internet (strona 332 z 335)

Poczta Polska, przez wielu uznawana za skostniały relikt przeszłości, dość intensywnie próbuje się unowocześnić. Pierwiosnkiem zmian była Neokartka, czyli tradycyjna kartka pocztowa przygotowywana i wysyłana za pomocą smartfona albo tabletu. Poczta jednak nie zwalnia — w Sieci zadebiutowała dziś internetowa aplikacja mobilna.

250 tysięcy pizz i dodatkowo 554 tys. pojedynczych kawałków w ciągu roku zjadają wygłodniali pracownicy Microsoftu, popijając je blisko 10 mln litrów darmowych napojów (wśród których prym wiedzie Cola Zero — co roku z magazynów znika milion puszek). Te i szereg innych, interesujących statystyk koncern przedstawił w formie interaktywnej infografiki, która przybliża różne aspekty działania firmy.

Operatorzy telekomunikacyjni coraz wyraźniej doceniają potencjał telewizji wysyłanej bezpośrednio na urządzenia przenośne oraz usług VoD, co owocuje oczywiście nowymi ofertami.

Od kilku dni pilotażowa grupa klientów sieci Plus może korzystać z bezpłatnego dostępu do Internetu. W tym celu wystarczy tylko zainstalować na smartfonie z Androidem odpowiednią aplikację i wyrazić zgodę na wyświetlanie reklam, które serwowane są podczas korzystania z bezpłatnej transmisji danych. Dziś natomiast wystartowała konkurencyjna oferta w Play, którą skierowano do wszystkich miłośników sprzętu Samsunga (a tych, nawiasem mówiąc, jest niemało — ze statystyk wynika, że co drugi sprzedawany w Europie smartfon z Androidem sygnowany jest logo koreańskiego producenta). Obie oferty są zauważalnie ograniczone, jednak wygląda na to, że darmowy internet mobilny staje się powoli nową kartą przetargową wśród operatorów.

Programiści odpowiedzialni za rozwój Bitcoina ostrzegli, że użytkownicy korzystający z wirtualnej waluty na smartfonach z Androidem są narażeni na obrabowanie. Źródłem kłopotów jest wadliwa implementacja klasy SecureRandom w samym systemie, która sprawia, że problem dotyczy wszystkich aplikacji generujących w zamyśle pseudolosowe ciągi znaków. Oznacza to, że na celowniku złodziei mogą znaleźć się użytkownicy takich aplikacji, jak Bitcoin Wallet, BitcoinSpinner, Mycelium Wallet czy blockchain.info. W przypadku tego ostatniego nawet jeśli klucze zostały wygenerowane przy pomocy komputera lub iPhone'a i dopiero potem zaimportowane do Androida, z którego wykonano jakikolwiek przelew, użytkownicy są potencjalnie narażeni na kradzież. Poza zasięgiem złodziei znajdują się natomiast ci, którzy korzystają z aplikacji kantorów nie przechowujących prywatnych kluczy (w tym Coinbase i Mt Gox).

