internet (strona 338 z 345)

Internet domyślnie anonimowy? IETF chce przekształcenia Tora w standardowy protokół sieciowy

Tor jest najpopularniejszym z narzędzi software'owychprzeznaczonych do anonimowego przeglądania zasobów Internetu. Dziękistworzeniu przez jego deweloperów pakietu TorBrowser Bundle, łączącego router cebulowy z graficznyminterfejsem użytkownika i prekonfigurowaną przeglądarką (FirefoxESR), korzystać z niego mogą nawet ludzie nie mający wiedzy osieciach i kryptografii. Mimo zaś, że znane są scenariusze ataków, wktórych napastnik może poznać tożsamość użytkownika Tora, a samprojekt rozwijany jest w dużym stopniu za pieniądze administracjifederalnej USA, wciąż cieszy się zaufaniem społeczności. FreeSoftware Foundation wyróżniło nawet w 2010 roku Tora nagrodą dlaprojektów o społecznych korzyściach, uzasadniając decyzję tym, żecebulowy router pozwolił milionom ludzi doświadczyć wolnościwypowiedzi w Sieci, przynosząc im ochronę ich prywatności ianonimowości. Przyszłość projektu może być jednak jeszcze bardziejspektakularna: inżynierowie Internet Engineering Task Force (IETF)chcieliby uczynić z Tora mechanizm bezpieczeństwa wbudowany w samąstrukturę protokołów internetowych.Niepokój, jaki wywołały dokumenty ujawnione przez Edwarda Snowdenawśród organizacji zarządzających Internetem, jak również wielkichfirm IT, to zjawisko bez precedensu. W ciągu kilku miesięcy dokonanoogromnego postępu w dziedzinie zabezpieczenia wewnętrznych sieci,przystąpiono do badań nad bezpieczeństwem kryptosystemów, rozpoczętozbiórki pieniędzy na publiczne audyty popularnego oprogramowaniaszyfrującego. Najwyraźniej nikt nie lubi być podsłuchiwanym, aklasyczne usprawiedliwienia takich działań, związane ze zwalczaniemterroryzmu czy pedofilii, przestały być tak skuteczne, jak jeszczekilka lat temu. Doszło do sytuacji, w której IETF zaczęło poważnierozważać koncepcję, według której cały ruch sieciowy byłby domyślniezaszyfrowany – wymuszałaby to nowa wersja protokołu HTTP. Wramach IETF powstała też gruparobocza, której zadaniem jest zbadanie wszystkich używanych dziśprotokołów internetowych pod kątem ich bezpieczeństwa.[img=cebula]To jednak nie koniec działań, które miałyby utrudnić życie NSA iinnym agencjom inwigilującym Internet. Członkowie IETF zwrócili siędo deweloperów Tora z pomysłem, by wbudować router cebulowy w samąstrukturę Sieci. Pozwoliłoby to na uzyskanie dodatkowe warstwybezpieczeństwa i prywatności – komunikacja między serwerami iklientami mogłaby się odbywać w sposób anonimowy, a śledzenie ruchusieciowego nie pozwalałoby napastnikom poznać adresów przeglądanychprzez internautów.Według Stephena Farella, informatyka z Trinity College w Dublinie,który jest jednym z inicjatorów takiej fuzji, przekształcenie Tora wstandardowy protokół internetowy jest znacznie lepsze, niż obecnasytuacja, w której jest on tylko