internet (strona 326 z 332)

Wideoklipów i kanałów, czy to wytwórni muzycznych, czy indywidualnych wykonawców, na YouTube nie brakuje, nagrody muzyczne 3 listopada też będzie mógł „odhaczyć”. Co jeszcze musi zrobić tytan multimediów?

Koniec Zimnej Wojny przyniósł nie tylko regres w dziedziniekosmonautyki, ale też sprawił, że w stosunkach międzynarodowychzagościło mnóstwo pustych gestów, a przywódcy mocarstw zaczęlizachowywać się tak, jakby Ludwig von Rochau nigdy nie ukuł słowaRealpolitik. I tak otowkrótce po tym, jak usłyszeliśmy o protestach Francuzów przeciwkopodsłuchiwaniu ich sieci telekomunikacyjnych przez amerykańskie NSA,niemiecki Spiegel donosi, że podobne niezadowolenie wywołało wBerlinie odkrycie, że NSA podsłuchiwało także Niemców... wszczególności niemiecką kanclerz, panią Angelę Merkel.Szczegółów zbyt wiele wczorajszySpiegel nie przedstawia – wiemy jedynie, że pani Merkelzadzwonić miała do prezydenta Baracka Obamy, aby omówić z nimpodejrzenia, że od lat była na celowniku amerykańskich agencjiwywiadowczych, które zainteresowały się nawet jej prywatnymtelefonem.[img=merkel]Niemiecka kanclerz dała dozrozumienia, że jeśli te podejrzenia okażą się prawdziwe, to onapotępia takie metody,uznając je za totalnie niedopuszczalne.Jak stwierdził rzecznik kanclerskiego urzędu Steffen Seibert, byłobyto ogromne nadużycie zaufania,takie praktyki muszą zostać natychmiast powstrzymane.Spiegel wyjaśnia, że informacjena ten temat są efektem redakcyjnego śledztwa. Zaangażowany w nie byłnajprawdopodobniej Jacob Appelbaum, jeden z deweloperów projektu Tor,który obecnie mieszka w Berlinie – i jest wymieniony jakogłówny autor artykułu w Spieglu. Zdobyte dowody przekazane miały byćdo Bundesnachrichtendienst (BND), niemieckiego odpowiednika CIA.Specjaliści tej służby wywiadowczej uznali je za wystarczającowiarygodne, by o wszystkim poinformować Angelę Merkel.Steffen Seibert podkreśliłtymczasem, że jako bliski sojusznik Stanów Zjednoczonych,Niemcy oczekują jasnych porozumień w kwestii aktywności służb[wywiadowczych – przyp.red.] i ich współpracy.Odpowiedź ze Stanów Zjednoczonych przyszła szybko: rzeczniczkaamerykańskiej Rady Bezpieczeństwa Narodowego stwierdziła, żePrezydent zapewnił Panią Kanclerz, że Stany Zjednoczone niemonitorują i nie będą monitorowały komunikacji Pani Kanclerz Merkel.Oczywiście, podobnie jak wanalogicznych komunikatach skierowanych do innych sojuszników USA,takich jak Francja, Meksyk czy Brazylia, nic nie powiedziano na temattakiego monitorowania komunikacji w przeszłości. Niemieckie mediadość wstrzemięźliwie odnoszą się do tych zapewnień – ale cociekawe, praktycznie nikt nie wnosi żadnych uwag względem Bundesamtfür Verfassungsschutz (BfV), niemieckiego kontrwywiadu, któregoprzecież kluczowym zadaniem powinna być ochrona komunikacji czołowychpolityków niemieckich przed działalnością wywiadowczą krajówtrzecich. Nie jest to jednak jedyna wpadkaBfV w związku z ochroną Pani Kanclerz. Tak samo niemiecki kontrwywiadnie był w stanie sobie poradzić z dronem, który niedawno podczaspublicznego wystąpienia Angeli Merkel w Dreźnie rozbił się tuż przyniej. Tym razem była to tylko prowokacja Piratenpartei, mająca nacelu pokazać przywódczyni niemieckiego państwa, jak to jest byćobserwowanym przez bezzałogowe pojazdy latające. Co jednak, gdybytakiego drona użyli zamachowcy?[yt=https://www.youtube.com/watch?v=qKV6g47hgRs]

Wciąż nie wiadomo, kto mógłby kupić BlackBerry. Zainteresowanych nie brakuje, ale od tego jeszcze daleka droga do podjęcia decyzji. Informatorzy kanadyjskiego The Globe and Mail twierdzą, że firmą zainteresowany jest nie kto inny jak John Sculley — były CEO firmy Apple.