Opracowany przez Mozillę mechanizmPersona Identity Bridge staje się coraz bardziej uniwersalnymnarzędziem poświadczania cyfrowej tożsamości w Sieci. Być może wczasach, gdy inni dostawcy usług tożsamości, tacy jak Facebook czyGoogle, robią co mogą, by zamienić je w narzędzia pozyskiwaniajeszcze większej ilości informacji o użytkowniku, Persona stanie sięjedyną usługą, która pozwalając na łatwe logowanie się do nieznanychwcześniej witryn, będzie jednocześnie chroniła naszą prywatność.Mozilla ogłosiła właśnie, że z Persony skorzystać mogą użytkownicyGmaila, co znacząco powiększa liczbę internautów mających dostęp dotej usługi tożsamości.Działanie Persony powinno stać się jasne dla każdego po obejrzeniuponiższego wideo: w skrócie można powiedzieć, że to zdecentralizowanysystem uwierzytelniania na bazie otwartego protokołu (BrowserID),który jako jedyny identyfikator użytkownika wykorzystuje jego adrese-mail, w pełni integruje się z przeglądarką, i co najważniejsze,niczego nie wyjawia dostawcy tożsamości.[yt=http://www.youtube.com/watch?v=azwP0eHML00]Do tej pory Persona pozwalała na wykorzystanie jedynie adresówpocztowych od Yahoo!, w Polsce niezbyt popularnych. Kolejna wersjaprzynosi obsługę znacznie popularniejszego u nas Gmaila. Nie ma sięjednak co obawiać, że ciekawskie Google dowie się w ten sposób, gdziesię logujemy. Dan Callahan z Mozilli wyjaśnia, że choć użytkownicyGmaila mogą logować się do witryn obsługujących Personę, to Googlenie może śledzić ich działań.[img=identity]Liczba serwisów internetowych, obsługujących logowanie via Personastale rośnie: z badań firmy LoginRadius wynika, że usługa Mozilli zdołała znaleźć się wśród 10najpopularniejszych usług logowania w Sieci, ma obecnie większyudział w rynku niż usługi takich firm jak AOL, MySpace, Foursquare,Hyves, WordPress, LiveJournal, Mixi, MyOpenID, Orange, Verisign iVirgillio. To oczywiście wszystko płotki – jeszcze trochę czasuzajmie dorównanie takim gigantom jak Facebook, Google czy Twitter,ale perspektywy Persona ma bardzo dobre. Instalacja tego systemu logowania we własnym serwisie niejest bowiem trudna, a z obsługą kont pocztowych tak Yahoo! jak iGoogle'a potencjalna baza użytkowników Persony przekracza 700 mln.Jeśli w przyszłości uda się połączyć Mozilli usługę tę z kontamipocztowymi Microsoftu i Yandexa, logować się w ujednolicony,bezpieczny sposób do stron internetowych będzie mogło nawet miliardużytkowników – tyle, co dziś może korzystać z systemu logowaniaFacebooka.

Google Play Music All Access to usługa muzyczna przypominająca znane Spotify, Xbox Music czy Deezera — umożliwia słuchanie muzyki na życzenie, przesyłanej strumieniowo do aplikacji na urządzeniu mobilnym lub odtwarzacza w przeglądarce. Uruchomiona w maju dotarła oto do Europy.

Amazon jeszcze nie zaistniał w handlu grami… więc najwyższa pora, aby to zmienić. Do już i tak bogatej oferty amerykańskiego giganta dołączyły gry w postaci elektronicznej dla PC i Maków. W ofercie znajdziemy takie hity, jak Far Cry 3, najnowszy Tomb Rider czy Mass Effect 3, oraz sporo mniejszych produkcji, jak choćby dostępny tylko w dystrybucji cyfrowej The Cave i Trials Evolution. W sklepie firmy Amazon można nabyć także DLC do wielu tytułów, gry Free-to-Play i zamówić gry jeszcze nie wydane.