oddzielnym narzędziem, wymagającyminstalowania na komputerach użytkowników. IETF mogłoby od deweloperówTora wiele się nauczyć – rozwiązują oni regularnie problemy,rzadko kiedy napotykane przez innych, z kolei deweloperzy Toramogliby wiele zyskać na współpracy z ludźmi z IETF, mającymi wieledoświadczenia w budowaniu wielkoskalowych systemów. Większa grupazaangażowanych w prace programistów, kryptografów i inżynierów sieciprzyniosłaby wreszcie zwiększenie bezpieczeństwa samego Tora, aupowszechnienie komunikacji przez router cebulowy, prowadzące dozwiększenia liczby węzłów jego sieci, pozwoliłoby skuteczniej chronićanonimowość internautów.Andrew Lewman, dyrektor wykonawczy The Tor Project, przyznał, żejego ludzie rozważają propozycję IETF. Widzi możliwe korzyści –przekształcenie Tora w protokół internetowy zwiększy wiarygodnośćTora, będzie też potwierdzeniem ważności prac badawczych, jakiepoczyniono w trakcie rozwoju projektu. Jednak propozycja taka niesieswoje problemy i zagrożenia – przede wszystkim zmusideweloperów do przerabiania niemal wszystkiego, co do tej poryzrobili, otworzy też drogę nowym zagrożeniom, wynikającym zróżnorodnych implementacji takiego standardowego Tora przez firmytrzecie.Wsparcie ze strony IETF wiele by jednak mogło znaczyć dlaprojektu, rozwijanego w praktyce przez 10 osób, przeciwko któremustają zatrudniające tysiące osób agencje, dysponującewielomiliardowymi budżetami. Badacze z US Naval Laboratory pokazali,że kontrolujący dostawców Internetu (ISP) napastnicy, jednocześnieuruchamiający własne węzły sieci Tor, są w stanie zidentyfikowaćnawet 80% użytkowników korzystających z cebulowego routera. Koniecznew tej sytuacji są zmianyw protokole Tora – ale nie wiadomo jeszcze, jak zmianytakie mogłyby wpłynąć na ruch w jego sieci. O realności tego typu zagrożeń zapewnia Stevens Le Blond, badacz zMax Planck Institute for Software Systems w Kaiserslautern, pracującyobecnie nad anonimizującą siecią o nazwie Aqua,chroniącą swoich użytkowników przez atakami korelacji ruchusieciowego. Twierdzi on, że od 2006 roku dokonano znacznych postępóww pracach nad atakami pozwalającymi na deanonimizację użytkownikówTora – i dziś zarówno NSA jak i jej odpowiedniki w innychkrajach mogą dysponować narzędziami pozwalającymi na korelowanieruchu sieciowego przez Tora, kiedy tylko tego potrzebują.Niektóre z dokumentów ujawnionych przez Snowdena zdają siępotwierdzać taki stan rzeczy – warto jednak pamiętać, że samodpowiedzialny za wyciek pracownik NSA użył właśnie Tora, by przesłaćmateriały dotyczące PRISM do dzienników Washington Post i TheGuardian. Nie jest więc tak, że już dziś cały ruch przez Tora jest nabieżąco deanonimizowany. Po prostu wyścig zbrojeń między tymi, którzychcą szpiegować i tymi, którzy chcą chronić prywatność nigdy nieustaje – i narzędzia anonimizujące muszą być systematycznieulepszane.