MTV Video Music Awards przyznawane są od 1984 roku, a ich uroczyste rozdanie jest jednym z ważniejszych wydarzeń w kalendarzu miłośnika muzyki popularnej. Wielokrotnie uhonorowani VMA w różnych kategoriach zostali między innymi Madonna, Peter Gabiel, Aerosmith, Michael Jackson, Janet Jackson, a-ha, Green Day, Nirvana, The White Stripes, Missy Elliott czy Lady Gaga, ale ważne jest również kto wręcza nagrodę, kto z kim przyszedł i oczywiście jak byli ubrani. Aspirujący do miana następcy telewizji YouTube, po przystosowaniu do własnych potrzeb kanałów telewizyjnych i udostępnieniu filmów pełnometrażowych, zabrał się także za nagradzanie muzyków. Efekt? Internauci mogą oddawać głosy na swoich faworytów w walce o YouTube Music Awards.

Jak podaje Kickstarter w najnowszych statystykach, po czterech latach od uruchomienia usługi udało się przekroczyć próg 50 tys. pomyślnie sfinansowanych projektów. Jest to zasługa ponad 5 mln fundatorów, którzy w blisko 11,6 mln datków wysupłali ze swoich kieszeni łącznie 838 mln dolarów. Nie wszystkim jednak udało się osiągnąć sukces — gdyby internauci z powodzeniem ufundowali każdy pomysł, suma ta byłaby o 94 mln dol. większa.

Lavabit, usługa pocztowa, z której ponoć korzystał Edward Snowden, została zamknięta w obawie przed nakazem udostępnienia kluczy umożliwiających odszyfrowanie korespondencji użytkowników amerykańskim służbom bezpieczeństwa. Honorowe samobójstwo CEO firmy Lavabit zostało przyjęte w Sieci z szacunkiem i wielu skłoniło do refleksji. Podczas gdy firma dostarczająca bezpieczne skrzynki pocztowe walczy w obronie prywatności użytkowników, dostawca usług VPN ze Stanów Zjednoczonych, CryptoSeal, zawiesił działalność na rynku konsumenckich VPN-ów w obawie, że również będzie zmuszony do naruszenia prywatności użytkowników.

We Francji rozpoczął się kolejny etap zbierania owoców upublicznienia tajnych informacji przez Edwarda Snowdena. Tamtejsza prasa opublikowała materiały mówiące o tym, że Stany Zjednoczone szpiegowały między innymi miliony rozmów telefonicznych we Francji.