Strona Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej cierpi na wiele bolączek charakterystycznych dla projektów w jakiś sposób pionierskich i związanych z administracją. Platforma jest pomyślana jako główne miejsce w internecie, które odwiedzamy chcąc załatwić urzędową sprawę, ale wcale nie jest to łatwe i jej twórcy są tego świadomi. Problem w tym, że to narzędzie jeszcze nie jest dla użytkownika przyjazne – znalezienie odpowiedniej usługi i do tego we właściwej gminie wymaga często czasochłonnego przeszukiwania serwisu, „przeklikiwania się” przez długie listy spraw i nazw — można przeczytać na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Aplikacje webowe mogą już naprawdę dużo, a w przyszłości będąmogły jeszcze więcej. Tam gdzie do tej pory ich programiści męczylisię z przechowywaniem informacji w ciasteczkach (cookies), będziemożna wreszcie sięgnąć po znacznie bardziej elastyczny mechanizm,działający we wszystkich przeglądarkach. Konsorcjum WWW uznałointerfejs Web Storage – API pozwalające na przechowywanieustrukturyzowanych danych w przeglądarce – za swoją oficjalnąrekomendację. WebStorage, które było pierwotnie elementem oryginalnej specyfikacjiHTML5, to oczywiście nic nowego – na podstawowym poziomiewspierane było już przez Internet Explorera 8, Firefoksa 2, GoogleChrome 4 i Operę 10.50. Wsparcie przyszło szybko, gdyż jak tłumaczyłArthur Barstow, przewodniczący WebApps Working Group, jest towzględnie prosta specyfikacja, zarówno pod względem funkcjonalnościjak i interfejsu. [img=webstorage-opener]Szybkie pojawienie się działających implementacji Web Storagezaowocowało jednak licznymi różnicami pomiędzy przeglądarkami, cozniechęcało programistów serwisów internetowych do jego stosowania –mimo że mechanizm ten był sporym krokiem naprzód w porównaniu dociasteczek. Oferował bogatszy interfejs, możliwość przechowywaniadanych wielu sesji dla tej samej witryny, a przede wszystkim dającydo dyspozycji znacznie więcej miejsca (5-25 MB, w zależności odimplementacji, w porównaniu do około 4 KB dostępnych dla ciasteczek).Teraz można się spodziewać, że po przekształceniu Web Storage woficjalny standard, mechanizm ten zacznie być powszechnie stosowany waplikacjach takich jak webowe klienty poczty, ułatwiając pracęoffline. Każda witryna może poprzez to API utworzyć na dyskuużytkownika własny magazyn danych, przechowywanych jako paryklucz-wartość, w postaci łańcuchów tekstowych, a jednocześniezapewnia dobre mechanizmy bezpieczeństwa, pozwalające na kasowaniedanych po określonym przez użytkownika czasie, tworzenie białych iczarnych list dostępu, a w połączeniu z protokołem TLS, na ochronęprzed nieuprawnionym dostępem przez sfałszowane witryny internetowe.Mimo że Web Storage stało się oficjalną specyfikacją, jegodeweloperzy nie ukończyli jeszcze pracy. Pozostało im jeszczezmniejszenie narzutu przy wykorzystaniu algorytmów wzajemnegowykluczania, chroniącym przed jednoczesnym dostępem do tegosamego zasobu przez różne wątki, jak również ulepszenie zabezpieczeń,które dziś nie chronią danych użytkowników przed nieupoważnionymdostępem do danych przez różne serwisy działające w tej samej domenie(np. foo.wordpress.com i bar.wordpress.com).Warto przypomnieć, że oprócz Web Storage, twórcy aplikacjiprzeglądarkowych mogą wykorzystywać bardziej skomplikowany magazyndanych, IndexedDB,zaproponowany przez Oracle i rozwijany przez ekspertów z Google,Microsoftu i Mozilli. Indexed Database pozwala na przechowaniezarówno prostych wartości, jak i hierarchicznych obiektówJavaScriptu. Do jego ustandaryzowania pozostało niewiele –ostatnia lipcowa edycja specyfikacji ma już status CandidateRecommendation, zapewne więc stanie się oficjalnie rekomendowanymmechanizmem przechowywania złożonych danych, szczególnie że jegojedyny konkurent, wspierany przez Chrome, Safari i Operę standard WebSQL jest praktycznie martwy.