A. Golański

Opcje

High Fidelity: twórca Second Life pracuje nad wirtualną rzeczywistością nowej generacji

Dziesięć lat temu wieszczono, że Second Life, otwarty wirtualnyświat, w którym prowadzący trójwymiarowe awatary użytkownicy mogąoddawać się społecznym interakcjom i grom, stanie się czymś więcejniż tylko prostą zabawą dla nie mających co zrobić ze swoim czaseminternautów, miał się stać też platformą edukacji, handlu, badańnaukowych, dyplomacji i praktyk religijnych. Trudno ocenić, dojakiego stopnia prowadzącej projekt firmie Linden Labs udało się toosiągnąć – choć miesięcznie świat ten odwiedza wciąż okołomiliona osób, to jednak o samym projekcie raczej już zapomniano,nawet hucznie w czerwcu tego roku 10. urodziny nie przykułyspecjalnej uwagi mediów. Tymczasem jeden z twórców Second Liferozpoczął po cichu prace nad wirtualnym światem nowej generacji,który pochłonąć ma swoich użytkowników w takim stopniu, jak nic, codo tej pory stworzono.Być może w 2003 roku nie dysponowaliśmy jeszcze odpowiedniątechnologią, by stworzyć naprawdę immersyjny wirtualny świat. Tym, comiało umożliwić Second Life, było pojawienie się pierwszych domowychłączy szerokopasmowych i dostępność niedrogich kart grafiki 3D.Dzisiaj fani wirtualnych światów mają do dyspozycji o rzędy wielkościszybsze maszyny, niedrogie kamery 3D, gigabitowe łącza sieciowe, anawet gogle VR, takie jak chociażby słynny OculusRift. I właśnie z tego skorzystać chce Philip Rosedale, twórcaSecond Life'a, pracując nad wirtualnym światem nowej generacji wswoim startupie o nazwie HighFidelity.[img=virtualface]Projektem zainteresowali się poważni gracze – opróczfinansowania ze strony Linden Labs, swoje pieniądze wyłożyły teżfundusze takie jak Google Ventures, True Ventures i Kapor Capital.Zadanie wygląda na utopijne: stworzyć wirtualny świat, zapewniającywrażenia i możliwości komunikacyjne takie same, a nawet większe, niżświat fizyczny, a następnie wszystkich nas do niego przenieść. To przeniesienie mają zapewnić bardziej naturalne interfejsy (wSecond Life musieliśmy nawigować po przestrzeni 3D z wykorzystaniemmyszki i klawiatury, w High Fidelity wykorzystane zostaną systemyśledzenia ciała, aby zapewnić jak najbardziej realistyczneodwzorowanie naszej fizyczności) oraz bardziej realistyczna sceneriawirtualnego świata, generowana przez komputery jego mieszkańców. Tam,gdzie w Second Life świat generowany jest przez 40 tysięcy serwerów,w High Fidelity odpowiadać za to będą dziesiątki milionów maszyn,połączonych w rozproszoną sieć obliczeniową. Rosedale chce, aby wzamian za wirtualną walutę, którą będzie można płacić w jego świecie,użytkownicy oferowali wolną moc obliczeniową swoich komputerów wczasie, gdy z nich nie korzystają. Gdy zaś już do świata High Fidelity wejdą, za pomocą Oculusa Riftkolejnej generacji i całego pakietu sensorów ciała, znajdą tamotwarty świat, nie poddany żadnej centralnej kontroli, podobnie jaksam Internet. Będą mogli w nim kształtować swoją przestrzeń,tworzyć wirtualne rzeczy, spotykać się, handlować, zawieraćmałżeństwa i uprawiać seks, wszystko to co w świecie fizycznym –twierdzi Rosedale, przekonany, że jego dzieło w przyszłości zdołazastąpić sieci społecznościowi i umożliwi perfekcyjną komunikację nadowolne odległości.Cóż, na pewno coś takiego przybliży nas do rozwiązania paradoksuFermiego – fizyka, który zapytał, skoro w naszym wszechświeciewidać tak wiele gwiazd, to czemu nie widzimy żadnych śladów obcych?Dlaczego nie napotykamy ich sond, nie przechwytujemy ich komunikacji?Jedna z możliwych odpowiedzi brzmiała, że cywilizacje inteligentnychistot rozwijają się do momentu wynalezienia wirtualnejrzeczywistości. Później ich jedynym problemem staje się optymalizacjatakich wirtualnych światów.