Wikipedia nie rozwija się już tak szybko jak kiedyś (przynajmniejpod względem liczby zaakceptowanych edycji), ale na pewno pozostajejedną z najważniejszych witryn internetowych na świecie. Jako jedynaz tych najważniejszych jest całkowicie niezależna od korporacyjnychopiekunów czy reklamodawców – utrzymując się wyłącznie z datkówinternautów, odrzuca wszystkie inne propozycje finansowania. I trzebaprzyznać, że postawa taka nie tylko idzie w parze z misją Wikipedii,ale też pozwala na pozyskanie środków niezbędnych na jej utrzymanie.Czy jednak miliony zebrane przez Fundację Wikimedia są dobrzewydawane? Sue Gartner, dyrektor wykonawcza fundacji ma co do tegosporo wątpliwości.Rok w rok Wikipedia przeprowadza akcje, w których jej założycielJimmy „Jimbo” Wales, patrząc na internautów swoimismutnymi oczami opowiada, jaką to trudną i kosztowną operacją jestWikipedia, i jak bardzo potrzebne są dla jej podtrzymania naszepieniądze. Internauci płacą, choć jednocześnie widać, żeniekoniecznie mają ochotę patrzeć na Jimmy'ego – serwisuserscripts.org jest pełen skryptówdo przeglądarek, pozwalających zablokować bannery z przywódcąWikipedii, czy też zastąpić je np. obrazkami kotków czy wypowiedziamiprzewodniczącego Mao.[img=wikimedia-suegartner]Wbrew pozorom Wikipedia nie wydaje jednak większości zebranychpieniędzy na utrzymanie serwerów i opłacenie administratorów. W rokufiskalnym 2011-2012 Fundacja Wikimedia otrzymaładarowizny w łącznej kwocie 35 mln dolarów. Koszt hostingu wyniósłtymczasem ok. 2,5 mln dolarów, a wynagrodzeń 11,7 mln dolarów. Co siędzieje z pozostałymi pieniędzmi? Fundacja wydaje je na swoje rozmaiteinne projekty, sporo także przekazuje lokalnym oddziałom.Niekoniecznie musi to mieć sens, z punktu widzenia jej misji –twierdzi pani Gartner.W dorocznymraporcie komitetu rozprowadzania funduszy (FDC) Fundacji zauważaona, że lokalne oddziały przynoszą niewiele Wikipedii. Prawdziwąwartość dostarczają indywidualni redaktorzy internetowejencyklopedii, ochotnicy, którzy tworzą treści dla czytelników. To ichstarania sprawiają, że czytelnicy ci ofiarowują następnie pieniądzeFundacji Wikimedia. Tymczasem spośród 40 organizacji Wikimediów, 12otrzymało przez proces FDC granty w łącznej wysokości 4,7 mln dolarów– i była to zdecydowana większość wypłaconych w ten sposóbpieniędzy (83%). Trudno zresztą się dziwić takiemu stanowi rzeczy –pani Gartner zauważa, że członkowie FDC to najczęściej też członkowieoddziałów Wikimediów, jedynie niewielki odsetek jest niezależny.Być może więc lepiej by było, sugeruje dyrektor Wikimediów, bypieniądze Fundacji trafiały bezpośrednio do twórców treści,budujących Wikipedię. Pozwoliłoby to zaangażować w rozwójinternetowej encyklopedii więcej osób – a to przecież jestjednym z najważniejszych celów statutowych Fundacji.Pomysł, by płacić za rozwijanie internetowej encyklopedii nie jestnowy – podobnie chciało zachęcać do pisania Google w swoimniesławnym projekcie Knol,mającym być czy to konkurencją, czy uzupełnieniem dla Wikipedii.Autorzy artykułów mieli być w stanie je monetyzować dzięki osadzaniureklam emitowanych przez Google AdSense. Czy finansowa zachęta odFundacji Wikimedia mogłaby faktycznie zachęcić internautów dotworzenia wysokiej jakości artykułów? Przykład Knola pokazuje, że niejest to wcale takie oczywiste.

