Windows: jak wyeksportować zainstalowane sterowniki?

Warto mieć na uwadze, że eksport bazy sterowników Windowsa nadaje się najlepiej do urządzeń z klasycznymi sterownikami, czyli do kart sieciowych, kontrolerów dyskowych i koncentratorów. Wyeksportowana baza będzie zawierać także pliki funkcjonujące jako główny sterownik karty graficznej - do niej jednak zawsze warto zainstalować sterowniki oddzielnie, "pełnoprawnym instalatorem".

Wynika to z tego, że sterowniki te są mocno związane z interaktywnym narzędziem konsumenckim, instalującym się inaczej niż obiekty obsługiwane przez systemowe narzędzia do sterowników. Podobnie niewskazane może być integrowanie sterowników będących składnikami oprogramowania, jak Steam, OpenVPN i VirtualBox.

Do eksportu sterowników (i w ogóle do zarządzania nimi) służy narzędzie pnputil. W systemach Windows 10 i 11 jest ono znacznie bardziej rozbudowane niż w przypadku starych, nieobsługiwanych już wersji (Windows 7 i 8). Zawiera ono parametr /export-driver, umożliwiający eksport sterownika pasującego do wzorca. Zastosowanie wzorca "*" wyeksportuje wszystkie sterowniki. Aby wyeksportować wszystkie sterowniki do katalogu "Drivers" na dysku C, należy wykonać polecenie:

Wszystkie pliki sterowników związane z danym urządzeniem zostaną wyeksportowane wraz z podpisem cyfrowym i definicją urządzenia. Zawsze jest to przynajmniej kilkanaście zbiorów, w przypadku laptopów z systemem dostarczanym przez producenta, sterowników może być znacznie więcej, przy czym wiele z nich może być nieużywanych. Utworzony katalog możemy umieścić w świeżo zainstalowanym systemie, a następnie wykonać w nim kolejne polecenie:

Zainstaluje ono wyeksportowane sterowniki w systemie. Niestety to, czy system zdecyduje się ich użyć, to inna kwestia - pnputil umieści je jedynie w bazie dostępnych sterowników. Jeżeli Windows stwierdzi, że sterownik nie jest optymalny, nie pasuje lub urządzenie ma awarię, konieczne będzie ręczne wskazanie w Menedżerze Urządzeń by sterownik został użyty.

Aby uniknąć konieczności ręcznego instalowania sterowników w nowym systemie, możemy zainstalować Windowsa od razu z nimi, integrując je narzędziem DISM lub programem NTLite, darmowym do użytku niekomercyjnego. Ich działanie polega na otwarciu pliku WIM (źródła instalacyjnego Windows) do edycji i wprowadzeniu sterowników do wewnętrznej bazy danych. To oficjalna metoda umieszczania sterowników w systemie, stosowana przez dostawców sprzętu.