A. Golański

Opcje

Google już samo nie wie, czy chce Internet cenzurować, czy szyfrować

W miniony piątek przed komisją amerykańskiego Kongresu wystąpiłsłynny kryptolog Bruce Schneier, by powiedzieć zgromadzonympolitykom, że działania NSA, mające na celu uczynienie z Internetuskutecznego narzędzia inwigilacji, sprawiły że wszyscy możemyzapomnieć o bezpiecznej Sieci – a naprawić ten stan rzeczybędzie można tylko wtedy, jeśli administracja federalna postara siętrzymać od Internetu z dala. Kto inny jednak dysponuje zasobami naprzeprowadzenie prac, dzięki którym internetowa komunikacja stałabysię niemożliwa do podsłuchu? Na pewno jednym z kandydatów jestGoogle, którego pracownicy na wieść o tym, że NSA zinfiltrowałokomunikację między firmowymi centrami danych, zareagowali raczejniecenzuralnymi słowami. Czy jednak faktycznie gigant z Mountain Viewchciałby zabezpieczonego Internetu? Ostatnie posunięcia firmypokazują, że przynajmniej część podejmowanych inicjatyw służy przedewszystkim celom PR-owym, inne zaś mogą mieć ścisły związek zinteresami producentów treści.Istotną częścią sieciowych inicjatyw Google'a jest rozwój narzędzido automatycznego cenzurowania i filtrowania treści. Jako że słowatakie jak „cenzura” czy„filtry treści” nie kojarzą się internautom zbyt dobrze,działania te są przedstawione w sposób, dzięki któremu niewieluośmieli się je skrytykować. Firma rozwija otóż technologię, którapozwoli na wykrywanie scen molestowania dzieci w filmach wgrywanychdo YouTube i na zdjęciach indeksowanych przez wyszukiwarkę obrazów.Choć żaden algorytm nie jest doskonały, a Google nie możepowstrzymać pedofilów przed dodawaniem nowych zdjęć do Sieci,wprowadzone zmiany pozwoliły oczyścić wyniki dla ponad stu tysięcyzapytań, które mogłyby być powiązane z seksualnym wykorzystywaniemdzieci – stwierdził wwywiadzie dla brytyjskiego dziennika Daily Mail przewodniczącyGoogle'a Eric Schmidt.[img=censored]Wprowadzone zmiany nie dotyczątylko Wielkiej Brytanii, ich zasięg ma być globalny, dotyczyć ponad150 języków. Oprócz wspomnianych stu tysięcy zapytań, Googlepokazywać ma też ostrzeżenia dla 13 tysięcy innych fraz – mająone uświadomić, że seksualne wykorzystywanie dzieci jest nielegalne idoradzić, gdzie można znaleźć pomoc,stwierdził Schmidt, przyznając również, że pomoc w tej sprawie Googleotrzymało od Microsoftu, który podzielił się swoją technologiąidentyfikacji zdjęć.Aby uniknąć fałszywych alarmów(jak na razie najwyraźniej firmowe AI nie jest w stanie rozpoznaćkontekstu zdjęć), Google wyznaczyło pracowników, którzy mają wykrytezdjęcia oceniać przed ich zablokowaniem. Jeśli zdjęcie zostanie przeznich uznane za nielegalne, otrzymuje unikatowy cyfrowy odcisk,pozwalający na późniejsze automatyczne jego blokowanie. W analogicznysposób działać ma technologia wykrywania nielegalnych nagrań wideo,rozwijana przez inżynierów z YouTube – Google zamierza z nowymrokiem udostępnić ją innym firmom internetowym i organizacjomdziałającym na rzecz