Przez ponad 10 lat serwis isoHunt był jedną z czołowychwyszukiwarek i trackerów sieci BitTorrent, zwracając ponad 40 mlnwyników wyszukiwań miesięcznie i obsługując współdzielenie ponad 15petabajtów danych. Choć nigdy nie osiągnął takiej popularności jakThe Pirate Bay, to jednak wielu użytkowników uważało go za najlepszyserwis tego typu, lepiej uporządkowany i zawierający więcejinteresujących torrentów, niż konkurencja. Przy takiej popularnościniemożliwe było, by isoHunt nie wzbudził zainteresowania organizacjiantypirackich. Pierwszy pozew przeciwko twórcy serwisu, Gary'emuFungowi, został złożony już w 2006 roku, przez amerykańskiestowarzyszenie branży filmowej MPAA. Po latach prawnych przepychanek,antypiraci mogą świętować – isoHunt kończy swoją działalność.Według samego Gary'ego Funga, isoHunt nie był jaskinią piractwa,lecz jedynie niezależną wyszukiwarką, nie zawierającą żadnychrozpowszechnianych z naruszeniem prawa treści, w swojej esencjiniczym nie różniącą się od takiego Google. Jednak ta linia obrony wUSA już wcześniej okazała się nieskuteczna, w sprawie z 2005 rokuprzeciwko Groksterowi, a że amerykańskie prawo karmi sięprecedensami, to i w tym wypadku nie można było liczyć na inny wyrok.I tak właśnie było – wcześniejsze postanowienia sądówniższych instancji nie były dla twórcy isoHunt korzystne. Orzeczono,że jest on odpowiedzialny za umożliwianie naruszeń praw autorskich,tak więc sprawa przed sądem federalnym mogła dotyczyć co najwyżejwysokości odszkodowań, a prawnicy MPAA zapowiadali, że będąwnioskowali nawet o 600 milionów dolarów, i to mimo tego, że od kilkulat amerykańska wersja serwisu aktywnie filtrowała torrenty zgłaszanejako nielegalne. [img=isohunt]Tak więc Fung poddał się, na kilka tygodni przed planowanym na 5listopada rozpoczęciem procesu przed sądem federalnym w Los Angeles.Zawarłz MPAA ugodę, na mocy której serwis zostanie całkowiciewyłączony, płacąc przy tym właścicielom praw autorskich odszkodowaniew wysokości 110 mln dolarów.Wspomniana kwota odszkodowania, wynikająca z wcześniejszychwyroków, najprawdopodobniej jednak nigdy nie zostanie odzyskana.Prawnicy MPAA szacują, że na kontach firmy Funga prowadzącej isoHuntznaleźć będzie można w najlepszym razie 5 milionów dolarów. Nie tojest jednak najważniejsze – ma to być sygnał dla prowadzącychpirackie serwisy, że przestępstwo nie popłaca.Jak w oficjalnym oświadczeniu prasowym stwierdził przewodniczący MPAAChris Dodd, takie rozstrzygnięcie ma uzmysłowić wszystkimtym, którzy budują swoje biznesy wokół zachęcania, umożliwiania ipomagania innym w naruszaniu praw autorskich, że oni też dopuszczająsię tym samym naruszenia prawa i zostaną pociągnięci doodpowiedzialności za swoje nielegalne działania.Tym samym isoHunt dołącza do długiejlisty słynnych serwisów i usług P2P, które udało się zlikwidowaćantypirackim organizacjom. Porażka pirackich serwisów bierze sięjednak przede wszystkim ze względnego ubóstwa ich założycieli. Ci,którzy mają dość pieniędzy na prawników, działają nadal, jak np.YouTube, wykorzystywane do hostowania ogromnej ilościnielicencjonowanych materiałów audio i wideo. Google'owy serwis od2007 roku wydał już 100 mln dolarów na walkę przed sądem w sprawiewniesionej przezViacom. Z kolei niewielki startup Veoh, walczący przed sądem zUniversal Music, swoją sprawę wygrał – a mimo to kosztyprocesowe doprowadziły firmę dobankructwa.

Dziś mijają 164 lata od śmierci Fryderyka Szopena, pianisty i kompozytora, uznawanego za jednego z najwybitniejszych Polaków i zarazem najważniejszych kompozytorów romantyzmu. Jego twórczość, mimo że ma ogromny wpływ na naszą kulturę, nie jest powszechnie dostępna. Utwory są już w domenie publicznej, ale wciąż ich wykonań szukać trzeba w takich miejscach, jak iTunes czy sklepy z płytami, gdzie obwarowane są prawami autorskimi. To się wkrótce zmieni dzięki organizacji Musopen, która właśnie prowadzi na Kickstarterze swoją drugą kampanię pod hasłem „Uwolnić Szopena”. Pierwsza kampania Musopen, pod hasłem „Uwolnić muzykę” odniosła ogromny sukces.