Trzeba przyznać, że amerykańskie agencje o trzyliterowych skrótachpotrafią ostro grać. W zeszłym tygodniu podczas konferencji BlackHat, jeden z prelegentów, generał Keith Alexander z NSA zostałzmuszony przez zgromadzonych hakerów do odpowiadania na bardzonieprzyjemne pytania, w rodzaju kłamałeś przed komisją Kongresu,dlaczego ludzie mieliby sądzić, że teraz też nie kłamiesz,a nawet zachęcany do czytania konstytucji Stanów Zjednoczonych. Terazorgany ścigania supermocarstwa pokazały, że incydent z EdwardemSnowdenem wcale nie oznacza ich całkowitej bezsilności wcyberprzestrzeni, wymierzając miażdżący cios w jedną znajpopularniejszych sieci anonimizujących, Tora.W ostatni piątek irlandzkapolicja, realizując wystawiony przez władze USA nakaz, aresztowała28-letniego Erika Eoina Marquesa, oskarżonego o to, że byłnajwiększym na świecie pomocnikiem w dystrybucji dziecięcejpornografii –jak określił to zeznający przedirlandzkim sądem agent FBI. Aresztowanie Marquesa, właściciela firmyHost Ultra Ltd, uważanego za założyciela usługi hostingowej FreedomHosting, zbiegło się w czasie ze zniknięciem z Tora dziesiątekukrytych serwisów, w tym systemu anonimowej poczty Tormail i systemubitcoinowych płatności Onionbank.[img=tor-opener]Freedom Hosting, usługa niemająca nic wspólnego z samymi twórcami sieci Tor, oferowałazainteresowanym hosting ukrytych usług Tora, pozwalając uruchamiaćwitryny, które nie byłyby w żaden sposób dostępne z zewnętrznegoInternetu (chyba że przez specjalne bramki). Działające w ten sposóbserwisy były praktycznie nie do namierzenia ani co do ichinternetowego adresu, ani fizycznej lokalizacji. Nic więc dziwnego,że z Freedom Hosting stał się usługą hostingową chętnie wybieranąprzez zawierające nielegalne treści, czy oferujące nielegalne usługiwitryny. Z czasem stał się też obiektem zainteresowania jednej zfrakcji Anonymous (lub jak niektórzy sugerują, podszywających się podAnonymous agentów organów ścigania), którzy próbowali zlikwidowaćdziałające na Freedom Hosting serwisy za pomocą wyprowadzanychpoprzez sieć Tor ataków DDoS. Teraz Marques oczekuje naekstradycję do USA, zaś społeczność użytkowników siecianonimizujących zastanawia się, co dalej. Złamane zostały nie tylkozabezpieczenia Freedom Hosting (choć znów, pojawiają się informacje,że założyciela Freedom Hosting namierzono śledząc transfery pieniędzyz Rosji do Rumunii, gdzie znajdować się miały kolokowane serwery tejusługi hostingowej), ale też być może zdemaskowano samychużytkowników Tora.Okazuje się bowiem, że organyścigania wykorzystały nieznany wcześniej exploit 0-day w Firefoksie17 i późniejszych dla Windows, aby namierzyć osoby odwiedzającehostowane na Freedom Hosting witryny. Umieszczono w nich złośliwykod, który przez pływającą ramkę iframe uruchamiał skryptpozwalający na nawiązanie połączenia po HTTP z zewnętrznym serwerem iprzesłanie na niego unikatowego identyfikatora. Oczywiście nie jestto nic przełomowego – o zagrożeniach tego typu wiadomo jużprzynajmniej od opublikowaniapracy Trawling for Tor Hidden Services: Detection,Measurement, Deanonymization Aleksa Birjukowa i Iwana Pustogarowa, ale nigdy dotąd nie udało sięzrealizować takiego ataku na taką skalę – Firefox 17 ESR(Extended Support) jest wykorzystywany w oficjalnym pakiecie TorBundle, udostępnianym przez organizację The Tor Project Inc.Sami deweloperzy Tora przyznają,że nie wiedzą niczego więcej, niż to, co można było dowiedzieć się zpublicznie dostępnych źródeł. Poinformowali, że analizują błąd wFirefoksie 17 i w miarę możliwości będą próbowali go załatać. NSA iFBI nie przestawiły jeszcze żadnego oficjalnego komunikatu, ale możnaspodziewać się, że w ich kwaterach świętują – zlikwidowalinajwiększą usługę hostingową Tora, aresztując zarazem jej twórcę (aniewykluczone, że i przejmując komunikację odbywającą się przezpocztę TorMail). Z drugiej strony – wiadomo, że natura nieznosi próżni, i wcześniej czy później pojawi się następca FreedomHosting. O rozpoczęciu prac nad anonimową chmurą OnionCloud poinformowała właśnie organizacja OpenWatch, przekonana, żezautomatyzowana, zdecentralizowana platforma hostingowa jest jedynymsposobem na rozwijanie bezpiecznych usług w sieci Tor.