ochrony nieletnich. Wszystko to brzmi doskonale, domomentu w którym pomyślimy nad kwestią, czy kiedykolwiek widzieliśmyna YouTube nielegalną pornografię… ba, trudno sobieprzypomnieć, kiedy ostatni raz na YouTube widziało się legalnąpornografię. Znacznie częściej w serwisie tym znajduje się zupełnieinne, problematyczne treści – rozpowszechniane z naruszeniemlicencji filmy, klipy wideo, muzykę. Wprowadzone przez Googlemechanizmy szybkiego raportowania naruszeń praw autorskich pozwalająna szybkie usunięcie takich materiałów, ale niewiele to pomaga, gdyżw chwilę po usunięciu z YouTube klipu wideo, który nie ma prawa się wnim znaleźć, zostaje on wgrany przez kogoś innego, czasem pod innąnazwą, nawet w językach z którymi Google słabo sobie radzi. O wieleskuteczniejszy byłby system, który rozpoznawałby nielegalnierozpowszechniane materiały automatycznie, blokując operację wgrywaniamediów w razie pozytywnej ich identyfikacji jako chronionych treści.Jeśli zaś dysponuje się już systemem do automatycznego wykrywanianielegalnej pornografii, nie ma technicznych przeszkód w tym, byzastosować go do automatycznego wykrywania filmów i muzyki należącychdo członków organizacji takich jak MPAA i RIAA.Czytelnicy Daily Mail dowiedzielisię od Schmidta jednego (niewątpliwie z dużym entuzjazmem przyjmującjego słowa, idące w sukurs polityce obecnego brytyjskiego premiera),tymczasem czytelnicy Bloomberga mogą się dowiedzieć odprzewodniczącego Google'a czegoś zupełnieinnego. Schmidt miał otóż stwierdzić podczas swojego wystąpieniaw Waszyngtonie, że jest przekonany, że w końcu cenzura zniknie zSieci – a to za sprawą skuteczniejszych technikkryptograficznych. Możemy zakończyć rządową cenzurę w ciągudziesięciolecia. Sposobem na rządową inwigilację jest szyfrowaniewszystkiego – uznałprzewodniczący firmy, rozwijającej własne technologie cenzorskie.W swoim przemówieniu Schmidtprzyznał, że przyczynkiem do wzmocnienia zabezpieczeń Google'a byłoujawnienie afery z NSA. Jego zdaniem podobnie zareaguje cała branża.Mountain View pracować ma zaś nad technologią, która pozwoli zwykłymużytkownikom na bezpieczną komunikację i ochronę przed atakamihakerskimi. Najpierw próbują cię zablokować, potem próbującię zinfiltrować, wreszcie wygrywasz. Zmienia się układ sił– podsumował Schmidt, wyjaśniając, że chodzi mu przedewszystkim o działania chińskich władz, które nie będą mogły dziękitemu zablokować czy kontrolować kampanii na rzecz praw gejów czymałżeństw homoseksualnych.Co jednak z próbami blokowaniatreści, które nie podobają się samemu Google? Chiny nie są przecieżopóźnionym technicznie krajem Trzeciego Świata. Albo systemyzabezpieczeń giganta będą skuteczne, umożliwiając prywatnąkomunikację chińskim dysydentom i amerykańskim pedofilom, albo będązawierały umożliwiające cenzurę i inwigilację luki, którewykorzystane zostaną do powstrzymania i chińskich dysydentów, iamerykańskich pedofili. Nie da się wbudować przecież własnejmoralności w techniczne rozwiązanie.