Algorytmy wyszukiwania Google'a są stopniowo udoskonalane — to nie ulega wątpliwości. Jednak wprowadzanie modyfikacji jest zazwyczaj dla użytkownika niezauważalne i o wielu z nich, jak częstsze indeksowanie stron czy lepsza identyfikacja spamu, w ogóle nie myślimy. Tak samo niezauważona przeszła aktualizacja o nazwie kodowej „Hummingbird”, wprowadzona w okolicy obchodów 15. urodzin wyszukiwarki. Warto jednak bliżej się jej przyjrzeć — przez Wided została nazwana największą zmianą od 2001 roku.

W maju tego roku The New Yorker pokazał światu nad czym między innymi pracował programista i aktywista, Aaron Swartz, wraz z legendarnym crackerem i jednym z redaktorów serwisu Wired, Kevinem Poulsenem. Ich dzieło — całkowicie anonimowa i szyfrowana skrzynka wrzutowa dla mediów i informatorów — zostało uruchomione przez redakcję The New Yorkera pod nazwą Strongbox już po śmierci Swartza.

Podczas gdy jedni z osobami korzystającymi z sieci peer-to-peer i innych nieautoryzowanych źródeł multimediów walczą wszystkimi możliwymi sposobami, inni snują teorie mające wyjaśnić, dlaczego właściwie te źródła są atrakcyjniejsze dla konsumentów, niż te dostępne legalnie. Na razie nie ma (i prawdopodobnie nigdy nie będzie) jednoznacznej odpowiedzi. Warto jednak zwrócić uwagę na dane zebrane na stronie PiracyData.org, które potwierdzają pogląd, jakoby piractwo było odpowiedzią na brak możliwości legalnego zakupu materiałów. Konkretnie hollywoodzkich produkcji i hitów kinowych. Dane te dadzą się zastosować głównie do krajów, w których możliwości strumieniowania multimediów są szersze, niż u nas.

Już w najbliższy piątek ruszy aktualizacja systemów Windows 8 do wersji 8.1, a wraz z nią pojawi się finalna wersja Internet Explorera 11. Przeglądarka z Redmond będzie wykorzystywać pre-rendering, czyli wczytywanie stron w tle, by przyśpieszyć ich wyświetlanie po kliknięciu w odnośnik. Na ile faktycznie usprawnia to przeglądanie Internetu, będzie można sprawdzić na przykładzie Bing.

IBM Watson, który w 2011 roku wygrał teleturniej Va banque (Jeopardy!), pokazał światu do czego zdolna jest sztuczna inteligencja i stał się symbolem zwycięstwa firmy IBM. Jednak prawdziwa szansa na wykorzystanie mocy i „zdolności” superkomputera z pożytkiem dla społeczeństwa dopiero nadchodzi.

Firma Lavabit od 2004 roku świadczyła usługi związane z szyfrowaną pocztą elektroniczną i znana była z bezpieczeństwa. 8 sierpnia jej serwery zostały wyłączone po tym, jak otrzymała sądowy nakaz współpracy z amerykańskimi służbami. Współpraca wymagałaby przekazania rządowi prywatnego klucza SSL bądź informacji o użytkowniku usługi (szczegóły do dziś nie są znane). Prawdopodobnie chodziło wtedy o dane dotyczące Edwarda Snowdena, który to z adresu edsnowden@lavabit.com zaprosił prawników i aktywistów na spotkanie na lotnisku w Moskwie.

Akcelerometr jest jednym z komponentów, które nie są niezbędne, ale bez którego smartfon czy tablet nie spełnią oczekiwań wielu użytkowników — czy to miłośników gier, czy osób korzystających ze smartfonu jako z zamiennika pedometru. Co więcej, w przeciwieństwie do odbiornika GPS, sieci komórkowej czy WiFi, nie mamy prostego sposobu na wyłączenie go, a wkrótce może się okazać, że będzie to wskazane. Według Hristo Bojinova, pracującego na Uniwersytecie Stanforda, akcelerometr również da się wykorzystać do identyfikacji i śledzenia smartfonów w Internecie.

Nieco ponad rok temu Federalna Komisja Handlu nałożyła na Google rekordową karę w wysokości 22,5 mln dolarów za omijanie zabezpieczeń przeglądarki Safari i śledzenie jej użytkowników. Mimo to sędzia Sue Robinson uznała wczoraj, że koncern nie wyrządził im żadnej szkody i na tej podstawie odrzuciła zbiorowy pozew o odszkodowanie.

