Ubuntu 17.04 z Unity 7 i 8, wolne od swapa i sterowników drukarek

Zacznijmy od pulpitu. Domyślnie wykorzystywane jest tu wysłużoneUnity 7, w którym trudno dopatrzyć się jakichś większych zmianod poprzednich wydań. W menu sesji pojawił się przełącznik „trybpulpitu” – który na desktopach najwyraźniej nic nie robi, byćmoże w ciekawszy sposób działa na tabletach. Wygląda też na to,że Unity 7 lepiej sobie radzi ze skalowaniem ekranu w zależnościod DPI. Jest też zestaw nowych tapet, a wśród nich tapeta zbardzo interesującymi grzybkami.

Niedomyślnie jednak w sesji można wybrać właśnie porzuconeUnity 8. To wciąż wersja niestabilna, pełna niedoróbek, ale wjakiś sposób sympatyczna. Przede wszystkim dostaliśmy nowąszufladę z aplikacjami, znacznie wygodniejszą do przeglądania niżstandardowy Dash z Unity 7. Pracujący do ostatnich tygodni nad tymśrodowiskiem deweloperzy znacznie też poprawili jego zachowanie wsystemach bez ekranów dotykowych. Rozszerzono zarządzanie oknami,Unity 8 generuje już własne okna dialogowe, powiadomienia, wieleaplikacji ma już natywne obramowania, dodano też obsługękonfiguracji wielomonitorowych.

To wszystko jednak na nic – przynajmniej dla domyślnego Ubuntu.W wydaniu Ubuntu 17.10 pakiety Unity 8 i Mira prawdopodobnie zniknąz podstawowego zestawu, w 18.04 LTS jak już wiemy domyślnymśrodowiskiem zostanie GNOME Shell.

Najsensowniejszą zmianą, jaką wprowadzono w tym wydaniu, jestrezygnacja z partycji wymiany (swap), przynajmniej w konfiguracjachbez menedżera wolumenów logicznych. Swap towarzyszy linuksowymdystrybucjom od samego początku – i w czasach gdy uruchamialiśmyten system na maszynach z 64 MB RAM, miało to sens. Przyjmowało sięwówczas, że dla poprawnego działania partycja wymiany powinna miećrozmiar dwukrotnie większy od zainstalowanej ilości RAM. Dzisiajjednak, gdy nasze komputery mają 4 GB RAM i więcej, nie ma tosensu, szczególnie że to miejsca na dyskach SSD raczej brakuje. Gdyktoś ma 16 GB RAM, perspektywa swapu 32 GB wygląda nie za ciekawie.

Od tej pory w Ubuntu zamiast partycji wymiany, będziemykorzystali z plikówwymiany. Zajmują one nie więcej niż 5% dostępnego na dyskumiejsca lub 2 GB (zależnie od tego, co mniejsze) – choćużytkownik może ten rozmiar oczywiście modyfikować, gdyby okazałosię to niewystarczające. W używaniu okaże się, jak to będziedziałać z usypianiem systemu. Oczywiście zmiana ta działa tylkoprzy nowych instalacjach, nie aktualizacjach.

Kolejna ciekawa nowość to wsparcie dla drukowania bezsterowników, po protokole IPPEverywhere , obsługiwanym przez większość nowych drukarek.Teraz wystarczy będzie znaleźć w sieci drukarkę – i po prostuskierować na nią wydruk. Całą operacją zarządza systemd.Obsługiwane są też drukarki zgodne z Apple AirPrint. Koniec więcnarzekania na brak dobrych linuksowych sterowników.

Zmiany dotknęły też oczywiście domyślnych pakietówsystemowych i aplikacji. Jądro to oczywiście Linux 4.10, Xorg jestoferowane w najnowszej wersji 1.19.3, a biblioteki Mesa w wersji17.0.3. Mamy jak zwykle Firefoksa (52.0.1), Thunderbirda (45.8.0) iLibreOffice (5.3.1). Zniknął z systemu resolwer DNS, zastąpionyprzez kolejny moduł systemd (systemd-resolved), jak równieżnarzędzie konfiguracji gconf, zastąpione przez gsettings. Pojawiłysię w repozytoriach też domyślnie nowe aplikacje GNOME, w tym Gry.

Nowe Ubuntu 17.04 pobrać już można ze stronCanonicala. Możliwe jest też zaktualizowanie Ubuntu 16.04 LTSdo nowego wydania (ale uwaga, pamiętajcie o krótkim okresiewsparcia). Należy w tym celu wydać polecenia sudo apt-get update &&sudo apt-get dist-upgrade, a następnie uruchomić narzędzieaktualizacji poleceniem sudo update-manager -d.