństwie chcieli zostać policjantami, inni strażakami, zaś ja w pewnym wieku marzyłem o własnym czołgu. Miałem na tyle fajnie, że z uwagi na rodzinę blisko związaną z armią, zasiąść za sterami prawdziwej maszyny nie było żadnego problemu. Pamiętam straszny hałas panujący w środku oraz obowiązkowy hełmofon na głowie (gdzieś jeszcze leży w szafie), no i oczywiście wielką frajdę z samego faktu „uczestniczenia” w działaniach wojskowych. Czy kogoś dziwi więc, że wyczekiwałem Steel Battalion: Heavy Armor? Liczyłem na naprawdę niezłą „wczujkę” z uwagi na wykorzystanie sensora Kinect do zabawy. Najlepszą ruchową grę akcji dotąd. Zawiodłem się.

Nie oszukujmy się – wielu graczy interesowało się, co też wyjdzie z nowego projektu Grasshopper Manufacture o wbrew pozorom wiele mówiącym tytule Lollipop Chainsaw, bo tam piękna blondynka o idealnych kształtach miała stawić czoła apokalipsie zombie uzbrojona tylko w upstrzoną serduszkami piłę łańcuchową i ochraniana przez sportowy kostium pomponiary o przykrótkiej spódniczce. Spełnienie marzeń wielu facetów, szczególnie jeśli ktoś ślinił się do Sary Michelle Gellar ubijającej wampiry oraz inne szkaradzieństwa w serialu Buffy: Postrach wampirów. Dostaliśmy oto fajne, ciut prześmiewcze dzieło, przywodzące na myśl wiele pamiętnych produkcji z czasów świetności PlayStation 2. Tylko czy to tak teraz faktycznie do końca dobrze?

Codemasters w swoich grach wyścigowych na przestrzeni ostatnich lat starało się nieco zakombinować, oferując nie tylko potyczki na trasie czysto na czas, ale i inne „pozaplanowe” atrakcje. DiRT Showdown to próba zebrania tego wszystkiego w osobną, satysfakcjonującą produkcję. Skoku w bok bez większych konsekwencji dla głównej marki. Rywalizacja na torze nabrała bardziej bezpośredniego znaczenia, bowiem większość imprez tutaj polega zwyczajnie na rozwaleniu przeciwnika. Aczkolwiek pojawiają się też tory pod różnorakie sztuczki czy wybicia w powietrze, jak również tradycyjna walka o pierwsze miejsce na mecie. Podszyta jednak stłuczkami i urywaniem blachy…

Z niedowierzaniem przyjąłem wiadomość, że powstaje kontynuacja słabego Kinect Joy Ride, a w dodatku jeszcze nie obsługująca oto sensora. Zamiast wziąć sobie do serca uwagi graczy i sprezentować nam mocno poprawioną, ruchową część drugą, twórcy postanowili serię niejako zrestartować, licząc zapewne, że z braku na Xboksie 360 wyścigów w klimatach Mario Kart konsolowcy raźno pomaszerują do sklepów po zdrapki z Microsoft Points. Młodsi może się grą zainteresują, gdyż powinna zapewnić im ona kilka godzin jako takiej rozgrywki, ale starsi raczej nie mają czego w Turbo szukać.

Firma Capcom strasznie mnie zaskoczyła z Dragon’s Dogma. Projekt, który nie wzbudzał mojego zainteresowania, oto przykuł mnie niespodziewanie do konsoli na wiele godzin i jeszcze nie chce wypuścić z fantastycznego świata Gransys. Coś, co zapowiadało się na niezbyt ambitny klon Dark Souls, z garścią rozwiązań zaczerpniętych z The Elder Scrolls V: Skyrim czy niezapomnianego Shadow of the Colossus, okazało się małą perełką w codziennym zalewie średniej jakości tytułów. Oczywiście produkt nie jest pozbawiony błędów, nawet całkiem dużych, niemniej wady nadrabia ogromną grywalnością.

Square Enix w ciekawy sposób zdecydowało się skłonić graczy do złożenia przedpremierowych zamówień na Hitmana: Rozgrzeszenie. Zamiast pójść przetartą ścieżką dorzucania do tytułu jakichś bonusów w formie DLC (które i tak w większości byłyby od razu na płycie), wyczekiwanie na listopadową premierę produktu postanowiono umilić za sprawą Sniper Challenge, jednej misji Agenta 47, przedstawionej w formie niezależnego projektu. Zgłębiając tajniki „zabójczego” fachu oczywiście odblokujemy kilka rzeczy w głównej grze, niemniej zrobimy to dla odmiany w sposób jak najbardziej aktywny.

Wielu nie zapomni 15 maja 2012 roku. Dawno nie widziano takich tłumów komputerowców szturmujących sklepy po swoje pudełko z grą. Nic dziwnego. Sprawcą zamieszania była produkcja, której wiele osób wypatrywało w końcu od ponad dziesięciu lat - Diablo III. „Dwójka” do najbardziej innowacyjnych tytułów może nie należała, nie powalała także pod względem technicznym, a jeszcze zarzucano jej niezbyt skomplikowaną fabułę, ale nie przeszkodziło jej to w zdobyciu rzeszy zagorzałych fanów, czerpiących radość z kontynuacji do dzisiaj. Pierwsze informacje o kolejnej odsłonie pojawiły się w 2008 roku i po pięciu latach w końcu cieszymy się dziełem mającym szansę zająć nas przynajmniej na następną dekadę. Chcecie tego czy nie, nastał czas Rogatego.