Strategia „jednego Microsoftu” przybiera realne kształty — wszystkie produkty giganta tworzą razem coraz gęstszą siatkę połączeń, dzięki której w ramach jednego konta możemy przechowywać pliki w chmurze, kupować gry mobilne, logować się do systemu Windows czy wysyłać e-maile. Nie da się ukryć, że tak rozbudowany ekosystem jest prawdziwą kopalnią informacji dla potencjalnych reklamodawców. Czy Microsoft zdecyduje się podać im użytkowników na tacy? Według niepotwierdzonych przecieków, koncern pracuje nad własną technologią, która w przyszłości ma zastąpić ciasteczka.

Kilka dni temu dyrektor Konsorcjum WWW, sir Tim Berners-Lee, dałzielone światło promowanej przez Microsoft, Google i Netfliksatechnologii Encrypted Media Extensions, by niemal od razu spotkać sięz miażdżącąkrytyką ze strony Electronic Frontier Foundation. Walcząca owolność w Sieci organizacja oskarżyła twórcę WWW o zdradę własnychideałów i przedstawiła koszmarną wizję Webu, w którym użytkownik niemoże już nawet zapisać obrazka na dysk, gdyż uniemożliwia mu tozabezpieczenie DRM. Te oskarżenia nie pozostały bez odpowiedzi –Berners-Lee na łamach blogaW3C broni swojego stanowiska, sięgając po bardzo interesująceargumenty.Co to znaczy, że Web jest wolny i otwarty? Dla zapewne oznacza tobezwarunkową otwartość kodu, możliwość robienia z nim co się chce,swobodę dostępu do wszelkich informacji i możliwość korzystania zewszystkich webowych technologii bez konieczności opłacaniajakichkolwiek licencji. Konsorcjum WWW wolność i otwartość rozumiejednak inaczej, w bardziej uniwersalny sposób – dla TimaBernersa-Lee to rynek informacji, na którym ludzie mogą kupować,sprzedawać lub swobodnie wymieniać informacje. Otwartość Webu tootwartość na różne przedsięwzięcia i różne modele biznesowe.[img=discussion]Nie oznacza to sympatii do zabezpieczeń DRM, związanych z nimograniczeń i legislacyjnych absurdów. Oznacza to jednak, że zamiastkierować się ideologiczną czystością, jak chce tego ElectronicFrontier Foundation, należy kierować się interesem użytkowników, takjak to sugeruje dokument HTML Design Principles: w wypadkukonfliktu interesów, użytkownicy są ważniejsi od autorów, którzy sąważniejsi od implementujących, którzy są ważniejsi od teoretycznejczystości. Stawiającużytkowników na pierwszym miejscu, twórca WWW przytomnie zauważajednak, że nie istnieje nic takiego jak standardowy użytkownik –różni ludzie mają różne potrzeby. Niektórzy internauci chcą oglądaćwysokobudżetowe filmy z Sieci, inni chcą pisać sobie skrypty. Idealnerozwiązanie musiałoby usatysfakcjonować wszystkie grupy użytkowników,ale czy takie rozwiązanie w ogóle może istnieć?Jak pokazała historia sporu orozszerzenia EME wśród standardów HTML5, najwyraźniej konsensusu wtej kwestii zbudować się nie da, więc jak pisze Berners-Lee, trzebaznaleźć takie rozwiązania, które najmniej zaszkodzą użytkownikom,autorom i implementującym. Nie zakończy to szybko sporów, w którychczęsto porównywane są ze sobą jabłka i pomarańcze, gdzie obok siebiestawia się spójność doświadczenia użytkownika i zniewolenieprogramistów. Jednak spory te będą teraz toczyły się w ramachustalonych granic grup roboczych W3C. Samo Konsorcjum nie wydajerozkazów i nie może rozkazywać producentom przeglądarek i dostawcomtreści. Zakazanie dyskusji nad sprawą w ramach W3C nie sprawi też, żedane technologie nie zostaną zaimplementowane przez producentów.Dlatego lepiej kwestie takieoswoić, debatując nad nimi w otwartym dla każdego dyskursie,wypracowując w ten sposób standardy interoperacyjności, które dadząsię zastosować nawet w otwartych przeglądarkach, dostępnych na każdymsystemie operacyjnym. W przeciwnym razie wysokobudżetowe filmyhollywoodzkich producentów znikną z otwartego, dostępnego przezprzeglądarki Webu, by pojawić się wyłącznie w podłączonych doInternetu zamkniętych systemach-pudełkach.Wszystko teraz w rękach członkówgrupy RestrictedMedia. Być może lepiej by było, gdyby Electronic FrontierFoundation, zamiast atakować Tima Bernersa-Lee, po prostu przystąpiłodo grupy, i wywarło swój konstruktywny wpływ na ostateczny kształtrozszerzeń EME. Świat nie kończy się bowiem na EFE i Mozilli, adeklaracje w stylu „nigdy nie zaimplementujemy DRM” mogąco najwyżej odebrać Firefoksowi część użytkowników, niezadowolonych,ze IE pozwala im oglądać filmy, a Firefox już niekoniecznie.