A. Golański

Opcje

Firefox nie będzie blokował ciasteczek? Mozilla wycofuje się ze swoich deklaracji

Kiedy w lutym tego roku Mozilla zapowiedziała,że wprowadzi do Firefoksa automatyczne blokowanie ciasteczekpochodzących z serwisów stron trzecich (czyli w praktyce blokującwszystkie ciasteczka sieci reklamowych, wykorzystywane do śledzeniaaktywności internautów), branża reklamowa zareagowała histerycznie.Stowarzyszenie IAB określiło decyzję tę jako atak nuklearny nabranżę reklamową i próbęzdławienia praktyk targetowania behawioralnego. Rozpoczęło też szybkodziałania lobbyingowe, strasząc politycznych decydentówkatastrofalnymi konsekwencjami gospodarczymi, do jakich doprowadzićmoże wzmocnienie ochrony prywatności internautów. Najwyraźniejstraszenie okazało się skuteczne – Mozilla wycofuje się rakiemze swojego pierwotnego planu.O tym, że coś jest nie tak,mogliśmy się przekonać już w czerwcu, z premierą Firefoksa 22, któryjako pierwszy miał ciasteczka stron trzecich blokować. Mozilla przedjego wydaniem wstrzymałałatkę, ogłaszając, że musi opracować lepszą politykę w tejsprawie, taką, która uwzględniałaby listy wyjątków na baziemechanizmu CookieClearinghouse, gdyż nie może to w całości zależeć od użytkownika,ręcznie zarządzającego wyjątkami. Brendan Eich, dyrektor technicznyMozilli, tłumaczył wówczas, że otrzymał wiele listów odzaniepokojonych właścicieli witryn, więc konieczne było ustalenie,czy czasem łatka nie blokuje ciasteczek zbyt agresywnie,tak że zaszkodzić to może funkcjonowaniu stron internetowych.[img=cookie]Teraz nawet i ta delikatniejszaforma blokowania ciasteczek zostaje skierowana na boczny tor. AleeciaMcDonald z Center for Internet and Society, która wraz z Mozilląnadzorowała projekt Cookie Clearinghouse, przyznała, że doszło doopóźnień i potrzeba więcej czasu, niż się początkowo spodziewano –powstanie szkicu planu, jak taka lista w ogóle ma działać,przeniesiono na początek 2014 roku. Po ukończeniu takiego szkicu,minie przynajmniej trzy do pięciu miesięcy, zanim pojawi się wersjafinalna dokumentu. W tym czasie wysłuchiwane będą opiniezainteresowanych stron, wprowadzane niezbędne poprawki i tworzonepierwsze wersje samej listy.Jednak nawet ukończenie tych pracniczego nie gwarantuje. Harvey Anderson, starszy wiceprezes Mozilli,zapowiedział w wywiadzie dla magazynu The Chronicle, że projektCookie Clearinghouse ukończony zostanie w przyszłym roku, ale nawet ito nie oznacza, że mechanizm blokowania znajdzie się w Firefoksie.Jak będzie już gotowy, trzeba będzie go porównać z innymitakimi systemami i ekosystemami –enigmatycznie stwierdził Anderson.Deklaracja wzbudziła konsternacjenawet wśród sojuszników Mozilli, rozpoczynając dyskusję nadfaktycznymi motywami producenta Firefoksa. Obawy o technicznekonsekwencje takiej blokady wydawały się dość wątpliwe. Projektowanałatka niczym się przecież nie różni od rozwiązania Apple'a, które wprzeglądarce Safari (zarówno mobilnej jak i desktopowej)konsekwentnie blokuje wszystkie ciasteczka stron trzecich – ijakoś nie prowadzi to do niewłaściwego działania stron internetowych.Lee Tien, prawnik z ElectronicFrontier Foundation, tłumaczy co prawda, że Mozilla widzisiebie jako efektywniejszego gracza na tym polu, gdy współpracuje zinnymi, zamiast być zachowywać się antagonistycznie,ale już jego kolega Dan Auerbach jest przekonany, że producentFirefoksa ugiął się pod naciskiem reklamodawców – a cała tasprawa z Cookie Clearinghouse była raczej zasłoną dymną, niż realnątechniczną potrzebą.Co najzabawniejsze, sama branżareklamowa wcale nie jest zadowolona z reakcji Mozilli. Szef IABRandall Rothenberg stwierdził, że to wcale nie jest izbarozrachunkowa dla ciasteczek – to nielegalny sąd dlaciasteczek, arbitralnie powołana grupa, która chce ustalać, kto możez kim robić biznes. Zastępuje ona wybór użytkownika aroganckimsystemem 'Mozilla wie lepiej' –czytamyna łamach jego bloga.Nie wiadomo więc, o co Mozillichodzi, a to na pewno nie jest dobre dla przeglądarki, która kiedyśbyła synonimem niezależności, wolności i ochrony użytkowników.Twierdzenie teraz, że nigdy nie obiecywano blokowania ciasteczekstron trzecich, czy uznanie łatki za tępy instrument,daje jednak użytkownikom sygnał, że producent Firefoksa ma albo innąwizję przyszłości swojej przeglądarki, albo co gorsze, takiej wizji wogóle nie ma.