Dla niektórych użytkowników Bitcoina, to co dzieje się obecnie ztą kryptograficzną walutą nie wygląda za dobrze. Z jednej strony mamycoraz bardziej kontrolowane przez władze giełdy i kantory,pozwalające na powiązanie bitcoinowych adresów z realnymitożsamościami, z drugiej strony deweloperzy przygotowują nowefunkcjonalności dla Bitcoina, które pozwolą internetowym sprzedawcomna wymaganie płatności od swoich klientów, finalizowanych za pomocącyfrowych certyfikatów i przechowujących metadane o nabywcy i jegotransakcji. Zaniepokojeni stawiają pytanie: czy w przyszłości Bitcoinnie stanie się kompletnym wynaturzeniem oryginalnej wizji –całkowicie przejrzystym systeme płatności z kilkoma punktamikontroli, pozostającymi w rękach władz i finansjery? Dwóch autorów, ukrywających się pod pseudonimami Sid Angeles orazEric Gonzalez, opublikowało artykuł pt. Bitcoin 2: Freedom of Transaction, który opisuje to, cozdaniem autorów najbardziej dziś zagraża najpopularniejszej zkryptograficznych walut, i sugeruje zastosowanie radykalnej terapii.Konieczne miałoby być stworzenie forka tej waluty, który będzie nietylko alternatywą dla Bitcoina, ale z czasem przejmie większość jegoużytkowników. [img=bitcoin-opener]Dzisiaj oczywiście alternatyw dla Bitcoina nie brakuje –coraz większe znaczenie w światku kryptowalut ma Litecoin,interesujący jest także PPCoin – jednak żadna z tych walut nierozwiązuje problemów opisywanych przez Angelesa i Gonzaleza, wszczególności ukrywania tożsamości użytkowników. Bitcoin 2 miałbywięc pozbyć się wszystkich elementów zagrażających anonimowości, ajednocześnie zapewnić częściowe wsparcie dla protokołu Zerocoin,pozwalającego na całkowicie anonimowe transakcje, których nieodnotowywano by w łańcuchu bloków.To zagrożenie dla anonimowości autorzy artykułu widzą właśnie wmechanizmie Bitcoin Payment Messages. Większość państw wymaga dziś odsprzedawców wystawiania rachunków za sprzedawane towary –zaniedbanie tego obowiązku jest często traktowane jako przestępstwokarno-skarbowe. Gdy płatności realizowane przez sieć Bitcoinumożliwią wystawianie takich rachunków, to z czasem zaczną ichwymagać wszyscy sprzedawcy. W połączeniu z coraz bardziejrestrykcyjnymi zasadami sprzedaży bitcoinów na giełdach i wkantorach, wymuszających potwierdzenie tożsamości klientawymieniającego w nich klasyczne waluty, ustalenie realnej tożsamościużytkowników Bitcoina staje się coraz łatwiejsze. Wystarczyanalizować przepływy środków pomiędzy kontami, aż dotarłoby się doźródłowego konta na giełdzie, powiązanego z realną tożsamością. Jakpodkreślają Angeles i Gonzalez, takie oprogramowanie do analizymechanizmów prania pieniędzy jest szeroko wykorzystywane dziś wbankach, i jego dostosowanie do Bitcoina nie byłoby trudne. Co gorsza, w przyszłości może dojść do sytuacji, w którejsprzedawcom zakazano by akceptowania transakcji, w których tożsamośćklienta nie byłaby wystarczająco pewna. Wówczas to „oczyszczone”bitcoiny (czyli przepuszczone przez mikser czy pralnię), byłybypraktycznie bezwartościowe – nikt nie chciałby ich przyjąć.Innym problemem, którą pomysłodawcy forka Bitcoina chcielibyrozwiązać, jest rosnący rozmiar łańcucha bloków. Ich zdaniem z czasemcoraz mniej osób będzie przez to używało pełnych klientówkryptowaluty, bo nikomu nie będzie chciało się pobierać całejhistorii transakcji. To doprowadzi do dalszej centralizacji Bitcoina,a w rezultacie wzmocni kontrolę władz i instytucji finansowych. Abytemu zaradzić, Angeles i Gonzalez proponują rezygnację zprzechowywania całej historii transakcji – w momencie dodaniado łańcucha nowego bloku, kasowany byłby najstarszy z bloków. W tensposób łańcuch miałby zawsze stałą długość, a wszystkie bitcoinyprzechowywane w transakcjach w tych starych blokach byłyby uwalnianei rozdawane w systemie loteryjnym.Deweloperzy „oficjalnego” Bitcoina tymi pomysłami, cozrozumiałe, zachwyceni nie są. Jeff Garzik próbuje strywializowaćprzesłanie artykułu, określając go jako projekt kolejnegoaltcoina, próbującegopodpiąc się pod markę Bitcoin.Jest też przekonany, że mechanizmy anonimizujące są zbędne, zaś tymco cenne w Bitcoinie jest właśnie przejrzystość – możliwośćzapewnienia przez firmy całkowicie otwartej, kryptograficzniepotwierdzonej księgowości.Sami autorzy nie są zbytoptymistyczni co do szans utworzenia takiego forka. Sami nie mająmożliwości zająć się implementacją tych pomysłów, uważają, że zczasem ich artykuł zostanie zapomniany, a Bitcoin przekształci sięzgodnie z ich przewidywaniami – w kompletnie przejrzysty iuregulowany system internetowych płatności. Jak zaś podkreślają,przejrzystość to obosieczne ostrze. Przejrzystość w tworzeniupieniędzy i ich podaży jest czymś bardzo dobrym. Przejrzystość wkwestii tego, kto ile jest komu winien, lub kto jak wydał swojepieniądze, to wielkie zło.