Rada ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Unii Europejskiej pracuje nad ujednoliceniem przepisów dotyczących ochrony danych osobowych i przetwarzania ich w chmurach obliczeniowych. Musimy stworzyć jednolite ramy prawne. Nie można zaakceptować sytuacji, że różnice w krajowych przepisach państw członkowskich […] dają przewagę firmom amerykańskim i są przez nie wykorzystywane — stwierdził minister Michał Boni.

Nie więcej, niż 5% dochodu powinien kosztować dostęp do Internetu — takiego zdania są firmy, urzędy i organizacje, które podpisały się pod Porozumieniem na rzecz Internetu w przystępnej cenie (A4AI, Alliance for Affordable Internet).

Odkąd w świat poszła wieść, że unowocześniona kamera Kinect będzienieodłączną częścią konsoli Xbox One, a Xbox One będzie nieodłączniepowiązany z serwerami Microsoftu, wyznawcy spiskowych teorii dziejówmieli sporo frajdy. Opinie, że konsola z Redmond służyć będzie przedewszystkim do śledzenia jej użytkowników przewijały się w dyskusjachna niemal wszystkich forach poświęconych grom. Do premiery Xboksa Onezostało jeszcze sześć tygodni, i wydawałoby się, że Microsoft niezdoła już popełnić żadnej PR-owej wpadki w związku ze swoją konsolą,ale cóż, życie pokazało, że w tej dziedzinie wiele jeszcze możnazrobić.Branżowy serwisu Advertising Age opublikowałotóż wypowiedzi samego Yusufa Mehdiego, wiceprezesa Microsoftu ds.marketingu i strategii. Podczas swojego wystąpienia na konferencji amerykańskiego stowarzyszenia reklamodawców Masters of Marketing,stwierdził on, że Xbox One przekształci branżę marketingową, nietylko dzięki technologii unifikującej źródła cyfrowej rozrywki najednym ekranie, ale też przez możliwość udostępnienia danych z Xboksado celów badań rynkowych.[img=kinect-spy]Próbujemy zbudować pomost między światem online i offline (…)to trochę Święty Graal w kontekście tego, jak rozumiesz klientów w360 stopniach ich życia. Microsoft zajmuje tu unikatową pozycję, zewzględu na to, co robimy z cyfrową sferą, ale też coraz bardziej ztelewizją, dzięki Xboksowi. To dopiero początek, ale zaczynamy to zesobą składać, w nadziei że w pewnym momencie będziemy mogli tozaoferować wszystkim reklamodawcom –stwierdził Mehdi.Jack Neff z Advertising Age nieomieszkał wyjaśnić swoim czytelnikom, że Xbox One działa jaktelewizor, który ogląda ciebie,przynosząc marketerom ogromny zbiór danych na temat tego, co dziejesię w salonie użytkowników, w tym, jak zostało powiedziane podczaskonferencji, jak ludzie reagują na reklamy w telewizji.Jeden z komentatorów, który nieuzyskał zgody swojej firmy na wymienienie z nazwiska, miał uznać, żewpłynęłoby to w wielkim stopniu na ceny reklam, dziękimożliwości sprawdzenia przez Xboksa One, czy ludzie zwracają uwagę nareklamy i co się dzieje z ich ciałami podczas emisji.Najwyraźniej Yusuf Mehdizorientował się, że powiedział coś, czego powiedzieć nie powinien,gdyż wkrótce po konferencji wysłał do Advertising Age e-maila, wktórym