A. Golański

Opcje

Szpiegostwo bez granic: czajniki i żelazka podsłuchują komunikację przez otwarte Wi-Fi

Wieści, wskutek których kapelusze z folii aluminowej przestająbyć do śmiechu, jest ostatnio coraz więcej: NSA na wielką skalęprowadzi, a przynajmniej prowadziła podsłuch komunikacji obywatelizarówno USA jak i krajów sojuszniczych, malware kryje się wBIOS-ach kart sieciowych, a nawet potrafi łączyć się z maszynamiodciętymi od sieci kanałem akustycznym, ładowarki USB hakująpodłączane do nich smartfony, a niektórzy producenci przeglądarekrobią co mogą, by osłabić w nich szyfrowanie SSL. To jednak niekoniec, może być jeszcze gorzej – nowe wiadomości z Rosjisprawiają, że trzeba będzie uważnie przyglądać się nawetartykułom gospodarstwa domowego, gdyż w tych czasach nawet zwykłyczajnik elektryczny może nie być tym, czym się wydaje.Rosyjska federalna agencja prasowa Rosbałt ostrzegamieszkańców Petersburga przed zagrożeniem tkwiącym w urządzeniachgospodarstwa domowego, takich jak żelazka czy czajniki elektryczne.Przeprowadzając kontrolę importowanych z Chin do Rosji towarów,rosyjscy celnicy znaleźli przynajmniej w 20 egzemplarzach tychurządzeń szpiegowską elektronikę – układy Wi-Fi, którełączyły się z otwartymi sieciami Wi-Fi, przechwytująckomunikację routerów z innymi podłączonymi do nich urządzeniami– a pozyskane dane wysyłały na zagraniczny serwer.[img=czajnik]Innokentij Fedorow, dyrektor firmy Sobol, która importowałafelerny sprzęt z Chin, mówi, że nie ma z czego się śmiać –szpiegowską elektronikę odkryto jedynie wskutek zważenia towarów,które przekraczały zadeklarowaną wagę. Do podobnych odkryćprzyznał się też Gleb Pawłow, dyrektor techniczny firmyPanimport, mówiąc, że w wielu urządzeniach sprowadzanych z Chinznajdowano moduły, które nie uwzględnione były w oficjalnejkomunikacji. To nie tylko wspomniane żelazka czy czajniki, ale teżpodrabiane smartfony czy samochodowe kamery wideo, bardzo popularne w Rosji. Według Ilji Fiedosiewa z firmy Karkam, również importera takichurządzeń, najlepiej w skanowaniu sieci Wi-Fi sprawdzały sięszpiegowskie czajniki, z zasięgiem 200 metrów, zaś modułszpiegowski w podrabianym iPhonie działał w zasięgu do 70 metrów.Biorąc pod uwagę fakt, że tanie urządzenia AGD często kupowanesą przez hotele, które oferują zwykle swoim użytkownikom otwartesieci Wi-Fi (z dostępem ograniczanym wyłącznie przez system hasełna serwerze proxy), ci którzy stoją za rozpowszechnianiemszpiegującego sprzętu, muszą mieć teraz naprawdę sporo danych doprzeanalizowania.Oczywiście sami Rosjanie też nie są tylko ofiarami w tejszpiegowskiej grze – podczas ostatniego szczytu G-20 w Petersburgudelegaci otrzymali torby z podarkami, wśród których znajdowałysię pluszowe misie, notatniki, kubki, ładowarki do telefonów,kable i pamięci USB. Torbę z takim sprzętem dostał m.in.prezydent Unii Europejskiej, Herman Van Rompuy, który nie do końcaufając gospodarzom, przekazał sprzęt do sprawdzenia ekspertom zniemieckiego kontrwywiadu. Jak donosi włoska gazeta La Stampa,Niemcy odkryli, że ładowarki pozwalały na przechwytywanie zesmartfonów e-maili, SMS-ów i połączeń telefonicznych, zaśnośniki USB zawierały, według słów dziennikarzy La Stampa,zatruty podarek od WładimiraPutina.Zgodnie z dyplomatycznymobyczajem, rzecznik Putina Dmitrij Peskow zaprzeczył tym rewelacjom,stwierdzając, że to tylko próba odwrócenia uwagi odrzeczywiście istniejących problemówmiędzy europejskimi stolicami a Waszyngtonem.Cóż, może i tak, ale biorąc zaś pod uwagę bogatą i barwnąhistorię szpiegostwa z czasów Zimnej Wojny, jakoś trudno uwierzyć,by nagle Rosjanie zapomnieli, do czego służą służby wywiadowcze.

A. Golański

Opcje