Neelie Kroes, komisarz europejski ds. agendy cyfrowej, nawołuje do zwiększenia zakresu widma dostępnego dla sieci Wi-Fi. Jej zdaniem jest to konieczne, by uniknąć kompletnego zakorkowania — obecnie z wykorzystaniem Wi-Fi bezprzewodowo przesyłanych jest 71 proc. danych, a za trzy lata odsetek ten ma wzrosnąć do 78 procent.

Dobrze ci radzę, odwieś się, bo inaczej… Ile razy zdarzyło wam się kląć jak szewc albo wręcz wyć z rozpaczy, gdy komputer zawiesił się w najmniej spodziewanym momencie? Wyniki ankiety przeprowadzonej wśród 2074 Amerykanów nie pozostawiają złudzeń — 36 proc. użytkowników po zetknięciu się z problemem komputerowym stosowało różne formy przemocy (werbalnej i fizycznej) wobec winnych złości maszyn.

Pod koniec czerwca 2013 r. Microsoft przegrał w brytyjskim sądzie sprawę, którą wytoczył mu medialny gigant British Sky Broadcasting Group. Firmy pokłóciły się o nazwę „SkyDrive”, która zdaniem Brytyjczyków narusza ich prawa do marki „Sky”. I choć Microsoft odgrażał się złożeniem apelacji, wygląda na to, że koncern nie zamierza kontynuować walki — strony dogadały się ze sobą, a SkyDrive… zniknie z Sieci.