podkreślił, że Microsoft nie ma żadnych planów wzwiązku z targetowaniem reklam czy treści na bazie danych zebranychprzez Kinecta, i nie będzie tego robił w przyszłości, chyba że ktośotwarcie wyrazi na to zgodę. Nawet wówczas będzie jasno wyjaśniane,jakie dane są zbierane i jak będą wykorzystywane.Wyjaśnienie dobre, ale chyba nie dokońca, gdyż sugeruje, że jakieś dane przez Kinecta są zbierane –a Microsoft po prostu na razie nic z nimi nie chce zrobić. I trudnosię dziwić – nowy Kinect jest naprawdę niesamowitymurządzeniem, zdolnym do rozróżniania wielu głosów, odczytywanianiewielkich nawet gestów i drobnych zmian w pozycji ciała, a nawetmierzenia tętna. Nawet jeśli Redmond będzie dane te zbierałowyłącznie za zgodą użytkowników, i za ich zgodą przekazywałoreklamodawcom, to i tak niewielki odsetek tych, którzy zgodzą się nataką inwigilację ich salonu stanie się jedną z największych grup,analizowanych w historii badań rynkowych i na pewno największą, któraanalizowana będzie pod kątem biometrycznych odpowiedzi.Kolejne wyjaśnienie Microsoftprzedstawił już więc nie przez pana Mehdiego, najwyraźniej mającegotalent do budzenia obaw. Na łamach serwisu NeoGAF wypowiedziałsię dyrektor planowania produktu Albert Penello, którystwierdził, że nikt nad tym nie pracuje (wykorzystaniemKinecta do gromadzenia danych dla branży reklamowej –przyp.red.). Jeśli coś takiego kiedykolwiek by się wydarzyło,możecie być pewni, że odbywałoby się to tylko pod kontroląużytkownika – dodał Penello.Jaka jest realpolitk Microsoftu w tejsprawie, tego oczywiście nikt z nas się raczej nie dowie, ale patrzącna komentarze internautów można odnieść wrażenie, że wielu marzywręcz o tym, by Xbox One okazał się takim salonowym szpiegiem. Ile towówczas byłoby wspaniałych powodów do publicznego potępiania gigantaz Redmond... Jeśli jednak intencje Microsoftu są czyste, i faktycznienikt nie pracuje nad wykorzystaniem Kinecta do śledzeniainternautów, to czemu Mehdi obiecuje branży reklamowej rewolucję?

W czasach powszechnego dostępu do Internetu, który może być wykorzystywany do przeróżnych celów, organizatorzy nawet tak pokojowej imprezy, jak Olimpiada Zimowa, w imię bezpieczeństwa planują szeroko zakrojone monitorowanie użytkowników, bez względu na to, czy będą to kibice, trenerzy czy sami sportowcy. XXII Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Soczi maja być pod tym względem szczególnie inwazyjne, upłyną więc pod znakiem szeroko zakrojonej inwigilacji.

Nieco ponad rok temu Microsoft wystartował z akcją reklamową Bing It On, która miała pozwolić internautom na porównanie wyników wyszukiwania Google i Binga za pomocą ślepych testów. Koncern wówczas chwalił się, że w badanej grupie niemal dwie trzecie osób opowiadały się za wyszukiwarką Microsoftu. Ian Ayres, profesor Szkoły Prawniczej Yale, postanowił przyjrzeć się bliżej testom i sprawdzić, dlaczego rzekomy sukces Binga nie ma odzwierciedlenia w popularności obu witryn.