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia – ta życiowamądrość potwierdza się właśnie w wypadku Google'a, które jeszczekilka lat temu uznawane było za jednego z czempionów neutralnościSieci, czyli zasady, zgodnie z którą dostawcy Internetu powinnitraktować wszystkich użytkowników, usługi, platformy, protokoły czywitryny jednakowo, bez szczególnych preferencji czy nieuzasadnionychtechnicznie ograniczeń. Teraz jednak, gdy internetowy gigant sam został dostawcą Internetu, oferując w kilku amerykańskich miastachsymetryczne, gigabitowe łącza internetowe w ramach usługi GoogleFiber, okazuje się, że neutralność Sieci już nie jest taka fajna.Na polskich internautach, cieszących się, jeśli szerokopasmowełącze oznaczają asymetryczne 30 Mbit/s, parametry Google Fiber mogąrobić wrażenie. Za 70 dolarów miesięcznie (120 dolarów z usługątelewizyjną), abonent otrzymuje symetryczne łącze 1 Gbit/s,terabajtowe konto w Dysku Google, tablet Nexus 7, nagrywarkę DVR iopcjonalnie Chromebooka za 250 dolarów. W regulaminie świadczeniausługi znaleźć można jednak klauzulę, odbierającą sporo atrakcyjnościgoogle'owej ofercie. Mountain View zakazuje uruchamiania na łączuGoogle Fiber jakiegokolwiek rodzaju serwera, chyba że użytkownikotrzyma na to od firmy pisemną zgodę.[img=netneutrality-opener]Klauzula ta nie spodobała się pewnemu mieszkańcowi Kansas, któryuznał, że narusza ona postanowienie Federalnej Komisji Komunikacji (FCC), zgodnie z którym dostawcyszerokopasmowego Internetu nie mogą blokować zgodnych z prawemtreści, aplikacji, usług i nieszkodliwych urządzeń.W 2012 roku złożył on więc do FCC skargę, zwracając się o zbadanietreści google'owego regulaminu, tak bardzo niepasującego do tego, cokilka lat wcześniej Google głosiło podczas debaty z Verizonem nadneutralnością Sieci. FCC zajęło się skargą i nakazało Mountain View ustosunkować się dozarzutów, co firma niezwłocznie uczyniła. Odpowiedź jednakinternaucie z Kansas się raczej nie spodoba – Google utrzymuje,że zakaz uruchamiania serwerów przez użytkowników Google Fiber nie manic wspólnego z zakazanym dyskryminowaniem zgodnych z prawem usług,lecz jest elementem dozwolonego przez FCC racjonalnego zarządzaniasiecią. Praktyki takie sąuznawane za racjonalne wtedy,gdy służą osiągnięciu uzasadnionych celów z zakresu zarządzaniasiecią, biorących pod uwagę architekturę sieci i technologię dostępudo niej. W wypadku Google Fiber zakaz stosowania serwerów służyć mabezpieczeństwu i uniknięciu przeciążenia sieci.Problem jednak w tym, że pojęcie„serwera” jest bardzo szerokie – regulamin nietylko zakazuje podłączania do Google Fiber wielkich serwerów webowychi prowadzenia w ten sposób firmy hostingowej, ale też takiegooprogramowania jak zdalna konsola zarządzania dysku sieciowego,serwer gry (np. Minecrafta) czy konkurencyjne dla Dysku Googleoprogramowanie ownCloud. W związku z tymi wątpliwościami,przedstawiciele Google'a ogłosili, że nie będą się przejmowali takimidrobiazgami, ale i tak pewien niesmak pozostaje – przecieżdokładnie to samo, co dziś gigant z Mountain View robi, robiliwcześniej krytykowani przez niego dostawcy Internetu – nietylko w Stanach Zjednoczonych, ale praktycznie na całym świecie. Odczempiona neutralności Sieci można byłoby oczekiwać czegoś innego.

Niedawno świat obiegła wiadomość o planie premiera Wielkiej Brytanii, Davida Camerona, na walkę z internetową pornografią. W imię ochrony dzieci przed treściami, które mogą wypaczyć, abonent powinien zadeklarować, że chce mieć w domu dostęp do takich materiałów, a domyślnie treści takie będą zablokowane. W reakcji na ten pomysł Donald Tusk w piątek zapewnił, że nie zablokujemy dostępu do legalnych treści, nawet jeśli estetycznie czy etycznie nam nie odpowiadają. Jednak działacze Solidarnej Polski chcą, aby dostawcy Internetu blokowali dostęp do wszelkiej pornografii, ale na wyraźne życzenie abonentów. Usługa miałaby być nieodpłatna i podobno operatorzy mają techniczne możliwości aby już teraz uczynić pornografię niedostępną, ale należy pamiętać, że blokowanie domen nie będzie skuteczne w branży, w której nowe serwisy pojawiają się codziennie.

Walka z piractwem przybiera różne formy, ale jedną z najpopularniejszych metod jest próba usunięcia z wyszukiwarek odnośników do stron łamiących prawa autorskie. Z raportu przejrzystości wynika, że każdego tygodnia Google otrzymuje między 3 a 4,5 mln wniosków, przez co w ciągu minionych siedmiu miesięcy z wyników wyszukiwania zniknęło ponad 100 mln linków — więcej niż w trakcie całego ubiegłego roku. Nie wszyscy jednak są przekonani co do skuteczności zakrojonego na tak szeroką skalę działania. W miejscu każdego wykasowanego odnośnika natychmiast pojawia się kolejny. To jak granie w Whac-A-Mole — uważa analityk Mark Mulligan.

Rosyjski Yandex zaczyna ostro konkurować z zachodnią konkurencją. Użytkowników kusi między innymi naprawdę dużym dyskiem sieciowym.